Εκτός των άλλων, χρειαζόμαστε και εθνική ενεργειακή στρατηγική

Πολλές φορές η συμπεριφορά των μεγάλων εταιριών μπορεί να μην συμβαδίζει με τις προσδοκίες μας. Στρατηγικές παγκόσμιες αλλαγές και αναπροσανατολισμοί των εταιριών, καθώς και ελληνικές ολιγωρίες δημιουργούν συνθήκες για την αποχώρησή τους από την χώρα. Κλασσικό παράδειγμα οι πρόσφατες αποχωρήσεις της Repsol, Total και παλαιότερα η Triton και η Enterprise.

Παράλληλα η δυνατότητα τεχνικού ελέγχου της δραστηριότητας αυτών των εταιριών από εξειδικευμένους κρατικούς λειτουργούς, από τους οποίους έχει έλλειψη η χώρα, αποφεύγει υπερτιμολογήσεις και οικονομικές εκτροπές, αποκαθιστώντας με την αξιοπιστία τους και τον σεβασμό των εταιριών αυτών προς το κράτος.

Ανεξέλεγκτες και χωρίς επαρκή δικαιολόγηση, δραστηριότητες περιβαλλοντικών οργανώσεων, μπορεί όχι μόνο να καθυστερήσουν, αλλά ακόμα και να απαγορεύσουν τις πετρελαϊκές δραστηριότητες, με το πρόσχημα της περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Η σωστή και τεκμηριωμένη ενημέρωσή τους, σε συνδυασμό με την τήρηση των πιο αυστηρών περιβαλλοντικών προδιαγραφών μπορεί να μετατρέψει σε συμμάχους αντιπάλους του χθες, με καταλύτη την προβολή του εθνικού συμφέροντος.

Η κρατική γραφειοκρατία, η καθυστέρηση της απονομής δικαιοσύνης και η ολιγωρία αντιμετώπισης με ταχύτητα κρίσιμων δραστηριοτήτων, δημιουργεί νέα ανυπέρβλητα εμπόδια στις ξένες εταιρίες, που διακινδυνεύουν τεράστια κεφάλαια και προλειαίνει το έδαφος για εγκατάλειψη των δραστηριοτήτων.

Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα, που μπορεί να αναστείλει σχεδιαζόμενες δραστηριότητες, με την απειλή που επικαλείται συνεχώς περί προσφυγής στα όπλα. Η ανάγκη δημιουργίας σχεδίου Β και η προβολή ισχύος, που ο νέος στρατιωτικός εξοπλισμός της χώρας μπορεί σήμερα να υποστηρίξει, σε συνεργασία με τις συμμαχικές δυνάμεις, μπορεί να αποτρέψει τις απειλές και να υλοποιήσει σχεδιασμούς.

Το πρόσφατο επεισόδιο στην Κάσο, αλλά και το παλαιότερο επεισόδιο στο θαλασσοτεμάχιο 3 της Κύπρου, που πολεμικά πλοία της Τουρκίας σταμάτησαν γεωτρητικό σκάφος της Ιταλίας για την εκτέλεση προγραμματισμένης γεώτρησης, αποτελούν κίνητρα για έξυπνο σχεδιασμό.

Η ελληνική φωνή για την αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων πρέπει να είναι ενιαία και ανεξάρτητη της παράταξης που κυβερνά. Μια εθνική γραμμή είναι απαραίτητη, που θα πρέπει σήμερα να είναι αποκύημα της συνεχούς παραμονής μας για τα τελευταία 50 χρόνια σε ένα καθεστώς ευνομούμενης δημοκρατίας. Είναι αλήθεια ότι η ενεργειακή πρόοδος αντανακλά και την οικονομική πρόοδο. Τα πρώτα προβλεπόμενα σημαντικά έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων θα πρέπει να μην κατασπαταληθούν σε μεταβιβαστικές πληρωμές, αλλά το μεγαλύτερο μέρος να επενδυθεί σε παραγωγικές επενδύσεις προστιθέμενης αξίας, που θα δημιουργήσουν νέες συνέργειες.

Σημερινή ενεργειακή πολιτική

Κρίσιμο και ουσιαστικό παράγοντα διατήρησης του σημερινού momentum αποτελούν και οι επικείμενες εκλογές. Πολλοί πολιτικοί σχηματισμοί στο παρελθόν έχουν απογοητεύσει με τις επαμφοτερίζουσες απόψεις τους σχετικά με την ύπαρξη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην χώρα μας. Η οιαδήποτε απόκλιση από την σημερινή ενεργειακή πολιτική, θα αποτελέσει όχι μόνο οδυνηρό λάθος, αλλά και ενταφιασμό της ελπίδας ανάπτυξης της χώρας, με το δεδομένο του μικρού εναπομένοντος χρονικού περιθωρίου εκμετάλλευσης αυτών των πόρων το πολύ μέχρι το 2050, λόγω της σταδιακής μετατόπισης προς την πράσινη ενέργεια.

Η εθνική συναίνεση και η συνέπεια από όλους στην ενεργειακή πολιτική αποτελεί το σημερινό διακύβευμα, πάνω στο οποίο θα εκτιμηθεί αν θα μπορέσει να δομηθεί και μια μακροπρόθεσμη εθνική πολιτική, ιδιαίτερα σήμερα που το δημογραφικό και η μετανάστευση απειλούν την ύπαρξη του Ελληνισμού.

Η διατηρησιμότητα που απαιτεί σχεδιασμό και προοπτική προβάλλει απαραίτητα για την αξιοποίηση αυτών των μοναδικών σημερινών ευκαιριών. Οι συνήθειες των μεγάλων λόγων, των ανεκτέλεστων συμβάσεων και των αγορών εξοπλισμού που δεν αξιοποιούνται και σαπίζουν σε υπόγεια ή λόγω έλλειψης προσωπικού ή ανταλλακτικών, πρέπει να δώσουν την θέση τους στην υπευθυνότητα και διαρκή ετοιμότητα.

Ο πρώην υπουργός Μανιάτης σε σχετικό άρθρο του, επισημαίνει τις προϋποθέσεις για την αξιοποίηση των ευκαιριών που παρουσιάζονται στην χώρα λέγοντας ότι: «Οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες δημιουργούν εν δυνάμει ευκαιρίες για τη χώρα μας, αρκεί να υπάρχει στρατηγική στόχευση, υπομονή και επιμονή».Κοντά στη επιτυχία ελλοχεύει και ο κίνδυνος του τρόπου αξιοποίησης αυτής της μοναδικής συγκυρίας. Μοναδικός προσανατολισμός και υποδομή στήριξης θα πρέπει να είναι το εθνικό συμφέρον.

Είναι στο χέρι μας από τώρα να σχεδιασθεί μια συνετή πολιτική, που θα διαφυλάξει τα μέχρι σήμερα αποκτηθέντα προχωρώντας με αυτοπεποίθηση στο μέλλον, στην οποία θα γίνει κοινωνός ο κάθε Έλληνας για την δημιουργία του περιβάλλοντος που περιμένει από εμάς η επόμενη γενιά.