Μπορεί να είναι ο Τσίπρας η εναλλακτική; 

Στο πλαίσιο αυτό έριξε το σύνθημα “ή εμείς ή κανείς” και το συμπλήρωσε με το “εάν όχι εμείς ποιοι;” που περισσότερο παραπέμπει σε διαφημιστικά σποτάκια, παρά σε βάσιμη προοπτική. Μέχρι τώρα με την κεντρώα μετατόπιση ο Αλέξης Τσίπρας προσφέρει διαπιστευτήρια στο πολιτικό και επιχειρηματικό κατεστημένο και εμφανίζεται ως παράγοντας που θα αποτρέψει το ενδεχόμενο η κρίση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μετατραπεί σε συστημική κρίση.

Μόνο που έτσι μπορεί να κερδίζει την υποστήριξη ενίων ισχυρών της οικονομίας και των ΜΜΕ (αν δεν τους είχε από το ξεκίνημα), αλλά δεν κερδίζει τις ψήφους εκείνου του τμήματος της κοινωνίας που αναζητά ριζική αλλαγή και που σταδιακά αυξάνεται. Ίσως για αυτό μετά την πρώτη εκτίναξη τα ποσοστά του είναι στάσιμα. Παρά τη μετατόπιση δεν προσελκύει ευρύτερα κοινά. Το όλο project για το rebranding και το come back υπό τις συμβουλές των Γάλλων επικοινωνιολόγων δεν επιβεβαιώνεται.

Ο Τσίπρας μιλάει για ένα μικρό θαύμα που έγινε στους τέσσερις μήνες της ΕΛΑΣ, παραβλέποντας ότι δεν ξεκίνησε από μηδενική βάση, αλλά από την πλατιά δεξαμενή που κάποτε είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Ευνοήθηκε δε από την αψυχολόγητη συμπεριφορά του Σωκράτη Φάμελλου που λίγο έλλειψε να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ και από τα στελέχη που λειτουργούσαν εναντίον του κόμματος με το οποίο εξελέγησαν. 

Η οργανωτική αδυναμία του Τσίπρα

Μέχρι στιγμής πάντως εκτός από τα δημοσκοπικά ποσοστά έχει κολλήσει και η οργανωτική συγκρότηση της ΕΛΑΣ. Πρόσφατα είπε ότι το κόμμα θα αποκτήσει εκτός από άυλη (ψηφιακή) και φυσική υπόσταση, με οργανωτικούς πυρήνες ανά την Ελλάδα. Παράλληλα διέρρευσε για μία ακόμη φορά, από τον Ιούνιο και μετά, ότι θα πραγματοποιήσει περιοδείες σε κάθε περιφέρεια της χώρας ώστε να συναντηθεί με τους πολίτες. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις η δυστοκία στην επαφή με τον κόσμο, και η οργανωτική αδυναμία αντανακλάται και στα δημοσκοπικά ποσοστά της ΕΛΑΣ.

Μέχρι στιγμής το κόμμα λειτουργεί σαν ένα διευρυμένο γραφείο Τύπου που στέλνει στελέχη στα τηλεοπτικά παράθυρα και εκδίδει δελτία Τύπου για τα θέματα της επικαιρότητας. Καθώς αυτό δεν είναι αρκετό, αξιοποιεί την επικοινωνιακή του ικανότητα με συχνές πια παρουσίες στα ΜΜΕ προκειμένου να πετύχει νέα δημοσκοπική άνοδο. Όσο για τα στελέχη, κάποια του βγήκαν κάποια όχι.

Πάντως δεν σκέπτεται να πάει σε Συνέδριο, ώστε πέραν των άλλων να αποφύγει και τις επικρίσεις για ΙΧ κόμμα, καθώς όπως λέει, ο Μητσοτάκης μπορεί να προκηρύξει ανά πάσα στιγμή εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ μετά τον πρώτο του αιφνιδιασμό πέρασε στην αντεπίθεση. Παρομοίως την δική του αντεπίθεση ξετυλίγει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συνέρχεται σταδιακά. Ο Τσίπρας δείχνει να αντιμετωπίζει αφ’ υψηλού τον ΣΥΡΙΖΑ, εντούτοις παρακολουθεί την Κουμουνδούρου.

