Η ώρα της ΑΟΖ και ο ρόλος της Κάσου

Μία γαλλική εταιρεία θ’ αναλάβει το έργον (κι όχι ο ΑΔΜΗΕ), για να εξασφαλίσει “το παράθυρον” της επενδύσεως που είχε κλείσει η παρουσία μιας τουρκικής κορβέτας “επί του πεδίου” το 2024. Αιδώς, Αργείοι!. Δεν έλειπε η “χρηματοδοτική βάση ούτε η εταιρική συμμετοχή” από ένα έργο που οποιαδήποτε διεθνής τράπεζα και πολυεθνική κατασκευάστρια θ’ ανελάμβανε, αλλά το κουράγιο της ελληνικής κυβερνήσεως να υποστηρίξει την ΑΟΖ της Ελλάδος επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης.

Ένα δικαίωμα διεθνώς κατοχυρωμένο από το 1982, όταν υπεγράφη η διεθνής συμφωνία UNCLOS II από 168 κράτη στην πόλη Μοντέγκο Μπέι της Ιαμαϊκής, η οποία σύμβαση αναγνωρίζει (στο άρθρο 121) ότι τα νησιά, έως 12 μίλια από τις ακτές, έχουν «αιγιαλίτιδα ζώνη, συνορεύουσα περιοχή, υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ)»!… Εξαιρούνται μόνον οι βράχοι που δεν μπορούν να στηρίξουν ανθρώπινη δραστηριότητα κι όχι η νήσος Καλόγηροι στο μέσον του Αιγαίου.

Η σημασία της Κάσου

Βεβαίως, η Κάσος δεν είναι “βράχος”. Είναι το νησί που πρωτοστάτησε, μαζί με την Ύδρα, στη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821 κι εμπόδισε με τα πυρπολικά της τον οθωμανικό στόλο να μεταφέρει “στρατά” στον επαναστατημένο Μωριά. Ούτε το Καρπάθιο πέλαγος είναι θάλασσα “κλειστή”, ώστε να χρειάζεται η συναίνεση της Τουρκίας, που έχει μόνο δικαίωμα διελεύσεως από το στενό της Καρπάθου κι όχι να εμποδίζει την ούτως ή άλλως ελεύθερη πόντιση καλωδίων στον βυθό της ελληνικής ΑΟΖ.

Αλλ’ η κυβέρνηση Μητσοτάκη τότε δεν ήθελε να διαταράξει τα “ήρεμα νερά” που είχε συμφωνήσει με τον Ερντογάν στο Αιγαίο – μέγα λάθος – κι έτσι “έκαμε πίσω”. Μ’ αποτέλεσμα να προκληθεί αβεβαιότητα για την εξυπηρέτηση των ιδιωτικών κεφαλαίων που θα επενδύονταν στο καλώδιο GSI. Για να δούμε τώρα, ο κ. Γεραπετρίτης «θα πλησιάσει σταθερά προς το παράθυρο» (*) και θ’ ακούσει επί τέλους τη φωνή του πατριωτικού καθήκοντος κι όχι «των δειλών τα παρακάλια»; Ήγουν ΕΛΙΑΜΕΠ, Ντόρας, ΥΠΕΞ, μέρος της ΝΔ.

Θα σταλεί ο ελληνικός στόλος με τις γαλλικές φρεγάτες του στην Κάσο να προστατεύσει το πλοίο των ερευνών του βυθού και, εν συνεχεία, την πόντιση του καλωδίου ή “θάχουμε πισωγυρίσματα”; Οπότε «αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις», Γιώργο. Ο άλλος Αντώνιος σε περιμένει κι έρχονται εκλογές στη δημοκρατία μας σ’ ένα οκτάμηνο. Ο ελληνικός λαός έμαθε τι σημαίνουν τα “ήρεμα νερά” με τον Ερντογάν.

(*) Κ. Π. Καβάφη, «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον», 1911.