Εξαγγελίες, αλλά όχι έργα από την καταστροφή στην Ηλεία μέχρι σήμερα…

Εξαγγελίες από την κυβέρνηση, μεγαλοστομίες, συγκέντρωση τεράστιων ποσών από δωρεές, αλλά αποτέλεσμα κανένα. Μετά ακριβώς από δέκα χρόνια (2017) οι πλημμύρες με τα εικοσιτέσσερα θύματα και οι καταστροφικές πυρκαγιές (που κατέκαψαν το σύνολο της Βορειοανατολικής Αττικής) χτύπησαν δυνατά την καμπάνα της προειδοποίησης ότι κάτι πρέπει να γίνει με την πολιτική προστασία. Κι εκείνη τη χρονιά όμως σιωπή, στασιμότητα, ακατάλληλες επιλογές και καμία αντίδραση.

Μέχρι που ήρθε το καλοκαίρι του 2018 και να φανεί το τρομακτικό πρόσωπο της φύσης, η οποία, όταν οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τα γεγονότα και την κρισιμότητα της θέσης τους, ξεσπάει την οργή της πάνω στους πολίτες (οι οποίοι έδειξαν, από ό,τι φάνηκε, εμπιστοσύνη στους θεσμούς της Πολιτείας και διαψεύστηκαν οικτρά).

Μόνο εξαγγελίες από κάθε κυβέρνηση…

Πάνω από εκατό τα τραγικά θύματα, με αποτέλεσμα ο τότε Πρωθυπουργός να ανακοινώσει πομπωδώς την «ίδρυση σύγχρονης ανεξάρτητης υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας, με ανοιχτές διαδικασίες επιλογής ηγεσίας κλπ…»  Φυσικά δεν προχώρησε τίποτα μετά τις εξαγγελίες και μετά από έναν χρόνο, (λόγω διαψεύσεων των προσδοκιών και της απογοήτευσης που οδήγησε πολλούς στην αποχή και την περιθωριοποίηση) ξαναήρθε στην εξουσία η παράταξη, που είχε προσφάτως πτωχεύσει τη χώρα και την κοινωνία.

Η φύση ξαναέδωσε και στη νέα Κυβέρνηση το μήνυμα το καλοκαίρι του 2020, ότι για διάφορους λόγους (κλιματική αλλαγή, άναρχη δόμηση, εγκατάλειψη των δασών και του ορεινού όγκου στη μοίρα τους, έλλειψη αναγκαίων παρεμβάσεων για να αντιμετωπίζονται εγκαίρως τα ακραία φαινόμενα κλπ), το παιχνίδι έχει αλλάξει και απαιτείται επιτέλους σοβαρότητα για την αντιμετώπιση σύγχρονων και σύνθετων προβλημάτων.

Η περίπτωση δε της Αττικής οδού αλλά και των αποκλεισμένων κεντρικών αρτηριών της Πρωτεύουσάς μας ήρθε για μια ακόμα φορά να μας θυμίσει πόσο τριτοκοσμικό είναι το κράτος που έχει στηθεί εδώ και δεκαετίες, σε αυτόν εδώ τον τόπο, παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες.

Παρόλα αυτά συνεχίστηκε η μακαριότητά μας και τα επόμενα έτη 2021-2023 κάηκαν περίπου τέσσερα εκατομμύρια στρέμματα (μεταξύ αυτών και η Πάρνηθα και η Πεντέλη, όπου η φωτιά έφτασε μέχρι το Χαλάνδρι) και θρηνήσαμε πάνω από 30 συνανθρώπους μας (ντόπιους και μετανάστες στον Έβρο). Κάπως έτσι φτάσαμε και στο 2026, όπου κάηκε και η υπόλοιπη Αττική (σε συνέχεια της Βοιωτίας) με την απώλεια πέντε ανθρώπων που έπεσαν στο καθήκον.

Θα, θα, θα…

Το επικοινωνιακό σκηνικό, το ίδιο με τα προηγούμενα χρόνια “ΘΑ διερευνήσουμε τα αίτια, ΘΑ εκσυγχρονιστούμε και ΘΑ βελτιωθούμε”, λέει η κυβέρνηση, ενώ ο αρχηγός του νεότευκτου κόμματος και Πρωθυπουργός της μεγαλύτερης, από τις προαναφερόμενες, τραγωδίας (Μάτι), κατήγγειλε τους χειρισμούς της κυβέρνησης και ανακοίνωσε ότι πρέπει να δούμε σοβαρά το ζήτημα.

Για την κυβέρνηση και την διάλυση όλων των κρίσιμων υποδομών στη χώρα, την ανικανότητά της να χειριστεί όχι μόνο τις κρίσεις, αλλά και απλά ζητήματα καθημερινότητας, έχουμε επανειλημμένως ασχοληθεί και αναδείξει. Επίσης έχουν πολλαπλώς αναλυθεί από ειδικούς οι όροι “αλαζονεία, έλλειψη αυτοκριτικής, μετακύληση ευθυνών, και θρασύτητα”, για αυτό θα μείνουμε μόνο στη διαχείριση της σημερινής δύσκολης κατάστασης.

Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει καταρχήν όλοι να κατανοήσουν ότι η επικοινωνιακή διαχείριση δεν αρκεί πλέον να λύσει τα πολλά, πολυσύνθετα και πολυπαραγοντικά προβλήματα, ιδιαίτερα στο πεδίο της κλιματικής αλλαγής και της αντιμετώπισης των συνεπειών της. Το σίγουρο επίσης είναι ότι δεν είναι καιρός για κοκορομαχίες, αλλά είναι αναγκαία η καταγραφή της διαμορφωθείσας κατάστασης, η γνώση της διεθνούς εμπειρίας και η προσαρμογή της στην Ελληνική πραγματικότητα, η συνεννόηση για τη χάραξη στρατηγικής και ολιστικής αντιμετώπισης, με συνεχή επικαιροποίηση των σχεδίων, αλλά και προσαρμοστικότητα στο πεδίο, ανάλογα με τις συνθήκες.

Η λύση περνάει μέσα από την αλλαγή μοντέλου “σκέψης, λειτουργίας, σχεδιασμού, προγραμματισμού, με ανάπτυξη σύγχρονων μεθόδων διοίκησης και διαχείρισης κρίσεων και με πρόσωπα ικανά και με γνώση που να μπορούν να τα υλοποιήσουν”.

ΥΓ. Για να μην ξανακάνουμε όμως τα ίδια λάθη, θα θυμίσω ότι σε κάθε διαδικασία (ξεκινώντας από την επιστημονικά πειραματική) οι ίδιες συνθήκες (παράμετροι, πρόσωπα κλπ) φέρνουν ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα. Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να το λησμονεί αυτό….