Η βαριά τουριστική βιομηχανία και τα απορρίμματα των νησιών

Οι δήμοι όμως -ιδίως των μικρών νησιών του Αιγαίου– στερούνται μηχανισμού εισπράξεως των ΔΤ, όπως και αποθέσεως ή επεξεργασίας των απορριμμάτων, κοινώς, «χωματερών». Αυτές που διαθέτουν, κακήν-κακώς, είναι για να εξυπηρετούν τους δημότες κι όχι τους επισκέπτες.

Στην πραγματικότητα: Σκηνή 1: ένα τεράστιο κρουαζιερόπλοιο προσεγγίζει ένα μικρό νησί Αιγαίου, αράζει «αρόδο» κι αποβιβάζει, με τις «λάντζες» τους, 5.000 επιβάτες στην προκυμαία της μικράς νήσου. Οι καταναλωτές αυτοί, από μία φιάλη νερού να προμηθευθούν επιτοπίως, θ’ αφήσουν πίσω τους 5.000 πλαστικά μπουκάλια και την απογοήτευση των επήλυδων μαγαζατόρων που πούλησαν ελάχιστα «ταγάρια», αφού οι «τουρίστες» αγοράζουν τα πάντα μέσα στο τεράστιο πλοίο.

Την επομένη, η δημοτική αρχή πασχίζει να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγείου», άπαξ και δεν υπάρχει Ηρακλής για τη «βαρειά βιομηχανία του Τουρισμού». Η σκηνή επαναλαμβάνεται κάθε εβδομάδα και ενίοτε από δύο κρουαζιερόπλοια. Η τοπική «χωματερή» προφανώς δεν επαρκεί και τα σκουπίδια τα παίρνει το μελτέμι κι αρχίζουν ν’ αρμενίζουν στη θάλασσα.

Σκηνή 2: Ένα «φουσκωτό» με πλήρωμα από αραγμένο κότερο προσεγγίζει ένα παραδοσιακό λιμανάκι του νησιού και αποβιβάζει μία ντουζίνα μαύρους σάκους απορριμμάτων, οι οποίοι γεμίζουν πλήρως τους υπάρχοντες κάδους – προφανώς για τους κατοίκους του πάλαι ποτέ «γραφικού» αλιευτικού καταφυγίου. Σε διαμαρτυρία δημότη ότι οι 2-3 κάδοι είναι για τους κατοίκους και όχι για τα διερχόμενα κότερα, η απάντηση του μεν Λιμενικού είναι «τα παράπονά σας στο …Λιμενικό Ταμείο», των δε ευγενών ναυτικών, «Άντε ρε μ…α, αφήσαμε 4.500 ευρώ» στο παράλιο εστιατόριο του νησιού. «Ε, όχι και να πάρουμε μαζί τα σκουπίδια μας»!

Όπως θα γινόταν στην Ευρώπη ή Αμερική. «Εδώ είναι… Ελλάντα» κι ο έχων παράδες κάνει ό,τι θέλει. Αλλά τα νησιά δεν αντέχουν την παραγωγή σκουπιδιών της «βαριάς τουριστικής βιομηχανίας». Κάτι θα πρέπει να γίνει προτού καλυφθούν από σκουπίδια, οπότε δεν θα θέλουν τα νησιά ούτε οι …Τούρκοι.

Η λύσις είναι γνωστή: Ο ρυπαίνων πληρώνει ή παίρνει μαζί τ’ απορρίμματα απ’ όπου ξεκίνησε και τα παραδίδει στη μαρίνα – όχι στα νησιά.