Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα μετά την πρόκληση με τα θαλάσσια πάρκα

Τα δύο διατάγματα, εσωτερικού δικαίου, που δημοσίευσε ο Τούρκος πρόεδρος δήθεν για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος , παραβιάζουν τα μη-διακηρυγμένα Ελληνικά χωρικά πέραν των έξι μιλίων, την υφαλοκρηπίδα, την ΑΟΖ απ’ τα 12 μίλια και συνορεύουσα ζώνη των 24 μιλίων.

Αντιβαίνουν στην Συνθήκη της Λωζάννης που επιτρέπει στη Τουρκία χωρικά ύδατα τριών μιλίων από των ακτών της στο Αιγαίον, την Συνθήκη ειρήνης των Παρισίων του 1947, που αναγνώρισε την ελληνική κυριαρχία στο Πολύνησο του Καστελλορίζου και τις συνθήκες Σεβρών, Νεϊγύ και Λονδίνου που κατακυρώνουν τα νησιά του Αιγαίου στην Ελλάδα, όπου αυτές εξακολουθούν να ισχύουν.

Ουσιαστικά πρόκειται για τη πρώτη απόπειρα της Τουρκίας μετά το 1923, που κατέλαβε την ανατολική Θράκη, το Καραγάτς, την Ίμβρο και την Τένεδο, να επεκταθεί σε ευρωπαϊκό χώρο, αφού προηγουμένως εθνο-καθάρισε τους τοπικούς πληθυσμούς από τους αυτόχθονας Χριστιανούς. Η εθνοκάθαρση και στην Κύπρο μετά το 1974 είναι διεθνές έγκλημα.

Θα περάσει το νέο τουρκικό πραξικόπημα απαρατήρητο από την διεθνή κοινότητα και άνευ σοβαροτάτων συνεπειών από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ίδωμεν… Αλλ’ η νέα εισβολή των Τούρκων είναι κατ’ εξοχήν ελληνική υπόθεση. Διότι με την παραπλανητική συμφωνία των Αθηνών προ τριετίας για «ήρεμα νερά στο Αιγαίον», η ελληνική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, απετράπη ν’ ασκήσει τα δικαιώματά της Ελλάδος που πηγάζουν απ’ το διεθνές δίκαιον, με το casus belli και τα προκύπτοντα δίκαια απ’ το Δίκαιο των Θαλασσών του 1982.

Πρώτα έκαμε συμφωνία υπό απειλή που είναι καταχρηστική κι έπειτα δεν ανακήρυξε τα χωρικά ύδατα των 12 μιλίων που επιτρέπει το ισχύον Δίκαιο των Θαλασσών. Βαρύτατες είναι οι ευθύνες όλης της κυβερνήσεως κι όχι μόνο του αρμοδίου υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη.

Θαλάσσια πάρκα: Τί να κάνει η Ελλάδα

Τι δέον τώρα γενέσθαι: Πρώτον άμεση σύγκληση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των 27 πρωθυπουργών της ΕΕ όπου να καταγγελθεί το νέο τουρκικό πραξικόπημα. Δεύτερον, αίτημα βαρυτάτων κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας από την Κομισιόν, αν δεν αποσύρει άμεσα τα αντιευρωπαϊκά διατάγματα. Τρίτον, προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας, για την διατάραξη της ειρήνης, την παρακώλυση της ελευθερίας των θαλασσών και την αποτροπή της τοπικής αλιείας.

Επιβάλλεται επίσης η λήψη αντιμέτρων όπως η κατάργηση των περιττών τουρκικών προξενείων (Κομοτηνής, Ρόδου και Πειραιώς) , η ματαίωση της εβδομαδιαίας βίζας των Τούρκων σε 13 ελληνικά νησιά (λόγω Σένγκεν) κι η επιβολή ταρίφας στα εισαγόμενα προϊόντα από την Τουρκία, όπως θα έκανε ο Τραμπ.

Η τελευταία προβοκάτσια του Ερντογάν διαψεύδει τον μη επιθετικό χαρακτήρα της συνθήκης της Μέκκας και επιβάλλει την εγρήγορση των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με κατάρριψη των αγνώστων ΜΕΟ πάνω από το Αιγαίο.