Το εναντίον μου “σαφάρι μαγισσών” – Περί Καρυστιανού ο λόγος
16/02/2026
Τώρα που ο κουρνιαχτός φαίνεται να έχει κοπάσει, είναι καιρός να μιλήσω για το βόρβορο που υπέστην, επί εβδομάδα περίπου, στην πατρίδα μου, από ομάδα ανίδεων, αλλά προφανώς οργανωμένων ατόμων. Το οφείλω, πρώτα από όλα στον εαυτό μου, και στη συνέχεια στους συνεργάτες μου, τους παλιούς φοιτητές μου, τους ακριβούς φίλους μου, ιδιαίτερα και σε αυτούς που στάθηκαν δίπλα μου παρότι είχαμε να βρεθούμε χρόνια, αλλά και σε τμήμα της κοινωνίας, που ξεσηκώθηκε με άκρως συγκινητικούς τρόπους, προκειμένου να στηλιτεύσει τα τραγελαφικά και σκοτεινά διαμειβόμενα, εναντίον μου. Τους ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου.
Το χρωστώ ακόμη και κυρίως στην εκκλησία, στις κυβερνήσεις, στους διεθνείς οργανισμούς, τις ακαδημίες και τα πανεπιστήμια, που με τίμησαν, ζητώντας συγνώμη για την απαράδεκτη συμπεριφορά της πατρίδας μου απέναντι τους. Όμως, και πέρα από αγαπητούς φίλους, συνεργάτες, φοιτητές, ιδρύματα κλπ, είχα την εξαιρετική τύχη να βιώσω συγκινητικές καταστάσεις, με άγνωστους σε μένα πολίτες, που αρκετοί με πλησίαζαν αυθόρμητα στο δρόμο, τις ημέρες που κάποια ΜΜΕ έχυναν μίσος εναντίον μου, χωρίς να καταλαβαίνω γιατί. Μου έσφιγγαν το χέρι και μου έδιναν συγχαρητήρια, καθώς και με παρότρυναν να συνεχίσω και θα είναι πάντα δίπλα μου. Τους ευχαριστώ θερμά, και ειλικρινά λυπούμαι που δεν γνωρίζω τα ονόματά τους, όμως αυτό είναι λεπτομέρεια.
Αναπόφευκτο ήταν, με την ευρύτατη διάδοση του διαδικτύου, ότι αρκετοί διεθνείς συνάδελφοι, φίλοι και συνεργάτες, πληροφορήθηκαν αυτό το “σαφάρι μαγισσών”, που διενεργείται στη χώρα μας, και ζητούν εξηγήσεις για το τι ακριβώς μου συμβαίνει, αλλά και τι μπορούν να κάνουν για μένα. Τι να απαντήσω; Όπως κάθε άνθρωπος, θα μπορούσα σίγουρα να κατηγορηθώ για κάποια κακώς έχοντα, αλλά σίγουρα όχι για την όποιας μορφής προσπάθεια προβολής των επιτευγμάτων μου.
Είναι κάτι που, πραγματικά, απεχθάνομαι. Φοβούμαι, όμως, ότι εν προκειμένω είμαι υποχρεωμένη, σε κάποιο βαθμό να το πράξω, προκειμένου να προβληθεί ο “τρόπος”, με τον οποίον μεταχειρίζονται στην Ελλάδα του 2026, επιστήμονες των οποίων τα επιτεύγματα και η παρουσία τους στην υφήλιο τιμά την πατρίδα.
Έχουμε λοιπόν, και λέμε (μικρό δείγμα του συνόλου):
- Είμαι η πρώτη Ελληνίδα πρύτανης, εκλεγμένη τρείς φορές, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
- Έχω προσκληθεί από το State Department για επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ (1979) για διαλέξεις και συζητήσεις, σχετικά με την οικονομική πολιτική Reagan-Thatcher.
- Από το 1999 είμαι πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη, έχοντας χαρίσει ένα ακίνητο στο ΑΠΘ. Με πλήθος δραστηριοτήτων και βοήθεια για μεταπτυχιακές σπουδές σε φοιτητές της Β.Ε.
- Μου απονεμήθηκαν πέντε (5) Επίτιμα Διδακτορικά (DHC) από τα Πανεπιστήμια Δημόκριτος (Θράκη), Valahia (Ρουμανία), Kainar (Almaty-Kazakhstan), Barnaoul–Altai στη ρωσική Σιβηρία και Annaba (Αλγερία).
- Το1984, η μελέτη μου για την “περιφερειακή ανάπτυξη της Ελλάδας στα πλαίσια της ΕΟΚ” (με τη συνεργασία Βάσως Πορταρίτου-Κρεστενίτη) τιμήθηκε με το Α΄ βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.
