Τουρκικά ανοίγματα στις χώρες της περιοχής…

Συνεχώς η Άγκυρα βρίσκεται απέναντι από τη Λευκωσία. Σε κάθε της βήμα, σχεδιασμό και πρωτοβουλία. Αυτή η τακτική έχει ενταθεί την τελευταία περίοδο καθώς από τη μια υπάρχει μεγαλύτερη κινητικότητα από πλευράς της Λευκωσίας και από την άλλη, η συμπεριφορά της Άγκυρας συνδέεται και με τις γεωπολιτικές εξελίξεις.

Ωστόσο, φαίνεται πως παρά το πρέσινγκ που δέχονται διάφορες χώρες, όπως η Αίγυπτος, ο Λίβανος και η Ιορδανία, τα κράτη αυτά δεν αλλάζουν τη στάση τους έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία θεωρούν τη δική τους πύλη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και ένα κράτος που μπορούν να εμπιστεύονται.

Δράσεις της Άγκυρας

Είναι σαφές πως η Άγκυρα παρουσιάζεται ενοχλημένη και δεν το κρύβει, με τις κινήσεις της κυπριακής πλευράς και γι’ αυτό και αυξάνει τις πιέσεις της προς τα γειτονικά κράτη, τα οποία προσεγγίζει για να “συσφίξουν” σχέσεις και να εγκαταλείψουν τη Λευκωσία. Η περίπτωση της Αιγύπτου είναι ενδεικτική. Η προσπάθεια για επανασυγκόλληση των σχέσεων που ξεκίνησε με την Άγκυρα οδήγησε σε συμφωνίες ακόμη και σε αμυντικούς εξοπλισμούς.

Ωστόσο, το Κάιρο κρατά αποστάσεις καθώς δεν έχει εμπιστοσύνη στον Ερντογάν. Γνωρίζει, άλλωστε, τις σχέσεις του με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, με τους οποίους, ειρήσθω εν παρόδω, το καθεστώς της Άγκυρας τηρεί στενές σχέσεις. Την τελευταία περίοδο η Άγκυρα ασκεί πιέσεις προς την Ιορδανία, προτάσσοντας το θέμα της ασφάλειας και προβάλλοντας το αφήγημα πώς μπορεί να τη βοηθήσει, να γίνει ο προστάτης της! Το ίδιο ισχύει και με τον Λίβανο, τον οποίο ωστόσο υπονομεύει, με διάφορες ενέργειες στη Βηρυτό. Επικεντρώνεται στους Τουρκμένους του Λιβάνου και σε σουνιτικούς πληθυσμούς.

Παράλληλα η Άγκυρα θέλει να λειτουργήσει ως άξονας «ήπιας ισχύος» με στόχο την αύξηση της επιρροής της μέσω μιας διείσδυσης οικονομικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής. Είναι σαφές πως τόσο στην περιοχή μας, όσο και σε άλλες, όπως Αφρική, Βαλκάνια, Καύκασο, η κατοχική δύναμη χρησιμοποιεί ως εργαλείο την κρατική υπηρεσία Συντονισμού και Συνεργασίας (ΤΙΚΑ), που χρηματοδοτεί έργα κοινωνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα.

Όλα αυτά προωθούνται από την Τουρκία, η οποία ωστόσο, θεωρεί ότι οι πρωτοβουλίες της Λευκωσίας, και οι συμφωνίες που συνάπτει, περιορίζουν τις επιδιώξεις της (“Γαλάζια Πατρίδα”).

Τι γίνεται με τη Συμφωνία της Μέκκας;

Η πολυδιαφημιζόμενη Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, δεν επιβεβαιώνει τη σημασία της από τις εξελίξεις. Η αντιπαράθεση της Σαουδικής Αραβίας με τους Χούθι δεν ενεργοποίησε κανέναν μηχανισμό της Συμφωνίας της Μέκκας. Άφησε τη Σαουδική Αραβία μόνη της.

Οι τελευταίες εξελίξεις με την κατάληψη από τους Χούθι της στρατηγικής πόλης-λιμανιού Μόχα και η προώθησή τους προς το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, προξενούν αλυσιδωτές επιπτώσεις. Αυτή η εξέλιξη θα πρέπει να αντιμετωπισθεί σε σχέση και με τα όσα προκαλούνται με τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Ως γνωστόν, το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ συνδέει τον Κόλπο του Άντεν με την Ερυθρά Θάλασσα και, μέσω του Σουέζ, την Ασία με τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.