Συνεχίζεται η κόντρα μεταξύ Αυγερινού και Καρυστιανού-Γρατσία

Η διαμάχη του Αυγερινού με την Καρυστιανού και άλλα ηγετικά μέλη της “Ελπίδας” συνεχίζεται. Ο δημοσιογράφος γράφει πάνω από την φωτογραφία της ανάρτησής του «Κάλλιο “διχαστικές”, παρά σχισματικές (ύπαγε οπίσω μου…). Κάτω από την φωτογραφία της ανάρτησης στο Facebook ακολουθεί το κείμενο άλλου ιδρυτικού μέλους του κινήματος της Καρυστιανού, του επικοινωνιολόγου Ηλία Μιχαλά.

Ο Ηλίας Μιχαλάς να υπενθυμίσουμε ότι ασχολείται με την ψηφιακή οικονομία και τον κατηγορούν ότι θέλει να εξαφανίσει τα μετρητά, ενώ ο ίδιος τονίζει ότι τα μετρητά είναι βέβαιο πως θα πάψουν να υπάρχουν και ότι ο κόσμος πρέπει να βρει τρόπο να περισώσει την ατομική του δύναμη σε χρήμα με όποιο τρόπο (ψηφιακό) μπορεί. Αρχικά ο κ. Μιχαλάς ήταν ο κεντρικός επικοινωνιολόγος και υπεύθυνος ψηφιακής στρατηγικής της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

«Ε όχι κι έτσι βρε Μαρίες…»

Στο κείμενό του, το οποίο παραθέτει ο Θανάσης Αυγερινός γράφει με τίτλο «Ε όχι κι έτσι βρε Μαρίες…» τα εξής:

«Η ιδρυτική διακήρυξη της “ελπίδας για την δημοκρατία” κατατέθηκε στις 26 Μαΐου.
Ανάμεσα στα πέντε πρώτα ονόματα της πρώτης σελίδας που την υπέγραψαν “τιμής ένεκεν”, εκτός από την Μαρία Καρυστιανού και την Μαρία Γρατσία, ήμουν εγώ και ο Θανάσης Αυγερινός, όντας εκείνη την εποχή πολύ στενοί συνεργάτες των δύο Κυριών. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες όχι γιατί δεν θέλω, αλλά επειδή είναι ατελείωτες…

Ο Θανάσης κι εγώ, έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες με αυτήν την “συντροφιά”. Στιγμές που δεν θα ξεχαστούν ποτέ, αφού υπήρξαμε συμμέτοχοι σε κάτι που πιστέψαμε πολύ δυνατά. Παράλληλα με το χτίσιμο της Ελπίδας όμως, χτίζονταν και ανθρώπινες σχέσεις. Τον Θανάση δεν τον ήξερα. Εκεί γνωριστήκαμε.

Εκεί άλλωστε γνώρισα και τον Γιάννη τον Φρονιμάκη, τον Βασίλη τον Κοκοτσάκη, τον Στράτο, τον Νίκο, τον Στέλιο, τον έτερο Θανάση τον στρατηγό, τον υπέροχο μελισσοκόμο Κώστα και πολλούς ακόμα που είχαν μια πραγματική και άδολη αγάπη για αυτό που χτιζόταν μέρα με την ημέρα και ένιωθαν “κομμάτι” του.

Κανείς δεν αμφισβητούσε την αυτονόητη ηγετική θέση της Μαρίας Καρυστιανού. Άλλωστε όλοι για εκείνην πήγαμε. Εκείνη μας ενέπνευσε, εκείνη ήταν το πρόσωπο που υποδείκνυε ο λαός, εκείνη ήταν η γυναίκα σύμβολο -στα μάτια μας- που θα μπορούσε να ενώσει και να ανατρέψει το σάπιο πολιτικό καθεστώς.

Από την πρώτη στιγμή και χωρίς δεύτερη κουβέντα, ήταν φανερό ότι πέρα από την μια Μαρία, στην κορυφή της ηγετικής ομάδας ήταν και η δικηγόρος της στην υπόθεση των Τεμπών, η Μαρία Γρατσία. Δεκτόν αν και όχι “αυτονόητο”… Σε αντίθεση με την ΜΚ που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είχε κάποια ενασχόληση με την πολιτική πριν από το έγκλημα των Τεμπών, η ΜΓ ήταν ενεργά πολιτικοποιημένη, έχοντας συμμετάσχει ως υποψήφια με το ψηφοδέλτιο της “ΝΙΚΗΣ”.

