H… πορτογαλοποίηση του Ισραήλ

Σημειώνουμε, εν παρόδω, ότι με την Αιθιοπία ο Ελληνισμός συνδέεται με θρησκευτικούς και πολιτισμικούς δεσμούς χιλιετηρίδων και επιβάλλεται τούτοι οι δεσμοί να διατηρούνται και να διευρύνονται, τοσούτω μάλλον καθώς η Αιθιοπία απολαύει ξεχωριστής εκτίμησης και σεβασμού σε ολόκληρη την Αφρική και όχι μόνο.

Θυμήθηκα τον Αιθίοπα συμφοιτητή καθώς από εκείνον πρωτόμαθα για την επιδρομή σε βάρος Πορτογάλων και άλλων λευκών εποίκων, στις 15 Μαρτίου του 1961, που είχαν πραγματοποιήσει οι ένοπλοι του Χόλντεν Ρομπέρτο στην τότε ακόμα πορτογαλική Ανγκόλα, εξορμώντας από το Κονγκό.

Ομοιότητες με Χαμάς

Οι ομοιότητες με την επιδρομή της Χαμάς είναι εκπληκτικές. Όπως και τα αντίποινα των Πορτογάλων, οι οποίοι τους επόμενους μήνες εξόντωσαν 50.000 ντόπιους. Ταυτόσημη απάντηση με εκείνη των Ισραηλινών. Εντούτοις, στην Ευρώπη κανένα μεγάλο επικοινωνιακό μέσο (ακόμα και τα φιλοπαλαιστινιακά) δεν κατάφερε να διακρίνει την πρόδηλη συνάφεια αυτού του ιστορικού γεγονότος με την ενέργεια της Χαμάς. Να μην εμμένουμε στην έλλειψη κρίσης και γνώσης μόνο των συμπατριωτών μας. Αυτό που οι Αμερικανοί ονομάζουν groupthink θριάμβευσε για άλλη μία φορά.

Ως προσωπικότητα ο Χόλντεν Ρομπέρτο, ηγέτης της UPA αρχικά και μετέπειτα του FNLA, επίσης εμφανίζει εξαιρετικές ομοιότητες με τους ηγέτες της Χαμάς: μισθοδοτούμενος από τη CIA ως ανάχωμα στη Σοβιετική πρωτοκαθεδρία επί των αντιαποικιακών αφρικανικών κινημάτων, τελικά έκανε ό,τι εκείνος ήθελε, χωρίς βεβαίως ο ίδιος να επιτύχει, τελικά, στους στόχους του. Με την επιδρομή όμως του 1961, έθεσε σε κίνηση το μηχανισμό που οδήγησε στη διάλυση της πορτογαλικής αποικιοκρατίας.

Έχουμε όθεν εδώ μία αρχετυπική περίπτωση αποικιακού πολέμου. Ελλάδα και Κύπρος από το 2009-10 έχουν επενδύσει πολλά στη σχέση με το Ισραήλ. Ορθώς έπραξαν, μόνο που πρόκειται για μία σχέση που κινδυνεύει να έχει χρονικό ορίζοντα επισφαλή⋅ δεν ισχύουν τα θέσφατα και οι αιτιοκρατίες στην Ιστορία, ενώ τα δεδομένα και οι ιστορικές διεργασίες δεν παρέχουν ερείσματα για αισιοδοξία. Οι Ισραηλινοί, όπως και οι Πορτογάλοι του Σαλαζάρ και του Καετάνο, είναι αποφασισμένοι να διατηρήσουν το δόγμα “forever war”, σε πείσμα όλων των δημογραφικών, πολιτισμικών, αλλά και στρατιωτικών εξελίξεων.

