Πόσο κινδυνεύει η Αττική από τους πυραύλους του Ιράν

Στόχος ιρανικής πυραυλικής επίθεσης έγινε η αμερικανοβρετανική στρατιωτική βάση στη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, όπως μεταδίδει σήμερα η εφημερίδα Wall Street Journal που επικαλείται πληροφορίες από Αμερικανούς αξιωματούχους, που αναπαράγει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το δημοσίευμα της WSJ, το Ιράν εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον της βάσης (εξελιγμένος Khorramshahr-4;), αλλά κανείς εξ αυτών δεν έπληξε τον στόχο του. Ένας βαλλιστικός πύραυλος αυτοκαταστράφηκε στο μέσον της πορείας προς το στόχο και ο δεύτερος αναχαιτίστηκε. H Wall Street Journal επισημαίνει πως η συγκεκριμένη επίθεση σηματοδοτεί μια προσπάθεια της Τεχεράνης να απειλήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ σε μεγάλη απόσταση από την περιοχή του Περσικού Κόλπου.

Στο κάδρο Ελλάδα και Αττική

Η εξέλιξη αυτή είναι μεγάλης σημασίας και για την Ελλάδα… Διότι μέχρι στιγμής γνωρίζαμε ότι το βεληνεκές του ιρανικού βαλλιστικού οπλοστασίου δεν ξεπερνάει τα 2.000 χιλιόμετρα, ενώ το Ντιέγκο Γκαρσία βρίσκεται σε απόσταση σχεδόν 4.000 χιλιομέτρων από το Ιράν! Η απόσταση της Αθήνας είναι όμως 2.500 χιλιόμετρα, με τη νέα εκτίμηση για τη δυνατότητα των Ιρανών να πλήξουν στόχους να φτάνει πλέον σχεδόν… μέχρι το Παρίσι! Άρα το πυραυλικό οπλοστάσιο της Τεχεράνης, δεν διαθέτει μόνο βαλλιστικούς πυραύλους “μέσου βεληνεκούς” (MRBM: Medium-Range Ballistic Missiles / 1000-3.000 χλμ.), αλλά και “ενδιάμεσου βεληνεκούς” (IRBM: Intermediate-Range Ballistic Missiles / 3.000-5.500 χλμ.).

Με αυτό ως δεδομένο, αφενός αποδεικνύεται πως ο αιφνιδιασμός είναι οργανικό στοιχείο του πολεμικού φαινομένου. Άρα, η απόφαση να μείνει χωρίς την παραμικρή αντιβαλλιστική προστασία το λεκανοπέδιο της Αττικής, αφού οι μοίρες των Patriot έχουν όλες απομακρυνθεί, σε συνδυασμό ότι -έστω διασταλτικά και έμμεσα- η Τεχεράνη θα μπορούσε να θεωρήσει την Ελλάδα ως εμπλεκόμενη χώρα στον πόλεμο, παρά τον αμυντικό χαρακτήρα της συνδρομής της, θα μπορούσε να τη μετατρέψει σε στόχο.

Το ζήτημα οφείλει να απασχολήσει το ελληνικό αμυντικό επιτελείο άμεσα. Χωρίς καμιά αμφιβολία… Αποδεικνύεται στην πράξη ότι ο σχεδιασμός και οι επιλογές που έγιναν βασίστηκαν σε λανθασμένες παραδοχές, χωρίς να ληφθεί υπόψη το ενδεχόμενο να μη γνωρίζουμε τις πραγματικές δυνατότητες του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν, το οποίο “παίζει τα ρέστα του” για να επιβιώσει. Ασχέτως εάν ο πόλεμος αφήσει καμμένη γη στη χώρα.
Το νέο αυτό δεδομένο αλλάζει τους υπολογισμούς και τους συσχετισμούς του πολέμου και σε άλλα επίπεδα. Αποδεικνύεται στην πράξη ότι πέραν της δυνατότητας να πληγεί οποιοσδήποτε αντίπαλος με κάποιο βαλλιστικό βλήμα που φέρει συμβατική κεφαλή, είναι ένα μόνο μέρος της δυνητικής απειλής. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι είναι φορείς όπλων μαζικής καταστροφής, αφού η κεφαλή μπορεί να είναι πυρηνική, βιολογική, χημική.

Αλλαγή κανόνων και ισορροπιών από το Ιράν

Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι τόσο οι Αμερικανοί όσο και Ισραηλινοί, κυρίως οι δεύτερο, θα αξιοποιήσουν δεόντως το νέο αυτό δεδομένο, εάν αποδειχθεί ότι όντως υπήρξαν πλήγματα στη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία, ανεξαρτήτως εάν αναχαιτίστηκαν. Ο ένας βαλλιστικός πύραυλος φέρεται να καταστράφηκε μόνος του στο μέσον της διαδρομής και ένας ακόμα αναχαιτίστηκε από αντιτορπιλικό κατευθυνομένων βλημάτων του US Navy με βλήμα αναχαίτισης SM-3.

Ιερουσαλήμ και Ουάσινγκτον πρέπει να αναμένεται πως θα χρησιμοποιήσουν την εξέλιξη για να αποδείξουν ότι η καταφυγή τους στο πολεμικό εργαλείο ήταν απολύτως αναγκαία και ότι η πραγματική απειλή ήταν πολύ πιο σοβαρή από αυτή που κατανοούσε ο υπόλοιπος κόσμος, που θα κατηγορηθεί ότι “κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου”.

Πέραν της επανεξέτασης της άμυνας του λεκανοπεδίου, το ελληνικό στρατιωτικό επιτελείο θα πρέπει να επαγρυπνεί γενικότερα, δεδομένης της γειτνίασης με χώρα που διαθέτει πολύ μεγάλο και διαρκώς διευρυνόμενο βαλλιστικό οπλοστάσιο. Σε συνδυασμό με πυρηνικό πρόγραμμα. “Για ειρηνικούς σκοπούς” φυσικά…. Είπε ποτέ κανείς κάτι διαφορετικό όμως;