Θα περιμένουμε με σταυρωμένα χέρια το νομοσχέδιο για την Γαλάζια Πατρίδα;

Από ό,τι φαίνεται, από τις μέχρι τώρα έγκυρες δημοσιογραφικές πληροφορίες για το νομοσχέδιο “Γαλάζια Πατρίδα”, ο χάρτης θα κόβει το Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά. Αν προσθέσουμε και τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού της Άμυνας, ο οποίος άφησε πολλά υπονοούμενα αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ελληνικών ακριτικών νησιών, τότε η κατάσταση στο Αιγαίο περιπλέκεται ακόμη περισσότερο. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή (γιατί όλα τα γεγονότα έχουν σκοπιμότητες τις οποίες συνθέτουμε) με την διακήρυξη των Αθηνών, και της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Τουρκία, όπου συνάντησε τον Τούρκο Πρόεδρο.

Από τουρκικής λογικής έδωσε την εντύπωση στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ ότι η όλη κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, και επομένως έδωσε το έναυσμα στην Τουρκία να διεκδικήσει τα F-35 από τις ΗΠΑ και τα Eurofighter από την Βρετανία και την Γερμανία, γεγονός που το δεύτερο το πέτυχε, με την υπογραφή της σύμβασης προμήθειας 40 Eurofighter ισοδύναμων αεροσκαφών με τα Rafale. Το πρώτο το προσπαθεί, αλλά θα βρίσκει την ισραηλινή αντίδραση. Επίσης, διατηρεί μεγάλες προσδοκίες να συμμετέχει στον μηχανισμό SAFE, είτε από την κύρια είσοδο, είτε από την πίσω πόρτα, που φαίνεται ότι το πετυχαίνει.

Οι τελευταίες δηλώσεις της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, όπου εκθειάζει την Τουρκία, θεωρώντας αυτήν πολύ σημαντική για την άμυνα της Ευρώπης, καθώς και οι θετικές δηλώσεις κορυφαίων Ευρωπαίων προέδρων και αξιωματούχων, έχουν δημιουργήσει μία θετική εικόνα για την Τουρκία στα ευρωπαϊκά δρώμενα. Για τα αντιδημοκρατικά γεγονότα που συμβαίνουν, καμία ουσιαστική αντίδραση της ΕΕ. Το γεγονός αυτό ενισχύεται με τον πόλεμο στην Ουκρανία, λόγω του φόβου της Ρωσίας και της αρνητικής διάθεσης των ΗΠΑ να συνεισφέρουν αμυντικά στην ασφάλεια της Ευρώπης.

Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή με την εμπλοκή των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε βάρος του Ιράν έχουν δημιουργήσει επιπλέον φρούδες ελπίδες στην ΕΕ για την χρησιμότητα της Τουρκίας στην αμυντική διάταξη της Ευρώπης, παρά την αντιπαλότητα αυτής με το Ισραήλ. Εμείς είχαμε από την διακήρυξη των Αθηνών κάποια σχετική ηρεμία από παραβιάσεις του εναέριου χώρου στο Αιγαίο. Ωστόσο, δεν έλειψαν οι παρενοχλήσεις τουρκικών πλοίων σε εργασίες πόντισης καλωδίων στα νησιά μας, καθώς και κάποιες σημαντικές αψιμαχίες σχετικές με την αλιεία των ψαράδων μας.

Το νομοσχέδιο για την “Γαλάζια Πατρίδα”

Εδώ γεννιούνται τα ερωτήματα σχετικά με την αντίδραση της Ελλάδας στο νομοσχέδιο για την “Γαλάζια Πατρίδα”. Εκτιμώ ότι, σε πρώτη φάση, η κυβέρνηση θα πρέπει να ενημερώσει δυναμικά (όχι χαλαρά, όπως συνηθίζει) την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ ότι, αν δεν βάλει η Τουρκία από τώρα το νομοσχέδιο στο αρχείο, η επόμενη κίνηση της Ελλάδας θα είναι η επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας. Μετά από αυτό, αν δεν δούμε διορθωτικές κινήσεις από την Τουρκία, τότε είναι μονόδρομος η επέκταση των Χωρικών Υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, πριν το τουρκικό νομοσχέδιο βγει στην επιφάνεια. 