- Το 1984, προσκλήθηκα για ένα χρόνο στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας για έρευνα και διδασκαλία.
- Tιμήθηκα με τέσσερα χρυσά μετάλλια της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, για την κοινωνική μου δράση (1985-88).
- Στις 11.12.2006, σε πανηγυρική τελετή, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας μου επέδωσε δύο Τόμους επιστημονικών μελετών, που γράφτηκαν προς τιμήν μου, από επιστήμονες όλου του κόσμου, πολλοί από τους οποίους ήταν παρόντες.
- Mε διάταγμα του προέδρου της Γαλλίας, Nicolas Sarkozy, της 17ης Ιουλίου 2008 μου απονεμήθηκε το μεγάλο γαλλικό παράσημο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής για την επιστημονική μου συνεργασία με τη Γαλλία.
- Tο 2010 εκλέχτηκα επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας και είμαι, από όσο γνωρίζω, η μοναδική εκπρόσωπος της χώρας μας, που έγινε δεκτή εκεί.
- Το 2022 μου απονεμήθηκε το βραβείο ανθρωπισμού από το Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας-Κύπρου.
- Είμαι επίτιμη δημότης Κομοτηνής.
- Έχω συγγράψει 65 συγγράμματα, που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και έτυχαν εξαιρετικών κριτικών, καθώς και αναρίθμητα άρθρα.
- Έχω προσκληθεί από πολυάριθμα Πανεπιστήμια και διεθνείς οργανισμούς για διδασκαλία και έρευνα.
Μετά από τα παραπάνω, στα οποία ειλικρινά λυπούμαι, διότι θεώρησα απαραίτητο να αναφερθώ (αν μη τι άλλο, απέναντι στο σύνολο όσων με τίμησαν, και έκπληκτοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα σχετικά στην Ελλάδα του 2026) θα συνεχίσω με τη “δραχμή”, τους “δραχμιστές”, αλλά βέβαια δεν θα αφήσω έξω και την “αιματηρή επανάσταση”, καθώς και τον κίνδυνο μετάδοσης όλων αυτών των υπέρτατων κινδύνων στην κυρία Μαρία Καρυστιανού (όταν θα είναι πρωθυπουργός).
Η έναρξη της συνομωσίας
Στις 21/1, και στις 10πμ. με επισκέφθηκε στο σπίτι μου η δημοσιογράφος του Αντέννα, κυρία Πωλίνα Κολοκοτρώνη, συστημένη από καλό μου φίλο και γνωστό δημοσιογράφο της Θεσσαλονίκης, που από τότε το “φυσάει και δεν κρυώνει” για το πως εξαπατήθηκε και ο ίδιος. Όπως αποδείχθηκε περίτρανα, εκ των υστέρων, η κυρία Κολοκοτρώνη δέχθηκε με την ιδιότητα του δημοσιογράφου να διαδραματίσει ρόλο Δούρειου Ίππου, ζητώντας πρόσβαση στην οικία μου.
Μου έκανε, φυσικά, εντύπωση το ότι επέμενε σε δικές μου απόψεις, παγκοίνως γνωστές στα ΜΜΕ από το 2012, που περιλαμβάνονται σε βιβλία και άρθρα μου, που μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες, που συζητήθηκαν ευρέως σε συνέδρια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό και που αναφέρονται στην εμφανή ανάγκη εξέτασης εναλλακτικών λύσεων στο θανατηφόρο περιεχόμενο των Μνημονίων. Αυτό το περιεχόμενο, που όσοι το κατανοούσαν, και όσοι δεν το υπέγραψαν χωρίς να το διαβάσουν, όφειλαν τότε να γνωρίζουν ότι ήταν η καταστροφή της Ελλάδας, και συνεπώς εγκληματική η επιπολαιοτητα τους, της άρνησης εξέτασης εναλλακτικών σεναρίων.
Μετά την αναχώρηση της κυρίας Κολοκοτρώνη, από το σπίτι μου, άρχισε η απόλυτη γελοιότητα των γνωστών και μη εξαιρετέων “ΜΜΕ”. Με τη δραχμή και τη δραχμίστρια, με μάτια που έβγαιναν από τις κόγχες ανεγκέφαλων “δημοσιογράφων”, που παρουσίαζαν το θηρίο της δραχμής, με… τρόμο, για το εθνικό μας νόμισμα. Ευτυχώς, μέσα στον απόλυτο αυτό παραλογισμό, υπήρξαν και κάποια ΜΜΕ που διαφύλαξαν την αξιοπρέπεια και τη σοβαρότητά τους. Ο τραγέλαφος, λοιπόν, του επιπέδου της πατρίδας μας, ήταν πλήρως οργανωμένος, και απασχόλησε επί περίπου μια εβδομάδα τους θεατές….
