Ο Ορέσνικ και η “Σικελική Εκστρατεία” στο Δυτικό Ημισφαίριο

Το Νοέμβριο του 2025, η Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας ενέκρινε την επέκταση για 15 χρόνια των κοινοπραξιών μεταξύ της κρατικής εταιρείας PDVSA και της ρωσικής Roszarubezhneft (η οποία έχει αναλάβει τα περιουσιακά στοιχεία που είχε παλαιότερα η Rosneft). Οι συμφωνίες αυτές, που επεκτάθηκαν έως το 2041, αφορούν τα πετρελαϊκά πεδία Petroperijá και Boquerón, προβλέπουν επενδύσεις ύψους περίπου 616 εκατ. δολ. και στοχεύουν στην εξόρυξη περίπου 91 εκατ. βαρελιών αργού. Η κίνηση αυτή είχε θεωρηθεί από αναλυτές ως μια προσπάθεια της κυβέρνησης Μαδούρο να “δέσει” τον φυσικό πλούτο της χώρας με τη Μόσχα σε βάθος χρόνου, καθιστώντας δύσκολη την παρέμβαση μελλοντικών αμερικανικών κυβερνήσεων.

Μπορεί να έμειναν στην τσέπη του Τραμπ τα 50 εκατ. δολ. της προκήρυξης του Μαδούρο, αφού η Ροντρίγκες συνέλαβε τον στρατηγό ασφαλείας που παρέδωσε τον πρόεδρο, όμως ο Τραμπ βλέπει πως ξαφνικά Βενεζουέλα και Κολομβία υπέγραψαν στρατιωτική συμφωνία και ο Γκουστάβο Πέτρο αναπτύσσει 30.000 άνδρες στο σύνορα. Η Κολομβία έχει κινέζικο τεχνολογικό εξοπλισμό εποπτείας και κρίσιμη βοήθεια από το Πεκίνο. Επίσης, το Μεξικό δεν είναι εύκολη υπόθεση, μόνο η Κούβα είναι ευάλωτη, αν είναι. Από την άλλη, όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι boots on the ground είναι μόνο για 20 λεπτά! 

Αν και τίποτε στη ζωή δεν είναι οριστικό, η Βενεζουέλα ενδέχεται να αποτελέσει μία ακόμη αποτυχία του προέδρου Τραμπ. Αυτός φωνάζει, οι άλλοι δουλεύουν σιωπηλά και αποτελεσματικά. Στη Γροιλανδία επίσης βρίσκει αδιέξοδο, όχι μόνο για τους λίγους στρατιωτικούς, που έστειλαν οι Ευρωπαίοι για να δουν τι πρέπει να οργανώσουν εκεί, αλλά γιατί η υπόθεση δεν του βγαίνει.

Η επιβολή δασμών 10% από την 1η Φεβρουαρίου και 25% από 1η Ιουνίου στις οκτώ χώρες, που έστειλαν τους ειδικούς, ήταν ευχής έργον για το οριστικό διαζύγιο ΗΠΑ-ΕΕ και τη διάλυση του ΝΑΤΟ. Οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να απαιτήσουν την άμεση επιστροφή του κατατεθειμένου στις ΗΠΑ χρυσού και σε δεύτερη φάση, να κλείσουν τις αμερικάνικες βάσεις. Η συμφωνία που ανακοινώθηκε για την Γροιλανδία δεν λείανε το αίσθημα «μιας ρήξης χωρίς επιστροφή» που επικρατεί στην ΕΕ για τις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Politico. 

Ο Καναδάς και ο Θουκιδίδης

Παρά τους απίστευτους βερμπαλισμούς του, ο Τραμπ διαβάζει καλύτερα τις κινήσεις στη σκακιέρα του Δυτικού Ημισφαιρίου από τα γεράκια της Ουάσιγκτον. Για παράδειγμα, ο Καναδάς υπέγραψε τον περασμένο Ιούλιο με την ΕΕ συμφωνία εταιρικής σχέσης για την ασφάλεια και τον Δεκέμβριο έγινε δεκτός στο πρόγραμμα SAFE! Φαίνεται να σνομπάρει τα αμερικανικά F-35, επειδή δεν θα έχει τον τεχνολογικό έλεγχο και προσανατολίζεται στα σουηδικά Gripen με licence κατασκευής στον Καναδά. Χώρια που έβαλε ελέγχους στις εξαγωγές λιθίου, κοβαλτίου και νικελίου προς τις ΗΠΑ.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, ο Τραμπ ότι πρέπει να συνθηκολογήσει με τους Ευρωπαίους για τη Γροιλανδία, αν δεν θέλει να διαλύσει το ΝΑΤΟ (με βάση τα όσα έχουμε δει, η συμφωνία με τον Ρούτε δεν προβλέπει παραχώρηση της στις ΗΠΑ). Παράλληλα μπορεί η συμφωνία Mercosur (μετά από 25 χρόνια διαπραγματεύσεων) να σκάλωσε τελικά στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά μέχρι το τέλος του μηνός ενδέχεται η ΕΕ να υπογράψει συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Ινδία, μετά από 18 χρόνια διαπραγματεύσεων!

