Πως το χρέος των τραπεζών μεταφέρθηκε στις πλάτες των Ελλήνων

Η κρίση στην Ελλάδα του 2010 δεν ήταν πρώτιστα δημοσιονομική κρίση, παρότι τέλη 2009-αρχές 2010, το χρέος, με τα στοιχεία, ξεπερνούσε το 100%, αλλά ήταν κρίση των ιδιωτικών τραπεζών, ελληνικών, γερμανικών και γαλλικών, η οποία όμως παρουσιάστηκε ως κρίση δημόσιου χρέους της Ελλάδας και τα χρέη τους φορτώθηκαν στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, μια καθαρή απάτη, αφού παρουσιάστηκε ως σχέδιο δήθεν δημόσιο-νομικής διάσωσης της Ελλάδας.

Στην ουσία ήταν ένα σχέδιο διάσωσης των τραπεζών στο πλαίσιο της διεθνούς κατάστασης, μετά τη μεγάλη τραπεζική κρίση και την κυρίαρχη επιρροή, που ασκούσε και συνεχίζει να ασκεί στη διεθνή οικονομία η αμερικανική οικονομία (ηθικός αυτουργός και της ευρωπαϊκής κρίσης).

Μετά την ενδοτική διαχείριση και την επιβολή των μνημονιακών καθεστώτων από την κυβέρνηση Παπανδρέου, το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2013-2016 Σαμαρά-Βενιζέλου, με τον αναθεωρημένο Προϋπολογισμό του 2013 και τα σκληρά μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού, γνωστά σε όλους, οι προβλέψεις από το Υπουργείο Οικονομικών για την εξέλιξη του παράνομου χρέους, ήτοι 120% του ΑΕΠ, που φορτώθηκε στους Έλληνες Πολίτες ως και το 2016, θα ήταν 70 μονάδες και ως εκ τούτου μη βιώσιμο, εκτινασσόμενο τελικά στο 185%.

Η όλη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας διαμορφώθηκε μετά την είσοδο στο ευρώ, όπως εύστοχα ερωτά ο Σπύρος Στάλιας (Δρ Οικονομίας): «Ποιος εχέφρων πρωθυπουργός και ποιο συνετό πολιτικό σύστημα, με αυτή την εικόνα της οικονομίας, θα οδηγούσε την χώρα του εκτός εθνικού νομίσματος; Ποιος σώφρων πρωθυπουργός θα ακολουθούσε μετά επεκτατική πολιτική, ενώ γνώριζε ότι ανά πάσα στιγμή είναι έρμαιο των Τραπεζών;».

Μάλιστα, θα πρέπει να λάβει κανείς υπόψη τη δήλωση του κ. Ντράγκι, ο οποίος τόνισε ότι οι Κεντρικές Τράπεζες των 14 χωρών μελών της Ευρωζώνης που χορήγησαν διμερές δάνειο στην Ελλάδα το 2010 με επιτόκιο περίπου 5%, συσσώρευσαν κέρδη ύψους 7,8 δισ. ευρώ χάρη στους ελληνικούς τίτλους, τους οποίους αγόρασε η ΕΚΤ τα έτη 2010-2012 στο πλαίσιο του προγράμματος SMP (Securities Markets Programme).

Με το Γ΄ Μνημόνιο της Αριστεράς, ξεχνώντας το πολιτικό σύνθημα που εξέφραζε διά του νυν πρωθυπουργού ότι “Στόχος τους (των δανειστών!) είναι η ίδια η Χώρα”, αλλά και του όλου πολιτικού συστήματος εξουσίας στην Ελλάδα, ξεπεράστηκε κάθε προηγούμενο και στο πλαίσιο του μνημονίου αυτού η χώρα υποθηκεύτηκε για 99 χρόνια, αναγνωρίστηκε ρητώς ως νόμιμο κάθε χρέος, ιδιαίτερα απ’ αυτούς που ως χθες το θεωρούσαν επαχθές και παράνομο, και υποχρεώθηκε η Ελληνική Βουλή να ψηφίζει καθ’ υπόδειξη, ως να είμαστε σε καθεστώς κατοχής με πρόσθετα βάρη στις πλάτες του λαού, προκειμένου να εξασφαλιστεί το δάνειο της υποδούλωσής του!

