Φιάσκο η επίσκεψη Γεραπετρίτη στην Λιβύη

Ως “αντάλλαγμα”, ζήτησε την επανάληψη διαπραγματεύσεων καθορισμού της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών, που διεκόπησαν από Λιβυκής πλευράς, τη επινεύσει της Τουρκίας, μετά την σύναψη του Τουρκολιβυκού μνημονίου, που καταπατεί ακόμη και τα έξι μιλίων Ελληνικά χωρικά ύδατα στο Καρπάθιο πέλαγος.

Οι “ηγεμόνες δυτικής Λιβύης”… “αβαθείς στις σκέψεις τους”, δεν ανταποκρίθηκαν στις προτάσεις Γεραπετρίτη και ως “τυχαίοι και αστείοι άνθρωποι” (* ) επέμειναν στο ανυπόστατο μνημόνιο, αλλά η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία να “πετάξει” ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος πάνω από την παραβιασμένη εναέρια ζώνη της Ελλάδας και ένα μεταγωγικό προς Βεγγάζη με όπλα, για να μην μείνει πίσω ο “στρατάρχης” Χάφταρ της ανατολικής Λιβύης.

Πάντα ταύτα – κατά παράβασιν της σχετικής με την εμφύλια διαμάχη της Λιβύης απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της διάσκεψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που απαγορεύει την μεταφορά όπλων – για να γίνει η επανένωση της διχασμένης αυτής χώρας. Με λίγες ημέρες διαφορά, οι Τούρκοι στο ΝΑΤΟ βάπτισαν τα “Στενά” του Ελλησπόντου “Τουρκικά”, αγνοώντας την διεθνή συνθήκη του Μοντρέ του 1936, προφανώς μιμούμενοι την αυθαίρετη συμπεριφορά των Ιρανών “Φρουρών της Επανάστασης” στα στενά του Ορμούζ, οι οποίοι και έπληξαν προσφάτως Ελληνικής ιδιοκτησίας πετρελαιοφόρο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η φιλότουρκος “πολιτική Γεραπετρίτη” δοκιμάζεται και αποτυγχάνει. Υπενθυμίζονται η ολιγωρία της ελληνικής κυβέρνησης στην επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, τα δήθεν “ήρεμα νερά” στο Αιγαίο, η αναστολή της πόντισης ηλεκτρικής σύνδεσης της “ηνωμένης” Ευρώπης-Κύπρου-Ισραήλ, στην Κάσο και το φιάσκο της συνάντησης της “ανωτάτης ηγεσίας” Ελλάδας και Τουρκίας στην Άγκυρα προσφάτως.

Αποτυχία Γεραπετρίτη

Κατόπιν όλων αυτών των αποτυχιών του Γεραπετρίτη, θα αναμενόταν η εγκατάλειψή της “πολιτικής του” και η αποπομπή από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ιδίως επειδή δεν είναι επιψηφισμένος (σημαντικό για την κοινοβουλευτική ζωή του τόπου μας, αλλά και της “παρ’ ολίγον” ιστορίας της Ελληνικής διπλωματίας – ακόμη κι ο Νίκος Φαρμάκης ήταν βουλευτής της ΕΡΕ). Περιττά και “σκιώδη πράγματα, τα περισσότερα κινδύνους φέρουν” (**) οι πρωτοβουλίες του “κυρίου καθηγητή”:

• Πρώτον, μετά την συμφωνία του υπουργού Ενεργείας, Σταύρου Παπασταύρου, και της Αμερικανικής πετρελαϊκής εταιρίας ΣΕΒΡΟΝ, η Ελλάδα κήρυξε και διαθέτει “μέση γραμμή” θαλάσσης με την Λιβύη, που ούτε… η Τουρκία τόλμησε να αμφισβητήσει.
• Δεύτερον, κατά το άρθρον 123 παρ.2 της Σύμβασης του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του 1982, που έχουν εφαρμόσει 139 παράκτια κράτη (ακόμη και οι ΗΠΑ), όλα τα νησαία εδάφη, οι νησίδες, ακόμη και οι βράχοι, που έχουν δική του οικονομική ζωή (πχ. βοσκοτόπια στα Ίμια), διαθέτουν αιγιαλίτιδα, γειτνιάζουσα και αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), όπως ακριβώς οι ηπειρωτικές ακτές και οι υδάτινοι κόλποι κλείνουν (πχ. ο Λακωνικός).

Κατά συνέπεια, η Κρήτη, Γαύδος, Κάσος, Κάρπαθος και η Ρόδος και τα πέριξ αυτών μικρότερα νησιά (πχ. η Χάλκη) το μόνον που χρειάζονται είναι η μονομερής επέκταση των Ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, για τον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών. Μήπως λοιπόν, με τις ενέργειες του ο πολυπράγμων Γεραπετρίτης εφαρμόζει το… Οθωμανικό δίκαιο της θάλασσας και όχι το Διεθνές;

 

---

 

(*)”Ηγεμών εκ δυτικής Λιβύης” ποίημα του Κων/νου Καβάφη, 1928.
(**) Ομοίως, το ποίημα “Εν πορεία προς την Συνώπην”.