Η Ελλάδα στο σταυροδρόμι της παγκόσμιας γεωπολιτικής

Τον δρόμο τον δείχνουν αυτοί που θυσιάστηκαν για την Αλήθεια και το Καλό, από την αρχαία εποχή ως τώρα, Καποδίστριας, Λίνκολν, Γκάντι, Κένεντυ, Λούθερ Κινγκ, Ούλωφ Πάλμε, και εξ αρχής, Αντιγόνη, Λεωνίδας, Σωκράτης, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Ήρωες του 1821, ήρωες του 1940 και της αντίστασης στον Ναζισμό. Και πριν απ᾽ όλους τους ευγενείς ανθρώπους, ο Χριστός, ο Σαρκωμένος, Σταυρωμένος κι Αναστημένος Θεός Λόγος.

Η Ελληνική και Ορθόδοξη γεωπολιτική ξεκινά με τον Μέγα Αλέξανδρο, συνεχίζεται με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την οποία δυτικοί ιστορικοί χαρακτηρίζουν “οικουμενικό ελληνικό κράτος”, κι έπειτα με το κακώς λεγόμενο Βυζάντιο. Λήγει το 1453 μερικώς, αφού μεταλαμπαδεύθηκε στην Ορθόδοξη Ρωσία, η οποία με όλα τα ιστορικά προβλήματα της δικής της δυτικοποίησης και του εθνικιστικού πανσλαβισμού της, προσπαθεί να ανταποκριθεί στη σημερινή παγκόσμια ιστορική πρόκληση. Ο Ελληνισμός επανέρχεται ιστορικά μετά πολλούς αιώνες δουλείας, αφού επιβίωσε χάρη στην Ορθόδοξη Εκκλησία και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Μέχρι το 1821 ήταν σιωπηρή πολιτιστική και οικονομική δύναμη, ενώ μέσω του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των λοιπών ιστορικών Πατριαρχείων παρέμεινε παγκόσμιο μέγεθος. Το 1821 είναι η απόπειρα του Ελληνισμού να επανέλθει ενεργά στην ιστορική σκηνή, αλλά τον προλαβαίνει η Δύση καθυποτάσσοντάς τον σε φραγκική, αυτή τη φορά, δουλεία και σύγχρονο Μεσαίωνα, όπως είχε συμβεί με την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204. Σήμερα, ο Ελληνισμός γνωρίζει ιστορική κρίση και κατάρρευση στο ελληνικό κράτος αλλά και παγκόσμια άνθιση μέσω της πανταχού παρούσας ελληνικής Ομογένειας.

Τί είναι, όμως, η Ελλάδα; Η ταυτότητα της Ελλάδας και της Ελληνικότητας, είτε στην αρχαία είτε στην χριστιανική περίοδό της, είναι το Πρόσωπο. Πρόσωπο με μια λέξη σημαίνει Ανιδιοτέλεια. Σημαίνει μέριμνα, φροντίδα και ευθύνη για τα όντα, όλα τα πλάσματα, και τον κόσμο. Ο άνθρωπος είναι δημιουργημένος για το Κάλλος, την Καλοσύνη, την Ελευθερία, την Αγάπη, την Αλήθεια, τη Δικαιοσύνη. Είναι δημιουργημένος να γίνει κατά χάριν Θεός.

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ονόμαζε τον αληθινό άνθρωπο “ελεήμονα” και “καύση καρδιάς υπέρ πάσης της κτίσεως”. Αυτός είναι ο οικουμενικός Ελληνισμός που συγκινεί κάθε αισθαντικό άνθρωπο, Έλληνα ή Ευρωπαίο, Τούρκο ή Ασιάτη, μαύρο ή λευκό. Όταν ο Ηράκλειτος λέει “πόλεμος πατήρ πάντων” εννοεί τον εσωτερικό πόλεμο του ανθρώπου με σκοπό αυτός να καταστεί έλλογος: “Όχι εμένα, αλλά τον Κοινό Λόγο να ακούτε και να ομολογείτε ότι έν εστί το πάν”. Μετά την παρούσα κρίση, αυτός ο Ελληνισμός, του Λόγου και της Αληθείας, θα καταστεί πάλι παγκόσμιος.