Πέραν των άλλων, με το μνημόνιο αυτό εξασφαλίστηκε για τους δανειστές με μέτρα σε βάρος του λαού, στο 3,5% πλεόνασμα μέχρι το 2023 και 2,9%+ μέχρι το 2060, ανεξαρτήτως της εκτίναξης του χρέους, που ήδη βρίσκεται στα 263 δισ. περίπου, δηλαδή περίπου στο 194% του ΑΕΠ, από 120% του ΑΕΠ που θεωρείτο ως μη βιώσιμο το 2012.

Χρέος, οικονομία και ΑΕΠ

Την καταστροφή της Ελληνικής Οικονομίας, της χώρας και της ζωής των πολιτών, από το 2010 μέχρι σήμερα, στα εννιά χρόνια των μνημονιακών κυβερνήσεων και μνημονιακής επιτροπείας του ενδοτικού συστήματος εξουσίας, επιβεβαιώνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ:

• Το ΑΕΠ, δηλαδή το σύνολο των προϊόντων και των υπηρεσιών που παράγονται στην Ελλάδα, μειώθηκε από 237,5 δισ. ευρώ (2009) σε 174,1 δισ. (2016), δηλαδή κατά 63,3 δισ. ή κατά 26,66%.
• Η Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία, σε βασικές τιμές, στην οικονομία μειώθηκε από 212,3 δισ. (2009) σε 151,8 δισ. (2016), δηλαδή κατά 60,5 δισ. ή κατά 28,5%.
• Η Καταναλωτική Δαπάνη των Νοικοκυριών μειώθηκε από 157,3 δισ. (2009) σε 116,8 δισ. (2016), δηλαδή κατά 40,5 δισ. ή κατά 25,7%.
• Η Καταναλωτική Δαπάνη της Γενικής Κυβέρνησης μειώθηκε από 55,3 δισ. (2009) σε 35,2 δισ. (2016), δηλαδή κατά 20,1 δισ. ή κατά 36,3%.
• Ο Ακαθάριστος Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου μειώθηκε από 49,3 δισ. (2009) σε 20,4 δισ. (2016), δηλαδή κατά 28,9 δισ. ή κατά 58,5%.
•  Η Αμοιβή της Εξαρτημένης Εργασίας (μισθοί και ημερομίσθια) μειώθηκε από 84,8 δισ. (2009) σε 58,3 δισ. (2016), δηλαδή κατά 26,4 δισ. ή κατά 31,2%.
• Το Ακαθάριστο Λειτουργικό Πλεόνασμα -μικτό εισόδημα- των επιχειρήσεων κάθε μορφής και των ελεύθερων επαγγελματιών μειώθηκε από 128,3 δισ. (2009) σε 90 δισ. (2016), δηλαδή κατά 38,3 δισ. ή κατά 29,8%.
• Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στο διάστημα Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2017 ανήλθε σε 16.129,0 εκατ. ευρώ, έναντι 13.625,5 εκατ. ευρώ το εννεάμηνο πέρυσι, μια αύξηση 18,4%!

Πέραν τούτων, η Ανεξάρτητη αρχή Δημοσίων Εσόδων δημοσιοποίησε ότι 4,2 εκατομμύρια φορολογούμενοι και επιχειρήσεις χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο περισσότερα από 98,7 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο, όπως όλα δείχνουν, στο τέλος του έτους (ήταν το 2018) θα “σπάσει” το φράγμα των 100 δισ. ευρώ, όπως ήδη έχει πραγματωθεί. Η κατάσταση αυτή πέραν των άλλων αύξησε γεωμετρικά τους οφειλέτες, με τις κατασχέσεις να φθάνουν τις 991.392.

Με τη δεύτερη αξιολόγηση επιφυλάχθηκαν περικοπές και χαράτσια χωρίς τέλος για συνταξιούχους και επαγγελματίες και το οριστικό τέλος του ΕΚΑΣ, νέο χαράτσι στις εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών το 2018 και στις αρχές του 2019 κατάργηση της προσωπικής διαφοράς για τη συντριπτική πλειονότητα των συνταξιούχων με μειώσεις από 18-26%.

Στον νόμο 4472/17 για το 2019, αποτυπώνονται παρεμβάσεις στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, που θα ανέλθουν στα 2,6 δισ. ευρώ, το 2020 στα 2,7 δισ. ευρώ και το 2021 στα 2,8 δισ. ευρώ. Όλα αυτά αποτελούν δυναμίτιδα για την κοινωνική έκρηξη που βρίσκεται προ των πυλών. Την καταστροφική κατάσταση αυτή δυστυχώς, βιώνουμε και σήμερα!