Παραμύθια λέει ο Κυριάκος για τον φόρο στα καύσιμα!

Άκουσα το νέο μητσοτάκειο (ευρωπαϊκό τη φορά αυτή) “αφήγημα” στον γνωστό καθιερωμένο μονόλογο, όπου “χορεύει μόνος” για τους ειδικούς φόρους καυσίμων και διέρρηξα τα ιμάτιά μου για την απίστευτα προκλητική δικαιολογία που επικαλέστηκε για τη μείωσή τους. Τάδε έφη ο “αναντικατάστατος”:

«Βεβαίως, ακόμη και αν μια κυβέρνηση διαθέτει δημοσιονομικές εφεδρείες, η έκταση του προβλήματος καθιστά αναγκαία μια ευρωπαϊκή παρέμβαση, στην οποία και επιμένω», προσθέτοντας ένα ακόμα “αφήγημα” πιο προκλητικό. «Σε περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέψει έκτακτες εθνικές παρεμβάσεις, χωρίς αυτές να προσμετρώνται στα όρια δαπανών, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε και την προσωρινή μείωση της φορολογίας στα καύσιμα». 

Έλεος! Δεν λέει τέτοια πράματα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία μέσω της Οδηγίας για τη Φορολόγηση της Ενέργειας καθορίζει το πλαίσιο για τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα, θέτοντας τα ελάχιστα επιτρεπτά όρια φορολόγησης που πρέπει να εφαρμόζουν όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα λοιπόν με τους κανόνες της ΕΕ, τα κράτη-μέλη είναι ελεύθερα να επιβάλουν εθνικούς συντελεστές ΕΦΚ πάνω από τα ευρωπαϊκά ελάχιστα όρια, τα οποία διαμορφώνονται ως εξής:

• Αμόλυβδη βενζίνη: Ελάχιστος ΕΦΚ 0,359 € ανά λίτρο.
• Πετρέλαιο κίνησης (Diesel): Ελάχιστος ΕΦΚ 0,330 € ανά λίτρο.

Πρωτιά στην Ελλάδα!

Η Ελλάδα εφαρμόζει από τους υψηλότερους συντελεστές στην ΕΕ (περίπου 0,700 ευρώ/λίτρο στη βενζίνη), γεγονός που την κατατάσσει σταθερά στις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης στη λιανική τιμή. Τί σημαίνουν όλα αυτά, σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 2003/96 Οδηγία; Όχι, φυσικά, αυτό, που διαλαλεί το αντιλαϊκό μητσοτάκειο “αφήγημα”.

Πρώτον, έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο απαιτείται, σύμφωνα με το άρθρο 19 της παραπάνω Οδηγίας, μόνο όταν μία χώρα επιθυμεί να μειώσει τους παραπάνω φόρους κάτω από τα ελάχιστα ευρωπαϊκά όρια, επιλογή μεταφυσική για το άλλο μητσοτάκειο “αφήγημα” της “χρηστής δημοσιονομικής πολιτικής” και της “συνετής” δημοσιονομικής διαχείρισης με φορομπηχτισμό, με πληθωρισμό και στάση πληρωμών των προμηθευτών! Παράδειγμα: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε προσωρινή μείωση των συντελεστών της Κροατίας, κάτω από τα ελάχιστα όρια, για να ανακουφιστεί η αγορά της από το ενεργειακό σοκ. Προσοχή: Μείωση συντελεστών κάτω από τα ευρωπαϊκά όρια!

“Εναέριος” … ο περιβόητος “άνετος δημοσιονομικός χώρος”! Δεύτερον, αντιθέτως, αν μια χώρα, όπως του Μητσοτάκη, βρίσκεται ήδη πάνω από τα ελάχιστα όρια (σταθερά 0,700 ευρώ ανά λίτρο), μπορεί νομικά να μειώσει τον ΕΦΚ μέχρι το ελάχιστο ευρωπαϊκό όριο χωρίς να χρειάζεται έγκριση, όταν μάλιστα υπάρχει ο περιβόητος (άλλος αδόκιμος οικονομικός όρος) δημοσιονομικός χώρος (που ξεπερνά σε ποσό τα έσοδα από τους ειδικούς φόρους καυσίμων!), εκτός κι αν είναι … εναέριος και θα τον μαλώσουν οι δανειστές!

