Όταν ο υπουργός Ενέργειας ψάχνει την εύνοια της Γκιλφόιλ

Έτσι, “ο σκύλος χορτάτος κι η πίτα ολάκερη”, που λέει η λαϊκή παροιμία. Τα καρτέλ θα περάσουν τις αυξήσεις στο εύπορο κοινό και η κυβέρνηση θα εφησυχάζει για τον τιμάριθμο κόστους ζωής, αφού μέχρις του Ιουνίου θα έχει “παγώσει” την αιμοληψία των υγρών καυσίμων στην “απλή αμόλυβδη”, που χρησιμοποιούν μόνο οι διανομείς (“ντελιβεράδες”).

Ελπίζεται ότι μέχρι τότε θα έχει λήξει ο πόλεμος στον Περσικό κόλπο, που ήδη μετασχηματίζεται σε ναυτική σύγκρουση, με τους Ιρανούς να πλήττουν τα πετρελαιοφόρα (πλην των Κινεζικών) και το Αμερικανικό πολεμικό ναυτικό να βυθίζει τις Περσικές ναρκοθέτεις στα Στενά του Ορμούζ, οπότε θα επανέλθουν οι τιμές στα προ 15θημέρου επίπεδα.

Με το αργό πετρέλαιο εκ νέου στα 92,6$/β και το Brent πάνω από τα 100, τα Αμερικανικά διυλιστήρια πωλούν 3.578 $ το γαλόνι την βενζίνη από 2.937 $/γ προηγουμένως, που σημαίνει 22% αύξηση, αλλά η αμερικανική λιανική τιμή αυξήθηκε μόνον 6% το γαλόνι. Την διαφορά ποσοστού αυξήσεως απορρόφησε ο ανταγωνισμός, που στην χώρα μας είναι άγνωστος. Βεβαία, ουδέν αποκλείει την περαιτέρω αύξηση της τιμής των εγχωρίων καυσίμων, αλλά μία αδέσμευτη κυβέρνηση θα επέτρεπε τις εισαγωγές καυσίμων από την γειτονική… Βουλγαρία, αντί να συνωστίζονται οι αυτοκινητιστές της Θεσσαλονίκης στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα, για να “φουλάρουν το δοχείο”, το ¼ του οποίου καταναλίσκεται στην διαδρομή έως τη γείτονα χώρα.

Η δική μας παραλογίζεται εάν νομίζει ότι με το ψευδοπλαφόν θα αποφύγει την μαύρη αγορά καυσίμων, όταν αδυνατεί να πατάξει τη νοθεία καυσίμων, που μαστίζει την εγχώρια αγορά. Η Κίνα, που εισάγει το 30% του πετρελαίου της από τα στενά του Ορμούζ έκανε κάτι πιο ορθόδοξο: Aπαγόρευσε τις εξαγωγές ντίζελ. Γιατί ο Έλληνας καταναλωτής να χρηματοδοτεί τον 6ον Αμερικανικό στόλο; Για να είναι ευχάριστος ο κ. Παπασταύρου στην κυρία Γκίλφόϊλ; – “Ελευθερία ή θάνατος”, έλεγαν οι “Ελεύθεροι πολιορκημένοι” του Μεσολογγίου (Δ. Σολωμός).