Η επικίνδυνη εξίσωση θύτη και θύματος…

Πρόκειται για μια προσπάθεια με στόχο, να αισθανθεί ενοχές το θύμα και να προσαρμοσθεί στις αξιώσεις της κατοχικής δύναμης. Και αυτό γίνεται από την τουρκική πλευρά αλλά και από κάποιους σε Ελλάδα και Κύπρο. «Το κάναμε και εμείς», είναι πλέον ιδεολογική προσέγγιση. Η διαφορά είναι πως από την μια τα εγκλήματα της Τουρκίας αφορούν επίσημη πολιτική πρακτική.

Έγιναν από τον τουρκικό στρατό και σε ό,τι αφορά το 1974, διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενός σχεδίου εθνοκάθαρσης. Οι δολοφονίες, οι βιασμοί, οι εκφοβισμοί στόχευαν στην εκδίωξη του ελληνικού πληθυσμού από τα καταληφθέντα εδάφη από τον Αττίλα. Ήταν σχέδιο που ανέλαβε με τον πλέον βίαιο τρόπο να προωθήσει ο στρατός.

Τα εγκλήματα Ελληνοκυπρίων δεν σχεδιάσθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ακραίοι είχαν πάρει το νόμο στα χέρια τους. Αυτή η συμπεριφορά δεν ήταν ανεκτή, κι αυτό φάνηκε, για παράδειγμα, και από την πενταπλή δολοφονία. Υπενθυμίζεται ότι την Τρίτη 19 Νοεμβρίου 1974, η κυπριακή  αστυνομία ανακοίνωσε ότι πέντε Τουρκοκύπριες είχαν δολοφονηθεί από Ελληνοκύπριο, ο οποίος είχε πληρωθεί για να τις μεταφέρει από τη Λεμεσό στα κατεχόμενα. Ο δράστης καταδικάσθηκε σε ισόβια. Το κράτος λειτούργησε με βάση τους νόμους του.

Στην αντίπερα όχθη δεν υπήρξε καμία δίωξη. Ούτε το 1974, αλλά ούτε και αργότερα. Ο Ντενκτάς, που παρακολουθούσε από απόσταση τις δολοφονίες των Ισαάκ και Σολωμού δεν καταδίκασε ποτέ τα εγκλήματα. Αντίθετα δεξιώθηκε τους δολοφόνους, που πήραν «διαβατήριο» για να πλουτίσουν και να ανελιχθούν πολιτικά.

Δεν υπάρχει εξίσωση με τα εγκλήματα της κατοχικής Τουρκίας

Το έχουμε πολλές φορές επισημάνει και θα το επαναλαμβάνουμε συνεχώς: Η εξίσωση που παρακολουθούμε στη δημόσια σφαίρα  είναι ανιστόρητη και επικίνδυνη. Γιατί σε μια προσπάθεια ισοπέδωσης κάποιοι θέλουν να εξαφανίσουν το μείζων, ότι δηλαδή έγινε εισβολή της Τουρκίας  το 1974. Στην προσπάθεια εξίσωσης δίνεται άλλοθι στην κατοχική δύναμη. Το τουρκικό κράτος διέπραξε εγκλήματα, συντεταγμένα και στο πλαίσιο σχεδιασμού..

Το «κάναμε και εμείς» είναι μια προσέγγιση, μια ιδεολογία πλέον, η οποία προσφέρει άλλοθι στην τουρκική συνεχιζόμενη κατοχή και τα εγκλήματα. Έγιναν εγκλήματα από Ελληνοκύπριους; Ασφαλώς. Η διαφορά είναι πως η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία δεν βαρύνεται με εγκλήματα πολέμου, έχει θεσμούς και λειτουργούν. Οι δολοφονίες δεν παραγράφονται και όσοι εμπλέκονται θα πρέπει να τιμωρηθούν, ακόμη και τώρα. Κάποιοι τιμωρήθηκαν. Στην αντίπερα όχθη, το έγκλημα συνεχίζεται από το κράτος της Τουρκίας, αλλά κάποιοι αρέσκονται να την ξεπλύνουν.