Επί τίνος ακριβώς θέματος; Μα… ότι, εγώ, οικονομολόγος με πτυχία και διακρίσεις, που δεν γνωρίζω αν και κάποιοι άλλοι τα διαθέτουν στη χώρα μας, τόλμησα το 2012 να προτείνω να εξεταστεί και η μετάβαση στη δραχμή (που τώρα τα ρυπαρά αρχεία Επστάιν μου δίνουν δίκαιο), σε μια ύστατη προσπάθεια αποφυγής της εσαεί καταβολής δανείου που δεν ήταν δικό μας.
Στο στόχο των ΜΜΕ και η Καρυστιανού
Μα, φυσικά, εδώ βρίσκεται η ουσία και φυσικά αφορά στην κυρία Μαρία Καρυστιανού. Που τόλμησε να προχωρήσει σε πολιτικό κόμμα, προκειμένου να δικαιώσει τη Μάρθη. Και που έπεσε πανικός εξαιτίας των υψηλών ποσοστών αποδοχής του λαού που, όπως ήταν αναμενόμενο, συγκεντρώνει στο πρόσωπό της. Έτσι, λοιπόν, κάποιοι άρχισαν να ψάχνονται… τι να κάνουν… πως να προστατευτούν από το παγόβουνο που έρχεται κατά πάνω τους, τι να σοφιστούν για να μη χάσουν τις καρέκλες τους;
Έτσι, ΜΜΕ επιδόθηκαν σε ενδελεχείς έρευνες, σχετικά με το ποιοι πλησιάζουν τη Μαρία Καρυστιανού, πως μπορούν να τους μικρύνουν, τι να εμπνευστούν για να τους προβάλλουν ως επικίνδυνους για τη μελλοντική Ελλάδα της κας Καρυστιανιού; Και προφανώς, δεν βρήκαν κάτι άλλο, εκτός από το εθνικό μας νόμισμα (που είναι φυσικά ανεπίτρεπτη η όποια προσπάθεια γελοιοποίησής του), καθώς και την προετοιμασία αιματηρής επανάστασης!
Και ποια είναι η κατάληψη αυτής της “εκστρατείας”;
Αυτό που πρόβαλε μέσα από τις παραπάνω οργανωμένες γελοιότητες, είναι κάτι που σίγουρα οι όποιοι αρμόδιοι αντεύχονται την κυκλοφορία του. Είναι, όμως, αργά, γιατί ήδη έχει κυκλοφορήσει, προς τα έξω. Ότι, δηλαδή, στην Ελλάδα του 2026, που πασχίζει να εμφανίζεται δημοκρατική, άρχισε κυνήγι επιστημόνων, για τις ιδέες και τα πορίσματα των εκάστοτε ερευνών τους. Και, ακόμη, συγκεκριμένα, στην Ελλάδα του 2026, προκειμένου να οργανωθεί επίθεση εναντίον νέου πολιτικού κόμματος, που παρότι δεν έχει ακόμη εμφανιστεί, τρομοκρατεί ωστόσο ορισμένους, ακριβώς επειδή έχει το λαό με το μέρος του, επειδή θέλει δικαιοσύνη που είναι τώρα ελλιπέστατη, επειδή συγκεντρώνει γύρω του ικανό αριθμό σκεπτόμενων πολιτών και καταξιωμένων επιστημόνων.
Για όλους αυτούς τους λόγους και πλήθος άλλων, επιδίδονται με απελπισία στην αναζήτηση “ψύλλων στ’ άχυρα”. Και… καταλήγουν σε εμένα (προς το παρόν), που όπως είναι γνωστό δημοσιοποιώ ανελλιπώς τα πορίσματα των εκάστοτε ερευνών μου. Οι περί ου, ανήμποροι να κατανοήσουν περί τίνος πρόκειται, σπεύδουν να τα “αποκαλύψουν” ως εύρημα (!) μετά από 15 χρόνια, αφότου έτυχαν ευρείας συζήτησης και προβληματισμού! Εμφανώς, δεν υπάρχουν λόγια για να στοιχειοθετήσουν ένα συμπέρασμα σε αυτή την παράνοια. Καθώς, στην κατακαημένη Ελλάδα του 2026, εκτός από την κακοήθεια ορισμένων, οι ίδιοι αυτοί αγνοούν περί τίνος εκάστοτε ομιλούν.





