Καμπανάκι από Σαμαρά για τα ελληνοτουρκικά στη συνάντηση με τον Πρόεδρο

Ο Αντώνης Σαμαράς αξιοποίησε την συνάντηση για να δώσει παρών στις πολιτικές εξελίξεις, ενώ με την διαρροή δεν άφησε περιθώρια για ερμηνείες, παρερμηνείες και εικασίες. Με τα όσα είπε στον Πρόεδρο της Δημοκρατία κ. Τασούλα, αποδόμησε την συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν και την επικοινωνιακή διαχείριση που έκανε το Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να δημιουργήσει την “ψευδαίσθηση” ότι όλα καλά με την Τουρκία και προσεχώς ακόμη καλύτερα.

Παραθέτοντας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μία σειρά από φράσεις και επίσημες τοποθετήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για τα ελληνοτουρκικά και την συνάντηση με τον Ερντογάν, έθεσε το ερώτημα για το εάν οδηγούμαστε σε συνδιαχείριση και διχοτόμηση του Αιγαίου και σε μία κατάσταση, όπου ακόμη και για να ποντίσουμε ένα καλώδιο (πχ στην Κάσο) θα πρέπει να παίρνουμε την άδεια της Άγκυρας. Εν ολίγοις περιέγραψε μία κατάσταση όπου τα “ήρεμα νερά” εξυπηρετούν τις επιδιώξεις της Τουρκίας (πχ ξεπλένουμε την Άγκυρα έναντι των συμμάχων) και παράλληλα μεταφράζονται σε σιωπηρές υποχωρήσεις της Ελλάδας.

Ο Σαμαράς επανέλαβε την πάγια θέση του στον Τασούλα ότι από την στιγμή που η Τουρκία δεν αποδέχεται το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, δεν υπάρχει έδαφος για διαπραγμάτευση και συνυποσχετικό για την Χάγη, της μόνης διαφοράς που είναι η υφαλοκρηπίδα. Επίσης άσκησε κριτική στην κυβέρνηση γιατί δεν συμμετέχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ, από την στιγμή που η Τουρκία, αλλά και μια σειρά χώρες της περιοχής μας συμμετέχουν.

Η συζήτηση, όπως διέρρευσε και από τις δύο πλευρές, ήταν ειλικρινής και σε καλό κλίμα. Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν το τέταρτος κατά σειρά πρώην πρωθυπουργός στον κύκλο των συναντήσεων του Κώστα Τασούλα – είχαν προηγηθεί ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αλέξης Τσίπρας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις παραγόντων της δημόσιας σφαίρας, ο Τασούλας διερευνά τις προοπτικές να υπάρξει στοιχειώδης συνεννόηση και συναίνεση, τόσο πριν τις εκλογές – για μείζονα θέματα, όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος –
όσο και μετά.

Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις προβληματίζεται γιατί ο κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος και οι διαφορές ακόμη και μεταξύ των συστημικών κομμάτων δεν επιτρέπει συγκλίσεις για σχηματισμό κυβέρνησης. Το ενδεχόμενο “ακυβερνησίας”, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ανησυχεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, παρότι η σχετική ρητορική ευνοεί το Μέγαρο Μαξίμου, κάτι που έχει αξιοποιήσει στις συνεντεύξεις του και ο Μητσοτάκης.

Όσον αφορά τον Σαμαρά πάντως, ανεξαρτήτως των προθέσεών του για την ίδρυση κόμματος, δεν υπάρχει καμία διάθεση συναίνεσης στον Μητσοτάκη. Τόσο με τις δημόσιες δηλώσεις του, όσο και με την διαρροή για την συζήτηση του με τον Κώστα Τασούλα δεν αφήνει κανένα έδαφος στις κατά καιρούς διαρροές του Μεγάρου Μαξίμου για περιθώρια προσέγγισης, ή για το ότι δεν θα προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος (“το σταθμίζω” είπε πρόσφατα).

Στην σημερινή συνάντηση κυριάρχησαν τα ελληνοτουρκικά, ωστόσο ο Σαμαράς δεν περιορίστηκε σε αυτά, εξέφρασε επιφυλάξεις και ανησυχίες και φυσικά την διαφοροποίηση του και για τα θέματα εσωτερικής πολιτικής όπως και για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Η διαρροή της πλευράς Σαμαρά

Σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους του Αντώνη Σαμαρά για την συνάντηση: 1. Ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την εθνική ανάγκη για αντιμετώπιση σειράς άλυτων ουσιαστικών προβλημάτων της χώρας, όπως το δημογραφικό, με ιδιαίτερη αναφορά στην ερήμωση της Θράκης σε συνδυασμό με την τουρκική διείσδυση στην περιοχή, την ακρίβεια που καλπάζει και μειώνει την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, την ανεπαρκή χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων, το κόστος της ενέργειας στα νοικοκυριά και το αγροτικό και διατροφικό ζήτημα , με ειδική αναφορά στη συμφωνία Mercosur.