Το πρώτο πρόβλημα που αναζητούσε άμεση λύση, ήταν πως η δεδομένη παρουσία της ΜΓ θα ισορροπούσε ιδεολογικά σε ένα κίνημα που ήταν φανερό ότι απευθυνόταν ΚΥΡΙΩΣ σε έναν πατριωτικό, προοδευτικό χώρο, που είναι και η μεγάλη “ορφανή” εκλογική δεξαμενή. Εκεί έπαιξε τον δικό του κομβικό ρόλο ο Θανάσης Αυγερινός. Η προηγούμενη δημόσια παρουσία του δεν μπορούσε να κρυφτεί. Ο Θανάσης δεν μας συστήθηκε τον Μάιο. Όλοι τον ξέραμε. Ξέραμε τι λέει και σε ποιά πλευρά της πολιτικής ιστορίας έχει αποφασίσει ότι ανήκει.

Πολλοί της ίδιας πλευράς βρήκαν το “άλλοθι” που περίμεναν για να δηλώσουν παρόντες στην πορεία της Ελπίδας. Η ισορροπία που ψάχναμε ήταν ήδη εκεί. Οι προοπτικές καλύτερες από ποτέ. Τα σχέδια έτοιμα, καθημερινές νέες επαφές με σπουδαίους ανθρώπους και ενθουσιασμός. Και ξαφνικά.. ΦΡΕΝΟ.

Αλλόκοτες καθυστερήσεις, ακόμα πιο αλλόκοτες αποφάσεις. Εντελώς ανάποδη στρατηγική από εκείνη που ήταν ΦΑΝΕΡΑ η σωστή. Σκοτεινά πρόσωπα και παρασκηνιακές εντολές. Ένα “κίνημα πολιτών” που η ηγεσία του και μόνο στο άκουσμα της λέξης “καταστατικό” έπαιρνε depon. Ένα “κίνημα πολιτών” που έκανε τα πάντα να διώχνει τους πολίτες.

Ανεξήγητα? Όχι για μένα. Προφανώς ούτε για τον Αυγερινό, ούτε για τον Φρονιμάκη, ούτε για τον Κοκοτσάκη, ούτε για πολλούς ακόμα που κατάλαβαν (άλλος νωρίτερα, άλλος αργότερα) “τι παίζει” και ότι για μια ακόμα φορά το σύστημα έκανε πλάκα μαζί μας… Τα καλύτερα έρχονται.. (αυτό το βανάκι θα χωρέσει πολύ ΕΛΛΑΔΑ μέσα).

Το ιστορικό και η χτεσινή κόντρα

Μετά την παραίτηση και τις δηλώσεις Αυγερινού με αναφορές σε παράλληλο Γραφείο Τύπου που είχε στηθεί εν αγνοία του, η Μαρία Καρυστιανού έκανε δηλώσεις οτι αιφνιδιάστηκε και δεν είχε ιδέα για την παραίτηση μέχρι την ξαφνική, όπως είπε, ανακοίνωση του Αυγερινού. Άφησε να εννοηθεί ότι ο Αυγερινός ήθελε πολιτικές συμπλεύσεις και αυτό δεν την έβρισκε σύμφωνη.

Εν συνεχεία η ίδια ανακοίνωσε τη διαγραφή του δημοσιογράφου: «Οι διχαστικές δηλώσεις και συμπεριφορές του Αθανάσιου Αυγερινού ενάντια στο Κίνημα ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, σε συνδυασμό με σειρά ενεργειών και δημόσιες τοποθετήσεις του, οι οποίες παραβίασαν τη θεμελιώδη αρχή του Κινήματος περί αποκλεισμού συνεργασίας του με κόμματα του πολιτικού συστήματος, υπονομεύουν την ενότητα του Κινήματος, αναδεικνύουν άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου του και τον θέτουν εκτός αυτού. Απευθύνομαι με αγάπη σε όλους τους πολίτες και σας ζητώ να περιφρουρείτε την ενότητα για να μεγαλουργήσει η Κοινότητα των Πολιτών», κατέληγε η χθεσινή ανακοίνωση της Μαρίας Καρυστιανού.

Απαντώντας ο Αυγερινός έκανε νέα ανάρτηση γράφοντας «…μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι…
ΥΓ. Ας διαβάζουμε τυπωμένα βιβλία στις διακοπές. Μορφώνουν, παρηγορούν, προστατεύουν από τις εγωμανίες…» με φωτογραφία του εξωφύλλου του “Ζητείται Ελπίς”του Αντώνη Σαμαράκη. Σήμερα παραθέτει και την ανάρτηση του Ηλία Μιχαλά που αναφέρεται με τη σειρά του και σε άλλους διαφωνούντες και αποχωρήσαντες.