Το προσωρινό(;) πισωπάτημα του Τραμπ στο Ιράν δείχνει ότι αρχίζει να αντιλαμβάνεται τα όρια του “πραγματισμού” του. Έχει άλλωστε δύο περίστροφα στον κρόταφο: Τις ενδιάμεσες εκλογές στις 6 Νοεμβρίου όπου διαφαίνεται ότι θα χάσει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο και την κρυφή αναδιάρθρωση του αμερικανικού χρέους με χαμηλά επιτόκια που εκτινάχθηκε στα 38,4 τρισ. δολ. (βλέπε ανάλυσή μας στις 14.1.2026). Ειδικά φέτος λήγουν ομόλογα 8-10 τρισ. δολ., γι’ αυτό και βιάζεται να βγάλει από τη μέση τον Πάουελ της FED…

Αυτό περίπου έκαναν και οι Αθηναίοι το 454 π.Χ. όταν άρπαξαν το Ταμείο της Συμμαχίας από τη Δήλο (τότε FED), μετατρέποντας τη συμμαχία σε αυτοκρατορία. Οι στρατηγιστές της Ουάσιγκτον, που συνηθίζουν να αυτοϊκανοποιούνται με την ανάγνωση του Θουκυδίδη, λόγω του περίφημου διαλόγου Αθηναίων-Μηλίων, που αποτελεί την πεμπτουσία του πραγματισμού του ισχυρού, ξεχνούν δύο πράγματα: Πρώτον, ότι η υπερεπέκταση τους οδήγησε στην γκάφα της Σικελικής Εκστρατείας (415-413 π.Χ.). Δεύτερον, ότι 50 χρόνια μετά την αρπαγή του Ταμείου από τη Δήλο, η Αθήνα  ηττήθηκε το 404 π.Χ. Σήμερα, όμως η Ιστορία τρέχει με ταχύτερους ρυθμούς από τότε…

Τι παίχτηκε με τον Τραμπ στο Ιράν 

Δεν είναι τυχαίο που με το πρόσχημα ότι οι δολοφονίες και οι εκτελέσεις διαδηλωτών σταμάτησαν στο Ιράν, ο πρόεδρος Τραμπ συγκράτησε τα γεράκια της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, τα οποία προσπαθούσαν να τον πείσουν ότι με πυραυλικά χτυπήματα θα έριχνε το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης. Αντίθετα, άκουσε τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και την Τουρκία, που του εξήγησαν τις συνέπειες στις ενεργειακές ροές και στην εύθραυστη σταθερότητα της περιοχής. 

Άκουσε βέβαια και την Κίνα και τη Ρωσία… Το Ιράν για την Κίνα αποτελεί κρίσιμο γεωοικονομικό κόμβο και για τη Ρωσία, επιπλέον, και γεωστρατηγικό. Και οι δύο έχουν σημαντικές εμπορικές και στρατιωτικές συμφωνίες με τη χώρα. Η Κίνα θίχτηκε άμεσα από τη ρητορική Τραμπ, που είπε ότι θα βάλει τιμωρητικό δασμό 25% σε όποια χώρα συναλλάσσεται με το Ιράν. Επιπροσθέτως, η Κίνα η οποία προμηθεύεται μεγάλες ποσότητες πετρελαίου από τη Βενεζουέλα και το Ιράν (20% των συνολικών προμηθειών της), διάβασε – παρά τις διαβεβαιώσεις ότι θα παίρνει το πετρέλαιό της – μια προσπάθεια ενεργειακού αποκλεισμού της από τους Αμερικάνους. 

Εκεί, δεν ήταν ένα απλό φάουλ του Τραμπ, ήταν πέναλτι. Και το Πεκίνο θύμωσε: ο “νόμος της ζούγκλας” δεν πρέπει να ισχύσει στο Ιράν, εν μέσω του τρέχοντος κύματος αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, γιατί στο τέλος… “επιβιώνει ο Δράκος”… Εδώ είναι σκόπιμο να θυμίσουμε ότι οι Ιάπωνες χτύπησαν το Περλ Χάρμπορ (7/12/1941), αφού προηγουμένως οι ΗΠΑ είχαν επιβάλει εμπάργκο στα καύσιμα αεροπλάνων, στον σίδηρο και στον χάλυβα, λόγω της κατακτητικής επέκτασης της Ιαπωνίας στην Ινδοκίνα. Η Κίνα δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια.

Ο δε Πούτιν διαμήνυσε στον Τραμπ να σταματήσει τις μονομερείς ενέργειες εναντίον διάφορων χωρών, καθώς προκαλείται τεράστιος κίνδυνος για την παγκόσμια ασφάλεια. Είχε προηγηθεί το δεύτερο χτύπημα με Ορέσνικ σε υπόγειο εργοστάσιο LNG στο Lviv της δυτικής Ουκρανίας, υπενθυμίζοντας ότι η Ιστορία τρέχει με 10 mach (12.300 χμλ/ώρα) και κάνοντας ταυτόχρονα άνοιγμα προς τους Ευρωπαίους για μια συνθήκη ασφάλειας στην Ευρώπη. Με δυο λόγια, τίποτε ουσιαστικό δεν βγαίνει στον πρόεδρο Τραμπ…