Αρκετά επιφανή άτομα σε δηλώσεις τους αναφέρουν ότι το εν λόγω νομοσχέδιο δεν έχει νομικό έρεισμα, και επομένως κατ’ αυτούς δεν συντρέχει λόγος να του δώσουμε σημασία, θεωρώντας μας αφελείς. Ερωτώ: Το Casus Belli έχει νομικό έρεισμα; Το τουρκολυβικό μνημόνιο έχει νομικό έρεισμα; Ωστόσο και τα δύο τα έχουμε αποδεχτεί σιωπηλά! Κάνω λάθος; Το επεισόδιο στη Κάσο με το έργο GSI, που είναι παγωμένο, αποδεικνύει κατά πόσο το τουρκολυβικό μνημόνιο έχει νομικό έρεισμα. Κάτι ανάλογο και πολύ πιο αυστηρό θα είναι αν αφήσουμε χωρίς σοβαρή αντίδραση το εν λόγω νομοσχέδιο να βγει στον αέρα, με την βούλα της τουρκικής εθνοσυνέλευσης.

Δύο δρόμοι για την Ελλάδα

Με ρωτάτε: Θέλεις πόλεμο; Αυτή την κουτή ερώτηση δεν την ανέχομαι, γιατί για γεωστρατηγικούς λόγους δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα, εκτός από κάποια πιθανή ένταση, που σταδιακά θα εξομαλυνθεί. Άλλωστε έχουμε ως βάση το διεθνές δίκαιο, που προβλέπει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων. Αντιθέτως, πόλεμο θέλουν αυτοί που επιθυμούν να δουν το τουρκικό νομοσχέδιο της “Γαλάζιας Πατρίδας” να βγει στον αέρα με την έγκριση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης.

Γιατί τότε η Ελλάδα θα πρέπει να διαλέξει δύο δρόμους: Ο ένας είναι η άμεση αντίδραση επί του πεδίου με ό,τι αυτό συνεπάγεται… και ο άλλος θα είναι να μείνουμε σιωπηλοί, όπως το Casus Belli-Τουρκολυβικό μνημόνιο, που συνεπάγεται ταπείνωση της εθνικής κυριαρχίας και μόνιμης αιχμαλωσίας του μισού Αιγαίου, με ό,τι άλλο ενδεχομένως θα ακολουθήσει για τα ακριτικά νησιά μας και την Κύπρο.

Συμπερασματικά, όταν ένας λαός επιθυμεί να επιβιώσει και να μην συρρικνωθεί, τότε οφείλει, αφού σταθμίσει όλες τις παραμέτρους του προβλήματος, να προλαμβάνει ενδεχόμενες καταστάσεις με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα, όσο δύσκολες και αν είναι αυτές, διαφορετικά είναι άξιος της μοίρας του. Αυτό που βλέπω στην πολιτική σκακιέρα της χώρας από όλα τα κόμματα είναι ότι έχουν ως πρώτο σημείο αναφοράς το εκλογικό τους ποσοστό, αρμενίζοντας για την εξουσία, χωρίς να δίνουν την δέουσα σοβαρότητα για την αναθεωρητική λογική της Άγκυρας

Και μάλλον με αυτήν την λογική θα οδηγηθούμε μέχρι τις εκλογές. Ο Υπουργός της Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, μας έχει προειδοποιήσει πολλάκις ότι η Ελλάδα απειλείται. Ας το καταλάβουν τα κόμματα, γιατί αν αυτό στραβώσει θα κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών, ανεξάρτητα των άλλων θεσμικών προβλημάτων και της ακρίβειας, που μαστίζουν την κοινωνία μας.