Πως ο Μητσοτάκης ξανακάνει την Ελλάδα “ψωροκώσταινα”

Και τότε σκέφτηκε και είπε: Αφού δεν τέλειωσε ο πόλεμος το πετρέλαιο θα ακριβύνει. Αν εδώ πέρα δεν έχουμε τίποτα να το αντικαταστήσουμε (έστω να το υποκαταστήσουμε μερικώς) θα αγοράζουμε (από την Μεγάλη μας Σύμμαχο) πετρέλαιο κι ας είναι πανάκριβο.

Οπότε, είπε, έχω τρόπο να επωφεληθώ μαζί και οι φίλοι μου. Και με αυτή την όντως άψογη λογική φρόντισε να καταστραφούν τα μηχανήματα που βγάζουν τον λιγνίτη. Χίλια χρόνια να ζήσει και να μας κυβερνήσει το παιδί. Αν ήμασταν με την μεριά Μητσοτάκη, θα ζούσαμε κι εμείς καλύτερα. Ίσως. Πάντως, επικουρικά, εμφανίστηκαν άρθρα για το πόσο άχρηστος, επιζήμιος, καταστροφικός είναι ο λιγνίτης.

Τέλος της Ιστορίας γιατί από εδώ και πέρα έχουμε να ασχοληθούμε με σοβαρά ζητήματα, πχ με τις εκλογές, τον αγώνα των κομμάτων και κυρίως τις δημοσκοπήσεις έχοντας στο μυαλό ότι όταν ρώτησαν άριστο δημοσκόπο πως βγαίνουν τα αποτελέσματα απάντησε γελώντας, αυτός ο μέγας χιουμορίστας, ζωντανά στην τηλεόραση: ό,τι θέλει ο πελάτης.

Για να ξέρουμε τι μας λένε οι δημοσκοπήσεις. Αυτός έκανε πλάκα φυσικά. Την πλάκα που κάνουν αυτοί που ξέρουν, όταν μιλάνε μπροστά σ’ αυτούς που δεν ξέρουν, και ιδίως μπροστά σ’ αυτούς που δεν τα παίρνουν τα γράμματα, ούτε τα βουλωμένα γράμματα, ούτε τα ανοιχτά, τα ανορθόγραφα και κάθε είδους γράμματα κι ας περιφέρουν και επιδεικνύουν περισπούδαστες διατριβές στα μεγάλα Παν/μια της Δύσης.

Η Καρυστιανού που δε πείθει και ο Μητσοτάκης που τελειώνει

Τώρα, αφού ως φαίνεται ξεμπέρδεψαν εύκολα με τα σαπάκια, εύηχα κομματίδια πλην κενά περιεχομένου, πέρασαν στην κυρία Καρυστιανού που συγκινεί πολλούς αλλά πείθει όλο και λιγότερους. Η κυρία Καρυστιανού δεν είχε ρούχο με ετικέτα “εκλογές” και πάει να αγοράσει από τα ετοιματζίδικα αντί να ράψει ένα φόρεμα δικό της, στα μέτρα της. Είναι μια κυρία συντηρητική; Καλώς. Αν είναι ειλικρινής και ξέρει τι να φορέσει για να μας πάει σε ένα τέρμα. Αλλιώς γιατί να έχει μέλλον;

Αν δεν μπορεί να μάθει γρήγορα αυτό που της λένε ότι είναι το “σωστό προφίλ” ας κάτσει στ’ αυγά της ώσπου να μάθει αυτό που χρειάζεται να μάθει. Δηλαδή ποιοι είμαστε και τι μας χρειάζεται. Ώστε να μην την κοροϊδεύουν και να μη μας κοροϊδεύει όπως τόσοι άλλοι. Γιατί αν είναι να ξαμολάει μπαρούφες, όπως αυτές με τις αμβλώσεις,καλύτερα να μη μιλάει.

Το χειρότερο από την κ. Καρυστιανού που στο κάτω-κάτω είναι μάνα που έχασε το παιδί της, το χειρότερο, το κατακάθι, είναι αυτοί που πουλάνε μαγκιές με ξένα κόλλυβα, για την ακρίβεια: με ξένα λεφτά (χορηγίες συμφερόντων) και θέλουν να μας (ξανά)κυβερνήσουν, να μας κάτσουν στον σβέρκο, επιστρέφοντας τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για χάρη τους.

Αυτοί, λοιπόν, κάνουν, λέει, προεκλογικό αγώνα. Το κακό είναι ότι από την προηγούμενη φορά (την πρώτη φορά Αριστερά) έχει περάσει πολύ λίγος καιρός και θυμόμαστε τι έλεγε τότε ο αρχηγός και τι έκανε. Και είναι σαν να ξανακούμε τα ίδια, την ίδια έπαρση, τις ίδιες υποσχέσεις, τσάμπα λόγια.

Κατά τα άλλα, η εικόνα είναι απλή. Ο Μητσοτάκης είναι κακός, όπως πάντα. Αλλά ο Τσίπρας ήταν καλός μετά χάλασε και τώρα ξανάγινε καλός επειδή κάποιοι του έδωσαν λεφτά και τα λεφτά τους κάνουν όλους καλούς. Αυτή είναι η λογική. Που καταλήγει, μετεκλογικά, ότι πρέπει να σταματήσουμε αυτές τις ανοησίες και να συγκυβερνήσουν για να μας σώσουν. Τώρα σωθήκαμε.