Σημειώνεται ότι, σε προηγούμενες πιέσεις ώστε να ανακουφιστούν οι καταναλωτές από τις υψηλές τιμές στην αντλία για μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης, είπε τα αληθή η λανθάνουσα κυβερνητική γλώττα, ότι δηλαδή ο δημοσιονομικός χώρος δεν επαρκεί, καθώς μια οριζόντια μείωση θα στερούσε κρίσιμα έσοδα από το κράτος, άρα ο περιβόητος “δημοσιονομικός χώρος” είναι εναέριος “φούσκα”, όπως με επίσημα στοιχεία έχει καταδείξει σε σχετικές αναλύσεις η ταπεινότητά μου.

Προβληματισμός στην Ευρώπη στην Ελλάδα προβλήματα

Πράγματι, υπάρχει προβληματισμός στην Ευρώπη γύρω από την ενέργεια, αλλά όχι αυτός που είναι “πρόθυμος να εξετάσει” ο κ. Μητσοτάκης (επιβολή ενός έκτακτου ευρωπαϊκού φόρου στα υπερκέρδη των διυλιστηρίων και των ενεργειακών κολοσσών, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν μέτρα στήριξης των καταναλωτών, τα καύσιμα να μη φορολογούνται με βάση τον όγκο τους, αλλά με βάση το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα, κλπ).

Λέγονται, λοιπόν, όλα αυτά από έναν πρωθυπουργό μονολογώντας και αυτοεπαινώντας τη στιγμή που από τη σύγκριση των τιμών και της φορολογίας των καυσίμων προκύπτει ότι η Ελλάς είναι μία από τις ακριβότερες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά το γεγονός ότι το μέσο εισόδημα των Ελλήνων πολιτών υπολείπεται σημαντικά από εκείνο των κρατών της ΕΕ. Συγκεκριμένα, με βάση τα επίσημα στοιχεία του Weekly Oil Bulletin της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Σεπτέμβριος 2026), η εικόνα της αγοράς έχει ως εξής:

• Αμόλυβδη: Λόγω των διεθνών γεωπολιτικών εντάσεων, οι τιμές των καυσίμων στην Ευρώπη βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ. Η μέση τιμή στην Ελλάδα αγγίζει τα 2,158 € ανά λίτρο, κατατάσσοντας τη χώρα στην 6η θέση της ακρίβειας στην ΕΕ. Η ελληνική τιμή είναι περίπου 9,5 λεπτά υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (2,063 €). Πιο ακριβές είναι μόνο χώρες με πολύ υψηλότερους μισθούς (Δανία, Ολλανδία, Γερμανία, Φινλανδία, Γαλλία).
• Πετρέλαιο Κίνησης (Diesel): Η Ελλάδα βρίσκεται σε ελαφρώς καλύτερη μοίρα, καταλαμβάνοντας τη 12η θέση στην ΕΕ, καθώς επιβάλλει χαμηλότερο Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο diesel σε σχέση με τη βενζίνη.
• Διαμόρφωση τιμών: Το μεγαλύτερο μέρος αυτού που πληρώνει ο Έλληνας καταναλωτής στην αντλία δεν αφορά το ίδιο το καύσιμο (διύλιση, μεταφορά, κέρδος πρατηριούχου), αλλά φόρους και τέλη, τα οποία ξεπερνούν το 52%-54% της τελικής τιμής.

Για ένα λίτρο αμόλυβδης βενζίνης στην Ελλάδα (με τιμή 2,158 €) ο ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (ΕΦΚ) είναι σταθερός στα 0,700 € (ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 46% χαμηλότερος, ενώ το ελάχιστο όριο της ΕΕ είναι μόλις 0,359 €), ο ΦΠΑ 24% (επιβάλλεται στην αξία του καυσίμου μαζί με τον ΕΦΚ, φόρος επί του φόρου, δηλαδή), προσθέτοντας περίπου 0,418 € και λοιπά τέλη περίπου 0,015 € (ανταποδοτικά τέλη, εισφορές κλπ.). Τέλος, η καθαρή αξία του προϊόντος είναι μόλις 1,025 € (πετρέλαιο, διύλιση, περιθώριο κέρδους).