2. Για την εξωτερική πολιτική ο Σαμαράς επανέλαβε την θέση του ότι είναι σε λάθος κατεύθυνση, κι εξέφρασε την βαθύτατη ανησυχία του για τα εθνικά θέματα. Επισήμανε ότι η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία σε συνδυασμό με τις δηλώσεις που ακολούθησαν και την πραγματικότητα έπη του πεδίου, επέτειναν την αίσθηση του κινδύνου της παγιοποίησης τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας. Έχει κατανοήσει η κυβέρνηση ότι με συνεχείς αναφορές στη δήθεν “θετική ατζέντα” και με την επίκληση της συνθήκης των Αθηνών περί Φιλίας, “ξεπλένει” ουσιαστικά την Τουρκία στα μάτια της διεθνούς πολιτικής σκηνής και της κοινής γνώμης; Δεν βλέπει την κλιμάκωση των Τουρκικών απαιτήσεων και διεκδικήσεων, όχι μόνο επί χάρτου αλλά και επί του πεδίου;

Πού εστίασε ο Σαμαράς στην συνάντηση με Τασούλα

Ειδικότερα, ο πρώην πρωθυπουργός στάθηκε, μεταξύ άλλων, στα εξής σημεία: α) την αναφορά του πρωθυπουργού για επίλυση των διαφορών σε “διεθνές δικαιοδοτικό όργανο”. Τι σημαίνει αυτό; Υπενθυμίζεται, ότι η θέση της Ελλάδας είναι ότι η μια και μόνη διαφορά μπορεί να επιλυθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Όμως, προϋπόθεση για αυτό είναι η αποδοχή εκ μέρους της Τουρκίας του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και η υπογραφή σχετικού συνυποσχετικού που κυρώνεται από τα Κοινοβούλια. Η Τουρκία , ως γνωστόν, δεν αποδέχεται το Δίκαιο της Θάλασσας. Η θέση του Σαμαρά είναι πως από την ώρα που η Τουρκία δεν αποδέχεται το διεθνές Δίκαιο της θάλασσας δεν τίθεται θέμα περαιτέρω συζητήσεως. Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί προϋπόθεση για οιανδήποτε περαιτέρω συζήτηση.

β) την αναφορά σε συνεργασία για το Μεταναστευτικό με την Τουρκία, την ώρα που παρατηρείται εργαλειοποίηση του ζητήματος από τους γείτονες. Πρόσφατο παράδειγμα η τραγωδία στη Χίο, όπου η Τουρκία από την πρώτη στιγμή έθεσε το ζήτημα δικαιοδοσίας στην έρευνα και διάσωση. Γιατί δεν καταδικάστηκε αυτή η εργαλειοποίηση; Γιατί δεν ζητήθηκε από την Τουρκία να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της ώστε να μην χρησιμοποιεί ανθρώπινες ζωές για πολιτικούς λόγους;

γ) την δέσμευση στην κοινή δήλωση για “μηχανισμούς επικοινωνίας για την “εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης προς αποφυγή κλιμάκωσης και κινδύνων”. Τι σημαίνει αυτό; μήπως προ-συνεννόηση; Και ποιες είναι οι πηγές έντασης; Διότι κατά την Τουρκία τέτοιες είναι η άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έξω από τα 6 ναυτικά μίλια, η θαλάσσια έρευνα, η χωροταξία, η πόντιση καλωδίων. Για αυτά θα απαιτείται προ-συνεννόηση; Η Ελλάδα, άραγε, θεωρεί τις τουρκικές έρευνες στην περιοχή μεταξύ Λιβύης και Κρήτης πηγή έντασης; Το τουρκολιβυκό μνημόνιο; Το Κυπριακό;

δ) την αναφορά στο ότι “οι δύο χώρες εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να αξιολογήσουν υφιστάμενες ευκαιρίες συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας – ιδίως στη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας και στις ανανεώσιμες πηγές – με στόχο την ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας”. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Μήπως ότι θα απαιτείται άδεια της Τουρκίας ακόμα και για το καλώδιο στην Κάσο; Κάτι που θα σήμαινε έμπρακτη αποδοχή της Τουρκικής δικαιοδοσίας; μήπως είναι ο δρόμος για τη συνδιαχείριση των ενεργειακών πηγών του διαδρόμου του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου;

ε) την παντελή έλλειψη καταδίκης της τουρκικής επ’ αόριστον Navtex η οποία διχοτομεί πρακτικά το Αιγαίο. Γιατί;

στ) γιατί δεν αναφέρθηκε η ελληνική πλευρά στις συνεχιζόμενες θηριωδίες έναντι του Χριστιανικού πληθυσμού στη Σύρια;

3. Ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε πως η Ελλάδα έπρεπε εξαρχής να μετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ, πολύ περισσότερο από την ώρα που σε αυτό μετέχουν Τουρκία-Ισραήλ-Κύπρος-Βουλγαρία-Ιταλία και άλλες χώρες, και όχι να δίνει διαρκώς την εντύπωση ότι σύρεται. 4. Για την συνταγματική αναθεώρηση ο Σαμαράς ανέφερε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι δεν πρέπει αυτή να είναι αντικείμενο κομματικών στοχεύσεων και ότι δεν πρέπει να διεξάγεται με όρους καθαρά επικοινωνιακούς.