Διαχρονικό το πάρτι της διαφθοράς στην Κύπρο

“Όλα κανονίζονται” ήταν το βασικό σλόγκαν του παρακράτους της διαφθοράς. Και με το αζημίωτο. Ως να είναι το κράτος ιδιοκτησία τους και ξέφραγο αμπέλι. Τι να πει κανείς όταν, για παράδειγμα, μοιράζονταν κάποτε και (δωρεάν) οικόπεδα και άνοιξαν πολλά παράθυρα για εργοδότηση στο νεοσύστατο κράτος; Κι αυτό ήταν προδήλως διαφθορά και διαπλοκή. Την πρώτη δεκαετία μετά την ανεξαρτησία, μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί πως ήταν η αρχή.

Αν κι αυτό δεν μπορούσε να ήταν δικαιολογία, γιατί επειδή ήταν η αρχή, θα έπρεπε να ήταν αλλού η προσοχή. Να στηθεί το κράτος και να λειτουργήσει η δημοκρατία. Το φαινόμενο της διαφθοράς συνεχίσθηκε ακόμη και αμέσως μετά την εισβολή. Μέσα στο χάος και τη τραγωδία που βίωνε ο τόπος, κάποιοι -φευ- συνέχιζαν το πάρτι. Και μερικοί τα είχαν “καταφέρει” και πολύ καλά μάλιστα. Και όσο η ανοχή αποθράσυνε τους πρωταγωνιστές, τόσο γιγάντωνε και το φαινόμενο.

Στο παρελθόν λιγότερο, τα τελευταία χρόνια περισσότερο, λόγω και των μηχανισμών ελέγχου (βοήθησαν και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης), τέτοιες υποθέσεις βλέπουν συχνότερα το φως της δημοσιότητας. Γνωρίζει και παρακολουθεί η κοινωνία. Διάφορες υποθέσεις του παρελθόντος, όπως αυτές του Χρηματιστηρίου, των Κυπριακών Αερογραμμών, εκείνης της Focus, της Δρομολοξιάς (λεηλάτησαν οι αχρείοι το ταμείο σύνταξης των εργαζομένων), των “χρυσών διαβατηρίων”, συνθέτουν μια εικόνα, που αποτυπώνει μια πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.

Οι συμμέτοχοι στη διαφθορά

Είναι το DNA ενός παρασιτικού συστήματος. Και κάθε φορά που οι πρωταγωνιστές κατάφερναν, με τη βοήθεια του συστήματος (και του πολιτικομιντιακού στερεώματος) να βάλουν τις υποθέσεις αυτές στο “χρονοντούλαπο της ιστορίας”, ξαφνικά (όχι και τόσο ξαφνικά) επανέρχονται στη δημόσια σφαίρα νέες. Γιατί τίποτε δεν τους σταματά. Είναι σαφές. Υπάρχει μια συστημική διαφθορά, που αγγίζει διαβρωμένους θεσμούς. Διαδικασίες παρακάμπτονται, το κράτος αγνοείται και η λογική της αρπαχτής να υπερέχει. Κι όλα αυτά γίνονται χωρίς αναστολές. Δεν υπάρχουν, ως φαίνεται όρια. 

Είναι, βέβαια, λάθος να τσουβαλιάζονται όλοι. Δεν είναι όλοι συμμέτοχοι στη διαπλοκή και τη διαφθορά. Ωστόσο, όλοι όσοι δεν μετέχουν στο πάρτι, στο φαγοπότι, θα πρέπει να αποκαλύψουν τους υπόλοιπους. Και να τους κυνηγήσουν. Το φαινόμενο δεν αντιμετωπίζεται με πολιτικές αντιπαραθέσεις. Άλλωστε, στο παρελθόν, ίσως και τώρα να ισχύει, η διαφθορά κατάφερε να ρίξει τείχη πολιτικών και ιδεολογικών διαχωρισμών. Η διαφθορά διαπερνά οριζόντια τα πολιτικά και… ιδεολογικά στρατόπεδα. Την ίδια ώρα, η κατάργηση ή και ισοπεδωτική αντιμετώπιση των θεσμών, δεν είναι λύση. Αυτή η προσέγγιση, μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα έχει. 

Και κάτι άλλο: Πρώτον, κάποιοι σκοπίμως συνδέουν τις δυο έρευνες, για τη “Σάντη” και το “Κράτος Μαφία”. Καμία σχέση. Στην πρώτη περίπτωση, τις αποκαλύψεις, φαίνεται από τη διερεύνηση, θα τις ζήλευε και ο Αίσωπος. Γιατί και η παιδεραστία δεν επιβεβαιώθηκε, ούτε και η εμπλοκή στα κατασκευασμένα, ως αναφέρθηκε αρμοδίως, μηνύματα, όσων τα ονόματα έχουν αναφερθεί. Δεν επιβεβαιώθηκε και το πολυσυζητημένο ταξίδι στη Γερμανία. Στο “Κράτος Μαφία”, ενώπιον των ποινικών ανακριτών υπάρχει πλούσιο υλικό σε καταθέσεις, ώστε να το διερευνήσουν. Δεύτερον, κάποιος από την Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς θα πρέπει να εξηγήσει γιατί σε σχέση με την υπόθεση Focus, αναφέρεται μόνο ο ΔΗΣΥ. Το ΑΚΕΛ δεν εισέπραξε από την εταιρεία αυτή;