Τρία συμπεράσματα από το διάγγελμα Τραμπ

Οι θριαμβολογίες του προέδρου Τραμπ και η επανάληψη της εκτίμησής του ότι σε δυο τρεις βδομάδες θα έχουν επιτευχθεί οι αμερικάνικοι στόχοι, αφορούσαν την διασκέδαση των εντυπώσεων στο αμερικάνικο κοινό που κατά 60% είναι κατά αυτού του πολέμου και πληρώνει πάνω από 4 δολάρια το γαλόνι τη βενζίνη, αλλά και όλου του κόσμου που, μαζί με τις αγορές, αγωνιούν για τον τερματισμό του και την ομαλοποίηση της ροής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Έτσι, πρώτον, με δεδομένο ότι η καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων, η αποψίλωση της ηγεσίας του καθεστώτος, η καταστροφή του ιρανικού ναυτικού και της αεροπορίας είναι “τελειωμένη υπόθεση” το μόνο που απομένει να κάνει είναι να καταστρέψει οριστικά τη βιομηχανική βάση του Ιράν, ήτοι την παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων κι αυτό θα γίνει σε περίπου είκοσι μέρες. Για τους στρατιωτικούς στόχους είπε επίσης ότι αν η Τεχεράνη δεν ανοίξει το Ορμούζ θα βρεθούν στο στόχαστρο και μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Τραμπ έχει απειλήσει να επαναφέρει το Ιράν στη «λίθινη εποχή»…

Δεύτερον, επανέλαβε ότι το Ιράν βρισκόταν «στο κατώφλι» της απόκτησης πυρηνικού όπλου, πριν τον πόλεμο των 12 ημερών το 2025 (Operation Midnight Hammer). Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν έχουν πληγεί τόσο σοβαρά, που «θα χρειαστούν μήνες για να φτάσει κανείς κοντά στη ραδιενεργή σκόνη». Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ παρακολουθούν τις εγκαταστάσεις μέσω δορυφόρων και θα επιτεθούν, αν το Ιράν επιχειρήσει να ανακτήσει το υλικό. Αυτό σημαίνει ότι απομακρύνεται – αν δεν εγκαταλείπει – το σενάριο της χερσαίας παρέμβασης στις περιοχές Νατάνζ, Φορντό, Ισφαχάν και Μπουσέρ που είναι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις για την απομάκρυνση 450 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν.

Η επιχείρηση θεωρείται άλλωστε εξαιρετικά δύσκολη και πιθανόν πολύ ανθρωποβόρα, αλλά ίσως η αφαίρεση του ουρανίου να είναι προϋπόθεση του Νετανιάχου για να σταματήσει τον πόλεμο. Επειδή, κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στον Τραμπ, το σενάριο της επιχείρησης για το ουράνιο μάλλον εξακολουθεί να είναι στο τραπέζι. Άλλωστε, η άφιξη δύο αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου EA-37B Compass Call στη Μέση Ανατολή, τα οποία μπορούν να εξουδετερώσουν κάθε δομή επικοινωνίας του Ιράν, συνηγορεί σε αυτή την εκδοχή.

Το τρίτο συμπέρασμα από το διάγγελμα Τραμπ

Τρίτον και πολιτικά σημαντικότερο δεν είναι ότι ο πρόεδρος Τραμπ παρουσίασε τον πόλεμο κατά του Ιράν ως αναγκαίο για την ασφάλεια των ΗΠΑ και του ελεύθερου κόσμου, αλλά η ατάκα περί «επένδυσης στο μέλλον» χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει το τεράστιο κόστος των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Υποστήριξε ότι η πλήρης εξάρθρωση του πυρηνικού προγράμματος και των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν δεν είναι απλώς μια στρατιωτική επιχείρηση, αλλά μια «επένδυση στην παγκόσμια ασφάλεια και την αμερικανική κυριαρχία». «Αυτή είναι μια πραγματική επένδυση στο μέλλον των παιδιών και των εγγονιών σας», είπε. Που σημαίνει ότι στο πίσω μέρος του μυαλού του, στο business plan του πολέμου, είναι ο πλήρης έλεγχος των πετρελαίων του Ιράν αλά Βενεζουέλα. «Η Αμερική κερδίζει – και κερδίζει περισσότερο από ποτέ», ξεκαθάρισε.

Δηλαδή, προσπάθησε να πείσει πως αν δεν «επενδύσουμε» τώρα στη συντριβή της απειλής, το μελλοντικό οικονομικό και σε ανθρώπινες ζωές κόστος από ένα πυρηνικό Ιράν θα είναι μη αναστρέψιμο. Που σημαίνει ότι με τον πόλεμο αυτό ο Τραμπ θα απαλλάξει τον κόσμο από τον «ενεργειακό και πυρηνικό εκβιασμό» για τις επόμενες δεκαετίες.

Επιπλέον, φαίνεται λοιπόν ότι δεν εγκαταλείπει τον “εκβιασμό” του προς του Ευρωπαίους και του Ιάπωνες να εμπλακούν για να διασφαλίσουν τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. «Δεν χρειάζεται να είμαστε εκεί. Δεν χρειαζόμαστε το πετρέλαιό τους», είπε, και εξήγησε ότι η αμερικανική παρουσία αποσκοπεί κυρίως στην υποστήριξη των συμμάχων. Η εμπλοκή Ευρωπαίων και Ιαπώνων θα νομιμοποιούσε τον πόλεμο του Τραμπ εναντίον του Ιράν, θα επιβεβαίωνε την υποταγή τους στις ΗΠΑ και ενδεχομένως να κάλυπτε κι ένα μέρος τους κόστους σε ανθρώπους και κεφάλαια…