Ο “καλός φίλος” Ρούμπιο και οι τουρκικές… ευαισθησίες!

Αυτό το δόγμα, εμείς στην Κύπρο, το 1974, το βιώσαμε με τραγωδία. Υπενθυμίζεται ότι οι ρητές εντολές που είχε δώσει, τότε, ο πάλαι ποτέ ισχυρός Χένρι Κίσινγκερ, στον απεσταλμένο του, Τζόζεφ Σίσκο, ο οποίος επισκέφθηκε Αθήνα και Άγκυρα, ήταν να αποτραπεί ελληνοτουρκικός πόλεμος. Παράπλευρη απώλεια, τότε, η Κύπρος! Με τη γνωστή ιστορία, του τουρκικού προγεφυρώματος (Κερύνειας –  Λευκωσίας), για το οποίο συναίνεσαν ΗΠΑ, Τουρκία και η ελληνόφωνη χούντα.

Οι αμερικανικές παρεμβάσεις, μετά το 1974, τυγχάνουν πολλών αναγνώσεων, αλλά εκείνο το οποίο μένει είναι το γεγονός ότι «δεν συγκρούσθηκαν στρατιωτικά» οι δυο χώρες. Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως αφήνοντας πίσω του κάποια κέρδη για την κατοχική Τουρκία. Στην περίπτωση της Κύπρου είναι πρόδηλα τα κέρδη.

Τι πραγματικά είπε ο Μάρκο Ρούμπιο

Η παρέμβαση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα, αφορούσε την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Κύπρου και τις τουρκικές αντιδράσεις. Δεν κατονόμασε την Τουρκία, αλλά με την περιγραφή του την… φωτογράφισε. Και στη συνέχεια παρέπεμψε στην «ιδιωτική διπλωματία», εννοώντας, είτε τη γαλλική εταιρεία, που ανέλαβε το έργο, είτε τις παρασκηνιακές διεργασίες (μη δημόσια διπλωματία), μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Ο Μάρκο Ρούμπιο προέτρεψε, λοιπόν, συζητήσεις, διαπραγματεύσεις στο παρασκήνιο. Ποιον ευνοούν τέτοιες συζητήσεις, μια διαπραγμάτευση; Όχι, ασφαλώς, την Ελλάδα. Η Άγκυρα και στο έργο αυτό, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, επιδιώκει να κατοχυρώσει ότι έχει δικαιώματα και δικαιοδοσία στην περιοχή.

Το σκηνικό, το οποίο δεν το έστησε ο Μάρκο Ρούμπιο, αλλά το βρήκε έτοιμο, ως αποτέλεσμα της φοβικής στάσης της ελλαδικής πλευράς, είναι πως η κατοχική Τουρκία εμπλέκεται και «πρέπει να έχει λόγο» σε ένα έργο, που αφορά δυο χώρες (Ελλάδα και Κύπρο) και στη συνέχεια και μια τρίτη (Ισραήλ).

Θα μπορούσε ο κ. Ρούμπιο, για παράδειγμα, ο οποίος εξέφρασε την «απόλυτη δέσμευση» των ΗΠΑ στους ενεργειακούς σχεδιασμούς της Ελλάδας να απέφευγε να αναφερθεί στις «ευαισθησίες» άλλων χωρών, στην προκειμένη περίπτωση της Τουρκίας. Να έλεγε ρητώς ότι στηρίζει το έργο και να καλέσει την Τουρκία να μην προκαλεί προβλήματα. Να μην εκτοξεύει απειλές.

Το ερώτημα, το οποίο τίθεται, είναι γιατί η Τουρκία θα πρέπει να είναι μέρος αυτού του σχεδιασμού. Για την εκτέλεση αυτής της μορφής, τα έργα, όπως είναι η ηλεκτρική διασύνδεση, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, δεν χρειάζεται να πάρουν άδεια από οποιονδήποτε παράκτιο κράτος. Ακόμη κι εάν, το καλώδιο, περάσει από τη θαλάσσια περιοχή του.

Έρχονται και εκλογές

Το επόμενο βήμα είναι η έναρξη των εργασιών από τη γαλλική εταιρεία, Meridiam. Το επόμενο βήμα είναι η έκδοση της NAVTEX. Αναφέρεται ότι οι Γάλλοι βρίσκονται σε συνεννόηση με την Άγκυρα για το θέμα τούτο, λόγω της εμπλοκής της εταιρείας γαλλικών συμφερόντων για το έργο. Οι επόμενες ημέρες ή εβδομάδες θα κρίνουν πολλά. Για το έργο, τη στάση και συμπεριφορά των συμμάχων και της κατοχικής δύναμης.

Υ.Γ. Πολλοί είναι εκείνοι που είδαν την παρουσία του κ. Ρούμπιο στην Αθήνα, πρωτίστως την ομιλία του στην Πνύκα, με φόντο την Ακρόπολη, ως προεκλογική. Ως ένα βήμα στη μάχη διαδοχής του Προέδρου Τραμπ. Κάποια στιγμή, αν επιβεβαιωθεί ότι ο ΥΠΕΞ θα θέλει να μετακομίσει στο Λευκό Οίκο, το σκηνικό αυτό με την Ακρόπολη, θα χρησιμοποιηθεί κι ως προεκλογικό σποτ!