Οι προτάσεις Τσίπρα για την οικονομία και ο τρόμος του Μαξίμου

Αναφορικά με την κοστολόγηση του προγράμματος που ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας ο καθηγητής Κώστας Μελάς με άρθρο του στο SLpress.gr διευκρίνισε ότι η δημοσιονομική κοστολόγηση των προγραμμάτων έχει στατικό χαρακτήρα και δεν περιλαμβάνει την αναπτυξιακή δυναμική των μέτρων.

Και επεσήμανε ότι μια αύξηση συντάξεων αυξάνει την κατανάλωση, άρα και τα έσοδα ΦΠΑ, κάτι που δεν φαίνεται σε μια στατική εκτίμηση κόστους. Επίσης, αλλαγές φορολογίας μπορεί να αλλάξουν συμπεριφορές (π.χ. στην εργασία, στις επενδύσεις, στην φοροδιαφυγή). Και το σημαντικότερο: «Το κόστος ενός έτους μπορεί να διαφέρει δραστικά από το συσσωρευτικό κόστος τετραετίας, ειδικά αν η μεταρρύθμιση έχει “ενσωματωμένη” δυναμική».

Το Μαξίμου τρόμαξε με τον Τσίπρα

Προφανώς, το Μαξίμου τρόμαξε. Πρώτον, διότι κατάπιε αμάσητη την σοφιστεία πως η αντιπολίτευση δεν έχει σχέδιο. Το πρόγραμμα της Νέας Μεταπολίτευσης είναι ολοκληρωμένο σχέδιο όχι μόνο οικονομικό, αλλά και διακυβέρνησης κι αυτό το κατάλαβε και ο τελευταίος πολίτης. Δεύτερον, διότι το Μαξίμου έβαλε αυτογκόλ. Αν πολλά από αυτά που εξήγγειλε ο Τσίπρας εφαρμόζονταν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα με τις πολιτικές. Εκείνο που θα αλλάξει θα είναι ότι θα τις εφαρμόζει μια έντιμη κυβέρνηση και όχι η κυβέρνηση των απ΄ ευθείας αναθέσεων και των κλειστών διαγωνισμών.

Το ΠΑΣΟΚ έβαλε επίσης αυτογκόλ. Αν όντως ο Τσίπρας αντέγραψε το πρόγραμμα του σε ποσοστό 80%, τότε υπάρχει σοβαρή προγραμματική σύγκλιση για την επόμενη μέρα. Που σημαίνει ότι εάν το ΠΑΣΟΚ επαναλάβει την  άρνηση συνεργασίας για “προοδευτική κυβέρνηση”, θα επισημοποιήσει τη θέση του ως δεκανίκι της ΝΔ, κρυπτόμενο πίσω από την δήθεν άλωση της κεντροαριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν πιο σεμνός. Υποστήριξε ότι μερικά απ’ αυτά που ανακοίνωσε η ΕΛΑΣ είχαν δρομολογηθεί την περίοδο που αυτός ήταν πρωθυπουργός και ότι ο Τσίπας παρουσίασε ένα ρητορικό πρόγραμμα χωρίς όραμα, «ακολουθώντας τη διαχειριστική αντίληψη της σημερινής κυβέρνησης». Τρελά πράγματα…

Επτά παρεμβάσεις που αυξάνουν το εισόδημα

Από το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης που ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας που συνδέει την ανάπτυξη με την οικονομική ασφάλεια (securonomics) και το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης των 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία, θα σταθούμε εδώ στο Κοινωνικό Συμβόλαιο με το οποίο επιχειρεί έμμεσα να ελαφρύνει ουσιαστικά τα νοικοκυριά μετά από 17 χρόνια λιτότητας και ακραίας ακρίβειας. Το πού θα βρει τα λεφτά και πώς θα μεγαλώσει την πίτα θα τα αναλύσουμε σε επόμενη ανάλυση. Οι παρεμβάσεις είναι οι εξής:

