Σε εκβιαστικά διλήμματα και σε καταιγισμό παροχών ποντάρει ο Μητσοτάκης

Περισσότερο θέλησε να τρομάξει τους πολίτες επισείοντας την καταστροφή που θα επέλθει εάν δεν τον ψηφίσουν παρά να αποσπάσει την θετική τους ψήφο δημιουργώντας ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πρόβαλε έστω ότι είναι η καλύτερη επιλογή για την χώρα, αλλά λίγο πολύ ότι εάν δεν τον ψηφίσουν η χώρα κινδυνεύει με καταστροφή, ή τουλάχιστον να γυρίσει τρεις τετραετίες πίσω.

Τόσο από την έμμεση αναφορά στο 2015, όσο και από το ευφυολόγημα “ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρω”, δείχνει ότι αντιμετωπίζει σαν βασικό του αντίπαλο τον Αλέξη Τσίπρα. Ή έστω ότι τον χρησιμοποιεί σαν σκιάχτρο για μία χαμηλού επιπέδου κατηγορία ψηφοφόρων.

Καθώς ο ίδιος φοβάται την ψήφο διαμαρτυρίας, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η μάχη είναι μια. Δεν υπάρχει δεύτερη Κυριακή. Θα υπάρξουν και πολίτες που ίσως δουν την Κυριακή της κάλπης ως ευκαιρία να στείλουν, υποτίθεται, κάποιο “μήνυμα διαμαρτυρίας”. Ας γνωρίζουν, όμως από τώρα ότι, με μία τέτοια στάση, τη Δευτέρα μπορεί να μην υπάρχει κάποιος να το παραλάβει». Το δίλημμα είναι «ελπίδα ή περιπέτεια», σημείωσε ακόμη.

Την απουσία οραματικού στοιχείου επιχείρησε να την καλύψει ο Μητσοτάκης με έναν παροξυσμό επιδοματικής πολιτικής. Το συνολικό ύψος των μέτρων που ανακοίνωσε ανέρχονται σε 2,2 δισ. ευρώ, κατανεμημένα σε πολλές κοινωνικές κατηγορίες – χάνεται ο λογαριασμός – τις οποίες αντιμετωπίζει σαν επιμέρους εκλογικές πελατείες και τους μοιράζει 300, 400, 500 ευρώ. Τα επιδόματα κατανέμονται χρονικά προκειμένου να αποτελούν ψηφοθηρικό δέλεαρ. Εν ολίγοις “ψηφίστε με για να έχετε λαμβάνειν τα επόμενα χρόνια”.

Δεν έδειξε καμία διάθεση να αναθεωρήσει την βασική του πολιτική επιλογή της υψηλής έμμεσης φορολογίας που ενισχύεται από την ακρίβεια, την οποία επίσης δεν έδειξε διάθεση να αντιμετωπίσει, αφού ο συνδυασμός τους του επιτρέπει να αντλεί υπερπλενάσματα και να αναδιανέμει μέσω επιδομάτων. Αντίθετα εμφανίζεται αμετακίνητος και ωσάν να είναι αυτή η μόνη κατάσταση ομαλότητας, την οποία θα πρέπει να αποδεχθούν οι πολίτες για να αποφύγουν “περιπέτειες”. Προς τούτο δε, χρησιμοποιεί ψευδώς και τον μπαμπούλα της ΕΕ –
ή διαφορετικά μόνο τα δικά του επιδόματα είναι εντός δημοσιονομικού πλαισίου, των άλλων είναι ανεύθυνος λαϊκισμός και πλειοδοσία που βάζει την χώρα σε περιπέτειες.

Ο Μητσοτάκης επενδύει στον φόβο

Προφανώς το κυβερνητικό επιτελείο έχει αποκλείσει την θετική ψήφο και επικεντρώνει στην τρομοκράτηση των πολιτών. Είπε μεταξύ άλλων με πολύ στόμφο και ακόμη περισσότερο “εγώ”: «Η πατρίδα θα έχει ανάγκη από σταθερό χέρι στο τιμόνι της. Το αύριο παραμένει αχαρτογράφητο, οι θάλασσες των διεθνών σχέσεων αγριεύουν – θα κριθεί σύντομα αν η Ελλάδα θα βρεθεί στην πλευρά όσων άντεξαν στις τρικυμίες, ή θα παρασυρθεί στη δίνη απρόβλεπτων εξελίξεων».

Παράλληλα θέλησε να αποτρέψει την λύση των κυβερνήσεων συνεργασίας: «Η πατρίδα έχει ανάγκη από μία ισχυρή κυβέρνηση, που θα την κρατήσει μακριά από την ακυβερνησία ή από κομματικά παζάρια που θα την εγκλώβιζαν στην αδράνεια και στην ατολμία, με ατελείωτες διαβουλεύσεις, ίσες αποστάσεις και συμβιβασμούς – Μιλώ για καθαρές λύσεις και καθαρούς ορίζοντες» – παραπομπή και στον Κώστα Σημίτη.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό είναι ότι μιλούσε σαν τρίτος και όχι ως ο πρωθυπουργός που έχει την ευθύνη για την ακρίβεια που έχει καθηλώσει το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών. Αντίθετα η ομιλία του είχε πλεόνασμα από ανούσια φληναφήματα του είδους: «Ένιωσα την αγωνία τους για την ακρίβεια. Η επιτυχία πρέπει να έχει αντίκρισμα στο πορτοφόλι των πολιτών χωρίς το άγχος του πως θα βγει ο μήνας. Υπηρετούμε μια πολιτική για τους πολλούς, η δύναμη της χώρας να γίνει δύναμη κάθε πολίτη. Επιδίωξή μας τα οφέλη από τις θετικές επιδόσεις των δημόσιων οικονομικών να επιστρέφουν στην κοινωνία ως μέρισμα για κάθε Ελληνίδα και Έλληνα».

Είναι εμφανές ότι στην ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίζει το τελευταίο του χαρτί με την κατάτμηση της κοινωνίας σε πλείστες όσες εκλογικές πελατείες στις οποίες μοιράζει επιδόματα. Απευθύνεται σε μία κοινωνία χαμηλών προσδοκιών που έχει εγκαταλείψει την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο με αξιοπρεπή διαβίωση. Το εάν θα πετύχει να αποτρέψει την περαιτέρω υποχώρηση των δημοσκοπικών ποσοστών της ΝΔ είναι αμφίβολο. Άλλωστε ο στόχος ήταν για μία διόρθωση της τάξης του 1,5%. Ο Μητσοτάκης δεν λέει στους πολίτες “ψηφίστε με για να περνάτε καλύτερα, αλλά ψηφίστε με γιατί με τους άλλους θα είναι χειρότερα”.