Οι Ελβετοί συχωρούν τους… αντιστασιακούς ογδόντα χρόνια μετά

Ειναι βέβαιο ότι πλέον δεν ζει κανένας από τους Ελβετούς που τιμωρήθηκαν τότε, καθώς πέρασαν 80 χρόνια και όσοι υπέστησαν κυρώσεις, ήταν τότε σε ηλικία άνω των 18-20 ετών. Οι κυρώσεις είχαν επιβληθεί επειδή το σύνταγμα της χώρας απαγορεύει οι Ελβετοί να παρέχουν υπηρεσίες σε ξένο στρατό. Αυτό ψηφίστηκε εν ονόματι της ουδετερότητας, παρότι οι γαλλόφωνοι πολίτες τόσον στον Α΄Παγκόσμιο όσο και στον Β Παγκόσμιο ήταν με την Γαλλία και εναντίον των Γερμανών, ενώ η πλειοψηφία των Ελβετών (γερμανόφωνοι) συντάσσονταν σιωπηρά με τον άξονα.

Λόγω αυτού του νόμου, πάντως, πολλοί εθελοντές που αγωνίστηκαν στο πλευρό των Γάλλων ή των Ιταλών αντιστασιακών καταδικάστηκαν όταν επέστρεψαν στη χώρα τους ή ερημοδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης και στερήθηκαν τα πολιτικά δικαιώματά τους.

Η αποκατάσταση των ανθρώπων αυτών, που δεν συνοδεύεται από οικονομική αποζημίωση, θεωρείται μια συμβολική και ιστορική απόφαση, την οποία είχε εγκρίνει ήδη από τον Ιανουάριο το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, η κυβέρνηση της χώρας.

«Το νομοσχέδιο περί αποκατάστασης τιμά τη δέσμευση των εθελοντών για την ελευθερία και τη δημοκρατία» ανέφερε η κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να αμφισβητήσει την αρχή της απαγόρευσης στράτευσης σε ξένες δυνάμεις.

Όπως είχε γίνει και με τον ομοσπονδιακό νόμο για την αποκατάσταση των εθελοντών του ισπανικού Εμφυλίου, που ψηφίστηκε το 2009, το νομοσχέδιο δεν προβλέπει την οικονομική αποζημίωση των καταδικασθέντων αντιστασιακών.

Μέχρι στιγμής έχουν ταυτοποιηθεί 466 άνθρωποι, έπειτα από εντατικές έρευνες, κυρίως του ιστορικού Πέτερ Χούμπερ. Πρόκειται για Ελβετούς που είχαν ενταχθεί στην Εσωτερική Αντίσταση (FFI) ή στις Ελεύθερες Γαλλικές Δυνάμεις (FFL) του στρατηγού Ντε Γκολ.