Ουκρανικό και Κύπρος

Πολλοί αναλυτές παρομοίασαν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Όμως η διαφορά είναι ασύλληπτη. Η Μικρασιατική Εκστρατεία, μολονότι με λάθος τρόπο, είναι το ανάλογο της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η Τουρκία είναι κατακτητής ενώ η Κύπρος είναι σαφώς ελληνικό νησί από αρχαιοτάτων χρόνων. Αντίστοιχα, η Ουκρανία και το Κίεβο είναι η ιστορική κοιτίδα των Ρώσων. Ομοίως, ούτε η Κίνα, ούτε η Ινδία, και πολύ περισσότερο, ούτε η Ρωσία πραγματοποίησαν ποτέ εισβολή στην Ευρώπη ή απείλησαν τη Δύση. Αντιθέτως, η παπική και γερμανική Δύση θεωρεί όλη τη γη ιδιοκτησία της, όπως περιγράφει ο Βρετανός ιστορικός Άρνολντ Τόυνμπη. Στο βιβλίο του Ο Πολιτισμός υπό Δοκιμασία (Civilization on Trial, London: Oxford University Press, 1946, σελ. 186), γράφει χαρακτηριστικά:

«Αυτή η ομόκεντρος επίθεσις της μοντέρνας Δύσης κατά του ισλαμικού κόσμου […] είναι μέρος ενός μεγαλύτερου και φιλοδοξότερου κινήματος δια του οποίου ο Δυτικός πολιτισμός δεν σκοπεύει τίποτε ολιγότερο από την ενσωμάτωση ολοκλήρου της ανθρωπότητας εις μιαν μοναδική μεγάλη παγκόσμια κοινωνία και τον έλεγχο παντός πράγματος επί της γης, στον αέρα και την θάλασσα μέσω της Δυτικής τεχνικής. Αυτό το οποίο η Δύση κάνει τώρα εις το Ισλάμ, το κάνει συγχρόνως και εις τους λοιπούς επιβιούντας πρωταρχικούς πολιτισμούς, τον Ορθόδοξο Χριστιανικό, τον Ινδικό, τον κόσμο της Άπω Ανατολής και εις τας επιβιούσας πρωτογόνους κοινωνίας, εις την Τροπική Αφρική […]».

Η Δύση ως παγίδα για τον Ελληνισμό

Κατανοούμε, έτσι, ότι ο όρος “Δύση” δεν σημαίνει τόπο αλλά τρόπο. Ακόμη και η ίδια η Δύση, ως κοινωνία ανθρώπων, απειλείται από τη Δύση ως νεοφεουδαρχική και μισάνθρωπη ιδεολογία. Η σύγχρονη παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή είναι φυσική συνέχεια των Σταυροφοριών και της Αποικιοκρατίας. Αλλά και το δίπολο κομμουνισμός – φιλελευθερισμός/καπιταλισμός είναι αμιγώς δυτικό ιδεολογικό προϊόν μετά τον Μεσαίωνα και τον Διαφωτισμό. Σήμερα οι Έλληνες έχουν πέσει στη Δυτική παγίδα αυτού του διπολισμού με το Δόγμα “ανήκομεν εις την Δύσιν”, κι έχουν αχρηστεύσει την παγκόσμια γεωπολιτική σημασία και ισχύ του Ελληνικού Τρόπου έναντι του Δυτικού.

Η Δύση πολιτιστικά κατέστη ελληνική μέσω της Ρώμης. Τα Γερμανικά φύλα με την κάθοδό τους δυτικοποίησαν την Ευρώπη, εγκατέστησαν Φράγκο Πάπα στη Ρώμη και ξεκίνησαν, μέσω των Σταυροφοριών και ό,τι επακολούθησε, τη δυτικοποίηση του πλανήτη. Παίρνοντας από την Ελλάδα την επιστήμη, τη φιλοσοφία και τη θεολογία, η Δύση δημιούργησε το δικό της επιστημονικό και τεχνολογικό θαύμα, αναπτύσσοντας το Δυτικό Τεχνικό Πνεύμα, προάγγελο του σύγχρονου μετα-ανθρωπισμού. Αλλά ο δυτικός πολιτισμός είναι μια αίρεση, μια γερμανική κακοποίηση του ανατολικού ελληνικού και χριστιανικού Πνεύματος, όπως δείχνει ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Σπύρος Κυριαζόπουλος στο βιβλίο του “Η Καταγωγή του Τεχνικού Πνεύματος”.