Την περασμένη εβδομάδα όταν η Ρένα Δούρου ανακοίνωσε ότι θα επισκεφθεί τους κατοίκους της Κυψέλης, ο Τσίπρας έσπευσε να την προλάβει. Τετάρτη η Κουμουνδούρου διέρρευσε τελεσίγραφο προς τους ανεξαρτητοποιηθέντες βουλευτές να παραδώσουν τις έδρες τους. Πέμπτη ο Τσίπρας έστειλε το δικό του τελεσίγραφο δηλώνοντας ότι δεν θα δεχθεί βουλευτές που θα θελήσουν να προσχωρήσουν λίγο πριν τις εκλογές. 

Τα δημοσκοπικά μηνύματα

Ο Τσίπρας εκτιμά ότι η ΝΔ δεν έχει καμία πιθανότητα να φτάσει στην αυτοδυναμία. Μιλώντας σε δημοσιογράφους είπε: «Πιο πιθανό είναι να έχει περαιτέρω φθορά, η ακρίβεια που ζούμε είναι πρωτοφανής. Η ΕΛΑΣ έχει δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα, έχει ταράξει τα νερά, σε κάποιες δημοσκοπήσεις φτάνει το 20% σε κάποιες άλλες το 17-18%».

Προφανώς μετρά την εκτίμηση ψήφου, αφού στην πρόθεση κινείται γύρω στο 15%. Ωστόσο είναι αισιόδοξος, καθώς περιμένει νέα ανοδική καμπύλη λόγω της εκστρατείας της ΕΛΑΣ στην κοινωνία. Για το ΠΑΣΟΚ πάντως θεωρεί ότι δεν υπάρχει περίπτωση εκτίναξης. Επιπλέον υπολογίζει ότι στις εκλογές η ΕΛΑΣ θα πάρει πάνω από 17%. Ένα 20% των πολιτών, λέει, αποφασίζει τελευταία στιγμή, πάνω απ’ την κάλπη. Βέβαια κάπως έτσι υπολόγιζε και το 2023 και έπεσε στο 20%. Βάζει σαν στόχο το ακροατήριο του καναπέ και θεωρεί ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια για εισροές από αριστερά, που σημαίνει μείωση του ΠΑΣΟΚ και εκμηδένιση των μικρών κόμματων στο αριστερό φάσμα. 

Χωρίς δυναμική ανόδου

Πάντως δυναμική ανόδου επί του παρόντος δεν καταγράφεται. Η προγραμματική του μετατόπιση προς τα το Κέντρο με την ευθυγράμμιση σε κρίσιμα σημεία με την νεοφιλελεύθερη πολιτική Μητσοτάκη (δημοσιονομικό πλαίσιο και μεσοπρόθεσμο, ιδιωτικά ΑΕΙ, 13η σύνταξη, εξωτερική πολιτική) δεν φαίνεται να διευρύνει το κοινό του.

Συνολικά ο Τσίπρας εξακολουθεί να απευθύνεται στο αριστερό ακροατήριο, κάνοντας δεξιά μετατόπιση. Έτσι όμως περισσότερο συντηρητικοποιεί και υπό μία έννοια παραπλανά ένα θετικά διακείμενο ακροατήριο που τον ακολούθησε στο νέο του εγχείρημα, παρά το ριζοσπαστικοποιεί. Εκτός εάν θεωρηθεί ριζοσπαστική πολιτική η φορολογία του 1% που κόλλησε στις θυρίδες. 

Για τις μετεκλογικές εξελίξεις ο Τσίπρας δεν βλέπει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με Μητσοτάκη αρχηγό. Από την άλλη δεν αποκλείει το ενδεχόμενο για ένα σχήμα που θα περιλαμβάνει τη ΝΔ υπό τον Δένδια, το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ – όλο ή μέρος.  Ο Τσίπρας εμφανίζεται με αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία και με αταραξία “βουδιστή μοναχού” απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ.

Αν και διατείνεται ότι στόχος του είναι η διακυβέρνηση, περισσότερο θέλει να κατοχυρώσει ότι θα είναι ο άλλος πόλος του συστήματος, (απέναντι σε μία κυβέρνηση ΝΔ-Σαμαρά-ΠΑΣΟΚ) και αξιωματική αντιπολίτευση, με προοπτική διεκδίκησης της εξουσίας στις μεθεπόμενες εκλογές.