• Το πρώτο βάρος, οικονομικό και ψυχολογικό, που παίρνει από τις πλάτες της οικογένειας είναι η επαναφορά των ρυθμίσεων του 2015 για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές με 120 δόσεις στη βασική οφειλή και με διαγραφή των προσαυξήσεων. Για τα χρέη στις τράπεζες και την προστασία της πρώτης κατοικίας, διευρύνονται τα κριτήρια συμμετοχής και ευαλωτότητας, με υποχρεωτικότητα συμμετοχής των πιστωτών στον διακανονισμό. Αυστηροποιείται το θεσμικό πλαίσιο. Παράλληλα το Δημόσιο συμμετέχει στη ρύθμιση για τα ευάλωτα νοικοκυριά. Το χρέος ρυθμίζεται με τρόπο βιώσιμο και τα νοικοκυριά δεν χάνουν την ιδιοκτησία τους. Ενεργοποιούνται τα χιλιάδες κλειστά σπίτια. Για τους δανειολήπτες και τους εγγυητές που έχασαν περιουσία για δάνεια που δόθηκαν στα χρόνια της κρίσης, ανακτούν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, ώστε να μπορούν ξανά να ενταχθούν στην οικονομική ζωή.
• Διπλασιάζεται η έκπτωση φόρου για τις οικογένειες με παιδιά.
• Θεσπίζεται ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ενέργειας σε σταθερή προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό με μεσοσταθμική μείωση κατά 30% τους λογαριασμούς ρεύματος.
• Μειώνεται ο ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής έτσι ώστε να περισσεύουν περισσότερα από 600 ευρώ τον χρόνο για κάθε νοικοκυριό. Θα πείτε ότι “το έχετε ξαναδεί”, το να μειώνεται ο φόρος και η τιμή στο ράφι να μην αλλάζει. Η μείωση του ΦΠΑ θα φτάνει στο ράφι, γιατί θα παρακολουθείται η τιμή ανά κωδικό προϊόντος – όχι μέσες τιμές – προϊόν προς προϊόν, σε όλη την αλυσίδα, από το χωράφι έως το ράφι, ενώ θεσπίζεται ανώτατο περιθώριο κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.
• Εξασφαλίζεται δωρεάν προσχολική εκπαίδευση για κάθε παιδί. Δωρεάν σχολική σίτιση για κάθε μαθητή του Δημοτικού. Περισσότερα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης, ώστε η φροντίδα και η μάθηση να μη σταματούν στη μία το μεσημέρι. Αλλά και ψυχολόγο σε κάθε σχολικό συγκρότημα. Η μαθησιακή ενίσχυση γίνεται μέσα στο σχολείο. Καθιερώνεται δωρεάν ενισχυτική διδασκαλία μέσα στο δημόσιο σχολείο, με ολιγομελή τμήματα και αμειβόμενους εκπαιδευτικούς. Έτσι, η οικογένεια απαλλάσσεται από το οικονομικό βάρος για το φροντιστήριο, τα ιδιαίτερα, τις ξένες γλώσσες. Επιπλέον, καταργούνται οι Πανελλαδικές Εξετάσεις με τη μετάβαση σε ένα αξιόπιστο, αδιάβλητο σύστημα πρόσβασης που αποτιμά τη συνολική σχολική πορεία και όχι τρεις εβδομάδες αγωνίας τον Ιούνιο. Τέλος, κάθε φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου που σπουδάζει μακριά από τον τόπο του θα λαμβάνει φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες τον χρόνο.
• Καταργείται η συμμετοχή στα φάρμακα. Μηδενική συμμετοχή. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του ασθενούς. Για το μέσο συνταξιούχο αυτό σημαίνει ότι 360-720 ευρώ τον χρόνο, ανάλογα με τη χρήση, επιστρέφουν πίσω στη σύνταξή του.
• Θεσπίζεται Εθνική Ολοκληρωμένη Εγγύηση Φροντίδας για 140.000 ανθρώπους με άνοια και Alzheimer. Με έγκαιρη διάγνωση, φροντίδα στο σπίτι, κέντρα ημέρας και ουσιαστική στήριξη του φροντιστή. Το ίδιο και για τα άτομα με αναπηρία.

Οι μισθοί

Σε ό,τι αφορά την πραγματική αξία του μέσου μισθού που παραμένει περίπου 22% χαμηλότερη συγκριτικά με το 2009, τίθενται δύο συνδεδεμένοι στόχοι. Ο πρώτος είναι ότι ο κατώτατος μισθός αυξάνεται στα 1.000 ευρώ μέσα στο 2027 και ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στα 1800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας. Η αύξηση του κατώτατου δίνει την πρώτη ώθηση σε ολόκληρη τη μισθολογική κλίμακα.

Ο δεύτερος στόχος είναι ότι πάνω σε αυτή τη μισθολογική κλίμακα χτίζονται οι νέες συλλογικές διαπραγματεύσεις, κλαδικές συμβάσεις και αυξήσεις που συμβαδίζουν με την παραγωγικότητα. Χονδρικά, θα μπορούσε να υπολογίσει κανείς ότι όλα μαζί αυτά τα μέτρα, αν εφαρμοστούν σε μία οικογένεια εργαζομένων με παιδιά, με φοιτητή και παππούδες το έμμεσο όφελος σε ετήσια βάση μπορεί να αντιστοιχεί σε δύο μισθούς.

Σε κάθε περίπτωση το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Τσίπρα μεταφέρει την στήριξη των νοικοκυριών από το αποσπασματικό επιδοματικό και εξευτελιστικό επίπεδο των pass στο επίπεδο της πραγματικής και μόνιμης αναδιανομής. Όλα αυτά, σύμφωνα με την ανάλυση του Κώστα Μελά, θα προκαλέσουν κατανάλωση –  σε υγιή βάση – που σημαίνει ότι θα υπάρξουν πρόσθετα έσοδα στο κράτος και ενίσχυση του μικρομεσαίου εμπορίου, το οποίο με τη σειρά του θα ανακυκλώσει το χρήμα, δημιουργώντας πολλαπλασιαστικά φαινόμενα στην οικονομία.