Το πρόβλημα της Δύσης είναι η προ 11 αιώνων αποκοπή της από την Ορθόδοξη Ανατολή, τη Συνοδικότητα και τη Δημοκρατία, και η υποταγή της στον Γερμανισμό. Ο Στήβεν Ράνσιμαν σημειώνει ότι «στο Βυζάντιο έχουμε ανώτερη Δημοκρατία απ᾽ ό,τι στην αρχαία Αθήνα». Η αιρετική θεολογία του Παπισμού διέστρεψε την εικόνα του ανθρώπου και του Θεού ως Πρόσωπα.

Ο Ντοστογιέφσκι στους Αδερφούς Καραμαζώφ δείχνει όλη τη σχέση της Δύσης με την Ανατολή, όταν ο Πάπας Ιεροεξεταστής λέει στον Χριστό: «Εσύ υπερτίμησες τον άνθρωπο. Ήθελες με την ελευθερία, με την αγάπη Σου, να προκαλέσεις την ελεύθερη απάντηση της καρδιάς του ανθρώπου. Ήθελες μόνο οι ακτίνες του προσώπου Σου να προκαλέσουν ελεύθερα την αγαπητική απάντησή του, αλλά δεν τον κατάλαβες. Γι᾽ αυτό θα καταδικαστείς αύριο».

Επομένως, δεν είναι μόνον ο Διαφωτισμός και η Αναγέννηση που αρνήθηκαν τον Χριστό. Πριν απ᾽ αυτούς τον εκδίωξε ο Πάπας ιεροεξεταστής, σύμβολο προδρομικό της σύγχρονης δυτικής γεωπολιτικής της παγκοσμιοποίησης, της βίας και της κατάργησης της Δημοκρατίας στο Δυτικό παγκόσμιο μοντέλο του τεχνοανθρώπου – μεταανθρώπου.

Τί είναι σήμερα επείγον για τον Ελληνισμό; Ο σύγχρονος Ελληνισμός, ελλαδικός και ομογενειακός, οφείλει να διαδραματίσει τον δικό του ιστορικό ρόλο μέσω ενός Υπερκομματικού Παγκόσμιου Ελληνικού Συμβουλίου (ΥΠΕΣ), το οποίο δεν θα τελεί υπό κομματική καθοδήγηση. Για να πετύχει το ΥΠΕΣ να ενώσει τον Ελληνισμό, και να σχεδιάσει και να υλοποιήσει το μέλλον του, θα πρέπει να ακολουθήσει τον ιστορικό ελληνικό κοινοτισμό, την αποκέντρωση, και τη συνοδικότητα. Κυρίως, θα πρέπει να υιοθετήσει στη λειτουργία του την φιλία, την λογική, την ανιδιοτέλεια, και όχι τον αρχηγισμό και τις ψηφοφορίες.

Οι Έλληνες, όταν αρχίσουν να ψηφίζουν διαλύονται. Στην επιστήμη, ή τη φιλοσοφία, δεν ψηφίζουμε για να βρούμε την Αλήθεια, αλλά συζητάμε και διαλεγόμαστε. Στη διοίκηση θα πρέπει να μετέχουν όλα τα μέλη μέσω ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων, ενώ τα διοικητικά όργανα να ορίζονται εκ περιτροπής, και αφού επιτροπή αξιολογητών προτείνει ό,τι πιο ανιδιοτελές διαθέτει ο Ελληνισμός σε όλο το κοινωνικό φάσμα του και κατά τόπους. Η ψηφοφορία ας είναι λύση ανάγκης όταν αποτυγχάνει ο διάλογος και η συναίνεση: όσο πιο σοφοί, πιο ανιδιοτελείς και πιο φίλοι είναι οι άνθρωποι, τόσο λιγότερο χρειάζονται τις ψηφοφορίες.

Δημοκρατία δεν σημαίνει ψηφοφορία και εκλογές, αλλά γνώση και ανιδιοτέλεια. Οι άνθρωποι χρειάζονται τη γνώση, την αρετή, την ανιδιοτέλεια και τη φιλία. Αυτό το γνώριζε ο Αριστοτέλης, γι᾽ αυτό και έλεγε ότι “εάν έχουμε φιλία δεν έχουμε ανάγκη τους νόμους”.