Οι ανεμογεννήτριες δεν απειλούν τα δάση, οι ηλεκτρογεννήτριες είναι το πρόβλημα
10/08/2026
Οι φωτιές μας επισκέφτηκαν εκ νέου. Το κάνουν κάθε καλοκαίρι γιατί διατίθεται κατάλληλο και σε μεγάλες ποσότητες καύσιμο που παράγεται από τον ήλιο σε συνδυασμό με την έλλειψη βροχοπτώσεων. Κάθε φορά, με αφορμή τις φωτιές ανοίγει η κουβέντα για την χρησιμότητα προληπτικής πολιτικής, η οποία σε κατάλληλη μορφή μπορεί να μειώσει κατά πολύ τις φωτιές.
Για την προστασία των δασών σύμφωνα με σχετική νομοθεσία πρέπει να κόβονται, εγκαίρως, τα χόρτα σε όλα τα οικόπεδα. Κατά την άποψή μου, πρέπει να κόβονται αυτών που βρίσκονται σε αστικές περιοχές και να μεταφέρονται με φροντίδα των δήμων μακριά από τις αστικές περιοχές ακόμα και σε δασώδεις περιοχές, εάν αυτή είναι η μόνη επιλογή, γιατί σε αυτά που βρίσκονται σε δασώδεις περιοχές η κοπή των χόρτων δεν αποτελεί προληπτική πολιτική, όταν στα ίδια τα δάση ο όγκος από ξερά είναι πολύ πιο μεγάλος σε σύγκριση με τα ξερά σε οικόπεδα.
Ένα είδος προληπτικής πολιτικής είναι και η έγκαιρη επέμβαση κατάσβεσης της φωτιάς, με την προϋπόθεση οι άνεμοι δεν είναι πολύ δυνατοί, ώστε να αποκλείουν μέσα κατάσβεσης σε φωτιές όπου δεν υπάρχουν γήινες προσβάσεις. Η έγκαιρη επέμβαση χρειάζεται έγκαιρη ενημέρωση και αυτή στο βαθμό που γνωρίζω είναι αρκετά ανεπτυγμένη. Η χρήση δικτύων επανδρωμένων και μη αεροπλάνων, καθώς και αισθητήρων συμβάλλουν αρκετά καλά στην έγκαιρη ενημέρωση. Μέρος της προληπτικής πολιτικής είναι και η ύπαρξη κατάλληλων επιχειρησιακών μονάδων κατάσβεσης φωτιάς και σε αυτόν τον τομέα δεν είμαι σε θέση να εκφράσω άποψη, παρά μόνον εάν κανείς είναι ειδικός.
Σε κάθε περίπτωση οι μέχρι σήμερα υπάρχουσες προληπτικές πολιτικές δεν έχουν λύσει το πρόβλημα. Φέτος στη Γαλλία και Ισπανία οι φωτιές δίνουν και παίρνουν παρά τις προτεραιότητες που δίνουν σε προληπτικές πολιτικές οι ευρωπαϊκές αυτές χώρες, σύμφωνα με τις δηλώσεις της εδώ αντιπολίτευσης, από την οποία δεν άκουσα να προτείνει και κάποια συγκεκριμένη διαφορετική προληπτική πολιτική από αυτές που ήδη εφαρμόζονται.
Στο στόχαστρο οι ανεμογεννήτριες
Τώρα τελευταία, με το συμβάν στη Βοιωτία, έχει ενεργοποιηθεί η αντίθεση στη χρήση ανεμογεννητριών, οι οποίες, υποτίθεται βάζουν φωτιά στα δάση. Μέχρι τώρα είχαμε την αντίθεση στην χρήση ανεμογεννητριών από υπερευαίσθητους πολίτες με προηγμένη αισθητική που απέκτησαν στις ζούγκλες των πόλεων.
Ως ειδικός με διδακτορικό στις μηχανικές επιστήμες από το πανεπιστήμιο Coloumbia της Νέας Υόρκης με έρευνα και ειδικότητα στον τομέα της ρευστομηχανικής, με βεβαιότητα σας λέω πως οι ανεμογεννήτριες δεν παράγουν φωτιά. Παράγουν κίνηση χρησιμοποιώντας ως καύσιμο τον άνεμο. Η κίνηση μεταδίδεται σε γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο μεταφέρεται σε μακρινές αποστάσεις με καλώδια. Ανθρώπινα λάθη στη χρήση γεννητριών ρεύματος προκαλούν φωτιά.
Η πολιτική των ιδιωτικών δικτύων είναι λάθος σε ό,τι αφορά την εύρυθμη λειτουργία τους, ενώ συγχρόνως στερεί το κράτος από την δυνατότητα να παρέμβει στην διαμόρφωση της τιμής της ενέργειας. Η παραγόμενη ενέργεια από ανεμογεννήτριες είναι μέχρι τώρα η φθηνότερη και είναι πιο κατάλληλη για χρήση σε ανοιχτούς χώρους λόγω του μικρού χώρου που αυτές καταλαμβάνουν σε σύγκριση με τα φωτοβολταϊκά – επίσης δεν επηρεάζουν το τοπικό κλίμα.
Τα θετικά
Στα βουνά τοποθετούνται στις κορυφογραμμές γιατί εκεί, σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, ο άνεμος αποκτά την μεγαλύτερη ταχύτητα. Η τοποθέτησή τους, φυσικά, πρέπει να γίνεται επί τη βάσει εθνικού σχεδίου που είναι προϊόν επιστημονικής μελέτης με βάση τη γεωγραφία των ανέμων και άλλων στοιχείων τοπικής ιδιομορφίας.
Η χρήση ανεμογεννητριών συμβάλλει στην παραγωγή φθηνής και καθαρής ενέργειας, μέρος της οποίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εφαρμογή μιας αποτελεσματικής προληπτικής πολιτικής προστασίας των δασών από φωτιές γύρω από αστικές περιοχές που περιβάλλονται από βουνά με ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης υδάτων.
Όπως έχω αναφέρει και άλλες φορές, η επεξεργασία των αστικών λυμάτων παράγει μεγάλες ποσότητες νερού με οργανικό φορτίο της τάξεως 7 με 8 mg/λίτρο, το οποίο, σήμερα, χύνεται σε ποτάμια, λίμνες ή στη θάλασσα. Για παράδειγμα, στην Ψυτάλλεια 750 χιλιάδες κυβικά μέτρα χύνονται, καθημερινώς, στη θάλασσα. Η πρότασή μου είναι η μεταφορά του νερού αυτού σε δεξαμενές υπερχείλισης στις βουνοκορφές μέσω των οποίων θα ποτίζονται όλες οι πλαγιές διατηρώντας τες συγχρόνως υγρές όλο το χρόνο, κάτι που αποτελεί εμπόδιο στην παραγωγή φωτιάς καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Το πρόγραμμα αυτό εξάλλου ανεβάζει και τους υδροφόρους ορίζοντες στις περιοχές όπου βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, λόγω άντλησης υπόγειων υδάτων για διάφορες χρήσεις. Με ένα σμπάρο, δηλαδή, όχι δυο αλλά τρία τρυγόνια! Παραγωγή καθαρής ενέργειας, προστασία των δασών από φωτιά και ανάπτυξή τους λόγω ποτίσματος και βελτίωση των υδροφόρων οριζόντων.





