Η Chevron ακινητοποίησε τη Τουρκία

Τονίζεται η εθνικότητα του συμβεβλημένου από εχθές ερευνητού, που βεβαίως δεν είναι μοναδικός παγκοσμίως. Υπάρχουν Ρωσικές, Κινεζικές, Βραζιλιάνικες και μερικές Ευρωπαϊκές εταιρίες (Γαλλικές, Νορβηγικές, Ολλανδικές κλπ), που κάνουν υπεράκτιες έρευνες για υδρογονάνθρακες, αλλά δεν είδαμε τα τελευταία 50 χρόνια καμία από αυτές να ενδιαφερθεί για τον Ελληνικό τεράστιο θαλάσσιο χώρο, πλην της Γερμανικής ΒΙΝΤΕΡΣΧΑΛ αρχικώς το 1973 και της Καναδικής ΟΣΕΑΝΙΚ εν συνεχεία το 1974 στη Θάσο, αλλά που να τολμήσουν οι Ευρωπαϊκές εταιρίες μία έστω σεισμική έρευνα του βυθού του Ιονίου και Λυβικού πελάγους, όπως η Chevron, ενώ οι γεωλογικές ενδείξεις υπάρχουν ότι κάτω από τον βυθό ευρίσκονται σημαντικά κοιτάσματα.

Ο λόγος της απραξίας δεν ήταν άλλος από τον φόβο της Τουρκίας και της μπλόφας του casus belli της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης σε περίπτωση έρευνας ή ποντίσεως καλωδίων έξω από τα 6 μίλια και τελευταίως μέσα από αυτά (Κάσος). Και ιδού μία Αμερικανική εταιρία αναλαμβάνει την έρευνα, δαπάνη εκατομμυρίων δολαρίων σε δύο θαλάσσια τεμάχια 44 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, νοτίως της Κρήτης και άλλα τόσα δυτικώς της Πελοποννήσου και αγνοεί τις ενστάσεις των “περιβαλλοντολόγων”, που απαρέσκουν στην θέα πλατφορμών και το σημαντικότερο, ακυρώνει το ανυπόστατο Τουρκολυβικό συμβόλαιο, που είχε δεσμεύσει την επίδικο περιοχή της μέσης γραμμής, η οποία χωρίζει την Ελληνική από την ΑΟΖ της Λιβύης. 

Ούτε Τουρκικές φρεγάτες εμφανίσθηκαν, μήτε πολεμικές ιαχές ακούστηκαν στη γείτονα χώρα για την υπογραφή της συμβάσεως του Ελληνικού κράτους με την Σεβρόν εχθές, στο Μουσείο της Ακροπόλεως. Ήρκεσε η εθνικότητα του ερευνητού για να σιγήσουν οι κεκράκτες εντός κι εκτός. “Ούτε γάτα ούτε ζημιά”, που λέει ο λαός μας και η ζωή προχωρεί την ανηφόρα, δίχως πισωγυρίσματα.

H Chevron προχωράει… 

Οι έρευνες της Chevron θα προχωρήσουν και ελπίζουμε ότι θα δικαιώσουν τις προσδοκίες όλων όσων πίστεψαν στο δικαίωμα της Ελλάδας να φέρει στο φως του ήλιου τους υδρογονάνθρακες των θαλασσών της, με σημαντικά οφέλη για την Ελληνική κοινωνία, που τόσο έχει υποφέρει από τους άσπονδους Ευρωπαίους “φίλους μας”.

Και να παύσει η κυρία υπουργός Τουρισμού να βαυκαλίζεται για την “βαριά βιομηχανία της”, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Σε μία 7ετία, θα ξέρουμε αν θα γίνει η χώρα μας παραγωγός και όχι μόνο μεταφορέας υδρογονανθράκων. Αυτό έχει ηθική και τεράστια γεωπολιτική αξία από τούδε. Όπως είπε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στο Μόναχο, είναι στα χέρια της Ευρώπης να παύσει να εξαρτάται από τους Άραβες, τους Ρώσους και τους Τουρκικούς αγωγούς για επαρκή, άφθονη και φθηνή ενέργεια, που χρειάζεται η ανταγωνιστικότητα της.  

Συγχαρητήρια, λοιπόν, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που επί των ημερών της έγινε το πρώτο βήμα υπεράκτιας αξιοποιήσεως των θαλασσών μας επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου UNCLOS. Και εις ανώτερα, στο Αιγαίο που αρνείται η Τουρκία να καθορίσει την ΑΟΖ με την κυβέρνηση μας, προαπαιτουμένων βεβαίως των 12 μιλίων χωρικής θάλασσας της Ελλάδας. Η επέκταση είναι το πρώτο υποπροϊόν της χθεσινής συμβάσεως. Θαρσύν χρη. Τα άλλα έπονται.