Πώς μπορεί η αντιπολίτευση να τελειώσει τον Μητσοτάκη

Αυτή η προπαγάνδα δεν αμφισβητεί την διάθεση της κοινής γνώμης να αποδοκιμάσει τον εξουσιαστικό μηχανισμό των τελευταίων χρόνων. Παραδέχεται σιωπηρά ότι, η μεν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία είναι ανέφικτη, η δε ακυβερνησία, η οποία μας έχει επιβληθεί (γνωστή ως επιτελικό κράτος), δεν είναι πια ανεκτή. Και βομβαρδίζει ανελέητα την κοινή γνώμη, όχι για να την μεταστρέψει, αλλά για να την αφοπλίσει. Για να καλλιεργήσει την αίσθηση ότι ο αγώνας για Αλλαγή είναι ματαιοπονία και να οδηγήσει τους εκλογείς στην αποχή.

Αλλά τα ίδια τα “ευρήματα” των προπαγανδιστών μας δεν προσφέρονται για την τεκμηρίωση του ισχυρισμού τους. “Μεγάλη η διαφορά μεταξύ της ΝΔ και του δεύτερου κόμματος” προβάλλουν. Αποσιωπώντας ότι η όση τέτοια διαφορά δεν εξασφαλίζει ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση υπό τον απερχόμενο, ή κάποιον “στο πόδι του”. Ας υπενθυμίσουμε ότι από τους 80 έως 120 βουλευτές, οι οποίοι θα εκλεγούν με την σημαία της ΝΔ, είναι άγνωστο πόσοι θα στήριζαν την απερχόμενη κατάσταση. Ενώ καμία άλλη δεξαμενή κοινοβουλευτικής στήριξης δεν είναι διαθέσιμη για συνάθροισή της.

Η αλήθεια είναι ότι τα όρια του εκλογικού αποτελέσματος συνεπάγονται διερευνητικές εντολές και σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Διαδικασία, κατά την οποία η συμμόρφωση με την λαϊκή πλειοψηφία επιβάλλει να υποδειχθεί εντολοδόχος πρωθυπουργός άλλος από τον απερχόμενο ή εκλεκτό του.

“Kαταλληλότερος ο Μητσοτάκης…”

Ναι, αλλά “Καταλληλότερος για πρωθυπουργός είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης”, αντιλέγουν δι’ “ευρήματος” δημοσκοπήσεών τους οι προπαγανδιστές μας. Αποσιωπώντας ότι τον συγκρίνουν αποκλειστικά με αρχηγούς κομμάτων, με την ιδιότητά τους αυτή να μην είναι ούτε αναγκαία, ούτε ικανή προϋπόθεση, ώστε να υποδειχθούν ως εντολοδόχοι πρωθυπουργοί.

Όσοι αρχηγοί κομμάτων, λοιπόν, επιθυμούν να αλλάξουν πρόσωπα και πράγματα έχουν υποχρέωση να υποδείξουν πρόσωπο ικανό να σχηματίσει κυβέρνηση, με σκοπό να φέρει τα πάνω κάτω, η οποία να συγκεντρώσει την υποστήριξη 151+ βουλευτών. Ιδού λοιπόν μια ρεαλιστική προσέγγιση, θετική για την εκλογική απήχηση όποιων κομμάτων την υιοθετήσουν, με σεβασμό στις πολιτικές τους αρχές και εναρμονισμένη με την βούληση της λαϊκής πλειοψηφίας.

“Η χώρα χρειάζεται σταθερότητα”, “Όχι στην ακυβερνησία” και άλλα παρεμφερή θα κανοναρχούν οι προπαγανδιστές μας (μετά ή άνευ δημοσκοπήσεων), συμπεραίνοντας… “Ξανά Μητσοτάκης”, “Σταθερότητα” δεν είναι παρά η τιμωρία όσων εξουσιαστών έχουν χρεωθεί με τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, την τραγωδία των Τεμπών, την καταλήστευση αγροτικών επιδοτήσεων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ και τον μηχανισμό ξεπλύματος μαύρου πολιτικού χρήματος για την άσκηση φιλοκυβερνητικής προπαγάνδας, με γρανάζια του την “Ομάδα Αλήθειας”, την V&O, την Blue Skies και την Choose Media.

Στην ανεπιθύμητη, ανέφικτη, τελικά ασυνάρτητη “αυτοδύναμη ακυβερνησία” είναι η ώρα να αντιπαραθέσουμε την “συνεργατική διακυβέρνηση” για την αποκατάσταση της ισονομίας με την απόδοση ευθυνών σε όλους, όσο “ψηλά” και αν βρίσκονται στην Κυβέρνηση, στην Δικαιοσύνη, στην Διοίκηση, παντού.

Δημοκράτες μετά λόγου γνώσεως

Βέβαια το κίνητρο της εξαχρείωσης των εξουσιαστών είναι οικονομικό, είναι ο πλουτισμός “δικών τους παιδιών” μέσα από την φτωχοποίηση όλων των υπολοίπων. Ο εκφυλισμός της εκπροσώπησής μας σε σχέση “δυνάστη-υπηκόου” έγινε για να πλουτίζει ο δυνάστης, την ώρα που η ακρίβεια φτωχαίνει τους υπηκόους του. Για να μπορούμε λοιπόν να νοικιάσουμε σπίτι, να εξασφαλίσουμε τα στοιχειώδη αγαθά προς το ζην και να υπάρχουν σχολεία και υπηρεσίες υγείας για όλους, είναι απαραίτητο προηγουμένως να προωθήσουμε την Δημοκρατική Αποκατάσταση. Μόνο μέσα από αυτήν μπορούμε να πετύχουμε οικονομικό και κοινωνικό όφελος για τους πολλούς και αδύναμους.

Είναι βέβαια απαραίτητο να κάνουμε και εμείς δυο βήματα μόνο:

• Να πάμε στις κάλπες, να επιλέξουμε ό,τι προτιμάμε, ώστε η συμμετοχή μας να κάνει τους απερχόμενους… απελθόντες.
• Να υποδείξουμε για εντολοδόχο πρωθυπουργό πρόσωπο ικανό να σχηματίσει κυβέρνηση με σκοπό να φέρει τα πάνω κάτω και να συγκεντρώσει την υποστήριξη 151+ βουλευτών.

Στην πορεία αυτή ας μην ξεχνάμε ότι η νικηφόρα λαϊκή πλειοψηφία υπέρ της Δημοκρατικής Αποκατάστασης συμπεριλαμβάνει απαραιτήτως αριστερούς, κεντρώους και συντηρητικούς συμπατριώτες. Ενώ, αντιθέτως, μόνο ζημιές θα προξενούσαν διάφορες ιδιοτέλειες σε μια μάχη με τόσο αδίστακτους αντιπάλους. Ας είμαστε λοιπόν έτοιμοι, κάθε στιγμή, να κάνουμε ό,τι υπαγορεύει το άρθρο 120 του Συντάγματος, προκειμένου να εξασφαλίσουμε στοιχειώδεις κανόνες συνύπαρξής μας και την τήρησή τους.