Η επιρροή του Ισραήλ και οι αδυναμίες του

Η αλκή του Ισραήλ στο αμερικανικό σύστημα οικονομικοπολιτικής και επέκεινα στρατιωτικής ισχύος προοιωνίζεται ακροσφαλής. Όπως είχαμε προειδοποιήσει εδώ στο slpress το Σεπτέμβριο του 2023 (πριν από την επιδρομή της Χαμάς και όλα τα συμπαρομαρτούντα με Γάζα, Μαμντάνι, φιάσκο Ιράν κλπ):

«Η επιρροή όμως των Εβραίων θα είναι σαφώς βληχρότερη στο άμεσο μέλλον: σήμερα αποτελούν μόλις το 2,2% του πληθυσμού των ΗΠΑ και το 18% της Νέας Υόρκης. Περαιτέρω, η τοξικότητα της δημόσιας εικόνας του Ισραήλ στις νέες γενεές των Αμερικανών (κυρίως στους millennials) σε συνδυασμό με τη δημογραφική άνοδο των υπερ-ορθόδοξων Εβραίων, επιταχύνουν τις εξελίξεις. Πέρασαν ανεπιστρεπτί οι εποχές που και τα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα συναγωνίζονταν για το ποιο φροντίζει περισσότερο το Ισραήλ και για την εύνοια της AIPAC».

Οι δυσχέρειες επιτείνονται από τα ιδιαίτερα προβλήματα στη δομή και τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της ισραηλινής κοινωνίας: Μία πολιτική τάξη ταυτόχρονα φαιδρή και επικίνδυνη, δημογραφική έκρηξη υπερ-ορθόδοξων, ανυπαρξία σχεδίασης και προοπτικής για το μέλλον των κατεχομένων Παλαιστινιακών εδαφών και έλλειψη αυτοκρατορικής κουλτούρας στις ιθύνουσες σφαίρες. Οι Ισραηλινοί, σε αντίθεση με τους Άγγλους, τους Γάλλους, τους Ρώσους ή ακόμα και τους Τούρκους, δεν έχουν κουλτούρα αυτοκρατορικής Μεγάλης Δύναμης, όσο κι αν επιθυμούν να επιτελέσουν τέτοιο ρόλο.

Οι Πορτογάλοι, για να διατηρήσουν τις αφρικανικές αποικίες τους, μετήλθαν διαφόρων μέσων: δολοφονίες ηγετών αντιαποικιακών κινημάτων, διείσδυση και διασπορά σύγχυσης στο εσωτερικό των κινημάτων αυτών, παρουσίαση των στρατιωτικών ενεργειών τους ως συμβολή στην υπεράσπιση του Δυτικού πολιτισμού, εθνοκάθαρση (τότε δεν ονομαζόταν έτσι), καθώς και επιδίωξη συνεχών στρατιωτικών αναμετρήσεων για να εκμεταλλευθούν την τεχνολογική και επιχειρησιακή ανωτερότητά τους. Σας θυμίζουν κάτι αυτά;

Βεβαίως, η πορτογαλική κοινωνία τελικώς δεν άντεξε την προσέγγιση “forever war” και το καθεστώς Σαλαζάρ-Καετάνο, με ρίζες στο μεσοπόλεμο, κατέρρευσε με την Επανάσταση των Γαρυφάλλων.

Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ

Από τα ανωτέρω επάγονται καίρια συμπεράσματα για την Ελλάδα, την Κύπρο και τον απανταχού Ελληνισμό. Η σχέση με το Ισραήλ είναι και θα παραμείνει στο εγγύς μέλλον σημαντική, ιδίως στις στρατιωτικές, τεχνολογικές και τουριστικές πτυχές της. Όμως δεν πρέπει να χτίζουμε παλάτια στην άμμο.

Είναι θέαμα επικίνδυνο και προσβλητικό για την αξιοπρέπεια μας, Ελλαδίτες και Κύπριοι αξιωματούχοι, ομιλώντας με το κύρος των κυβερνητικών θέσεών τους, να δικαιολογούν την κάθε ισραηλινή σπασμωδική και ανεπιτήδεια κίνηση και αντίδραση. Η σιωπή είναι χρυσός σε περιπτώσεις σαν αυτή που εξετάζουμε εδώ. Ειδικά όταν οι Ισραηλινοί διαπράττουν ό,τι οι Τούρκοι στην Κύπρο, ή όταν επιδιώκουν περιφερειακές διευθετήσεις ήκιστα ωφέλιμες για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνισμού.