Ελληνοτουρκικά: Μπορεί να υπάρξει παραπομπή στην Χάγη;

Το απίθανο δικαιολογητικό είναι ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδος στα 12 μίλια είναι “φωτιά και λαύρα” για την Τουρκία, όπως αναμεταδίδουν έμμισθοι ανταποκριτές από τις επικεφαλίδες του Τουρκικού τύπου και τηλεκαναλιών. Ε, και τι μ’ αυτό; Τα όρια που χωρίζουν τις δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, είναι καθορισμένα από την συνθήκη της Λωζάνης του 1923: Της μεν Τουρκίας 3 μίλια δυτικώς της Ασιατικής ακτής, της δε Ελλάδας, από του έτους 1913 και με το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης, UNCLOS, του 1982. Δηλονότι, τα 6 μίλια αρχικά και εν συνεχεία στα 12 μίλια για τα παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας και των 22 νήσων του Αρχιπελάγους, που απελευθερώθηκαν το 1913 από τον Οθωμανικό ζυγό, με το θωρηκτό Αβέρωφ και κυβερνήτη τον Παύλο Κουντουριώτη.

Τα “Δωδεκάνησα” ή Νότιες Σποράδες δόθηκαν στην Ελλάδα με την συνθήκη ειρήνης των Παρισίων, του 1947, στην οποία δεν μετέσχε η Τουρκία ως μη εμπόλεμος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα διαδέχθηκε την Ιταλία, που τα κατείχε από το 1911 ως και το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, που τελούσε υπό Αγγλική διοίκηση. Σημειωτέον ότι τα 12νησα είχε υποσχεθεί η “σύμμαχος” Ιταλία στην Ελλάδα το 1914, αλλά μετά άλλαξε γνώμη, συνεπεία της αφελούς ουδετερότητας του κράτους τω Αθηνών, αλλά όχι της Θεσσαλονίκης. 

Ποίαν χρείαν άλλωστε έχομεν του ΔΔ της Χάγης δια την επιβεβαίωση της εθνικής κυριαρχίας μας επί των νησαίων εδαφών του Αιγαιακού αρχιπελάγους, που κατοικούνται αρχαιώθεν από Έλληνες κι οι Τούρκοι ανακάλυψαν με τα… Ίμια το 1996; Ναι, απαντούν τινές “πουρκουάδες”, αλλά έχουν και οι Τούρκοι δικαιώματα στο Αιγαίο και είναι “μεγάλη περιφερειακή δύναμη” (νεολογισμός).

Πράγματι, οι Τούρκοι μπορούν να πλέουν αβλαβώς και ελευθέρως στο Αιγαίο προς τα λιμάνια τους (λέξις Ελληνική στην Τουρκική), χωρίς ενιαύσιες Navtex, παραβιάσεις και παραβάσεις του FIR και απειλές κηρύξεως πολέμου (casus belli). Το Ελληνικό σύνταγμα απαγορεύει εκχώρηση εθνικού χώρου (Υφαλοκρηπίδος, Συνορευούσης ζώνης και ΑΟΖ). Τα νησιά δεν πωλούνται, όπως η Γροιλανδία, όπως υποστηρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά βέβαια μπορούν να καταληφθούν από εισβολείς, τύπου “Αττίλας” το 1974. 

Εν τούτοις, “Μολών λαβέ” (**), όπως επιτάσσει η Ελληνική παράδοση 2.500 ετών, η πρέπουσα απάντηση στους διεκδικητές της Αγίας μας χώρας. Εάν χάσουμε τα νησιά σε ένα σύντομο πόλεμο, χωρίς αντιστάθμισμα (Καραγάτς, Αδριανούπολις), τότε η Τουρκία θα τα κατέχει, αλλά όχι ως ιδιοκτήτης μέχρις της απελευθερώσεως τους. Η Ελλάδα σήμερα δεν είναι όπως το 1974. Το ένοχο ΝΑΤΟ είναι “εγκεφαλικώς νεκρό” (Μακρόν), η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ελέγχει τον εναέριο χώρο του Αιγαίου και η συμμαχία με το Ισραήλ παρέχει την απαιτουμένη αεράμυνα της Ελληνικής ενδοχώρας.

Συνεπώς, παιδιά ψυχραιμία, το έχουμε ξαναδεί το σενάριο και το έργο Deja vu. Δεν  θα βάλουμε τους δικαστές της Χάγης να μας πουν ποία τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα μας. Τα ξέρουμε πιο καλά, όπως και τις προβοκάτσιες του Χακάν Φιντάν, πρώην αρχικατασκόπου της Τουρκίας, της ΜΙΤ που έκαψε τα Ελληνικά δάση την εποχή της Τσιλλέρ-χανούμ – μην το λησμονεί ο καλός συνάδελφος κ. Παπαχελάς στα ντοκιμαντέρ του.

(*) Παραφθορά εκ της Ελληνικής λέξεως Αυθέντης.

(**) Μετοχή Αορίστου χρόνου του Ομηρικού ρήματος Βλώσκω = έρχομαι , κατά λεξικόν ανωμάλων ρημάτων του αειμνήστου καθηγητού μας Ιωάννου Α. Σαραλή. Βιβλιοπωλείον της “Εστίας”, Ι.Δ.Κολλάρου και Σιας ΑΕ, β’ έκδοσις 1952.