Με το ένα πόδι σοσιαλδημοκράτης, με το άλλο ψάχνει δικαίωση ο Τσίπρας!

Ο Τσίπρας κάνει κάτι διαφορετικό, επιστρέφει ξανά και ξανά στο 2015, σε μία περίοδο γεμάτη πολιτικά τραύματα για τους Έλληνες, αλλά και για τον ίδιο…

Εδώ υπάρχει μια αντίφαση! Από τη μια πλευρά προσπαθεί να πείσει πως επανέρχεται ιδεολογικοπολιτικά… ανακυκλωμένος, ότι από ριζοσπάστης αριστερός έγινε σοσιαλδημοκράτης!

Από την άλλη, έχει μετατρέψει σε όχημα της πολιτικής επανόδου του, το βιβλίο του “Ιθάκη”, δηλαδή τη δικαίωση της πολιτικής του εκείνη την περίοδο…

Μιλάμε για κραυγαλέα αντίφαση, η οποία γίνεται και συγκεκριμένη. Παράδειγμα η πρόσφατη σύγκρουσή του με τον Στουρνάρα, η οποία ξεπερνά τα όρια μιας σύγκρουσης προσώπων…

Έγινε μια ακόμη αφορμή για να επαναφέρει στο προσκήνιο την τραυματική εκείνη περίοδο, η οποία και καθόρισε την πολιτική ταυτότητα του Τσίπρα και διαμόρφωσε την άποψη της κοινής γνώμης γι’ αυτόν…

Το ερώτημα δεν είναι αν ο Αλέξης έχει δίκιο ή άδικο. Το αφήγημα του Κυριάκου, κι όχι μόνο, τον έχει πάρει σβάρνα…

Έτσι, όπως πάμε, ο Μητσοτάκης ο Β’ είναι ικανός να βάλει υποψήφιο στις εκλογές ακόμα και τον Ντάισελμπλουμ –τον θυμάστε τον απερίγραπτο Ολλανδό!– και λέω Ντάισελμπλουμ, επειδή ο Σόιμπλε την έκανε για τον άλλο κόσμο…

Γιατί, λοιπόν, ο Τσίπρας επιμένει να επαναφέρει το 2015 στο κέντρο της πολιτικής επανόδου του, όταν μ’ αυτόν τον τρόπο ακυρώνει τον ισχυρισμό του ότι επανακάμπτει σαν σοσιαλδημοκράτης;

Το αφήγημα “εγώ έβγαλα την χώρα από το μνημόνιο κι άφησα μαξιλάρι με δισ.” καλώς ή κακώς δεν κόβει εισιτήρια…

Λίγο η Καρυστιανού, λίγο οι όχι πολύ ελπιδοφόρες δημοσκοπήσεις, συγκρατούν τον Αλέξη, που ενώ έχει προαναγγείλει το κόμμα του, διστάζει να κάνει το βήμα…