Μεταξεταστέες οι Ένοπλες Δυνάμεις στην πρόληψη – Πυρκαγιά σε βάση ελικοπτέρων

Οι πληροφορίες για την έκταση των ζημιών και για υλικό κρίσιμο για την επιχειρησιακή λειτουργία των ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού προκαλούν εύλογη και βαθιά ανησυχία. Και απαιτούν απαντήσεις. Καθαρές, επίσημες και άμεσες. Τι ακριβώς καταστράφηκε; Ποια είναι η οικονομική αξία του υλικού που χάθηκε; Υπάρχουν ανταλλακτικά ή άλλα κρίσιμα υλικά των οποίων η απώλεια επηρεάζει τη διαθεσιμότητα και την επιχειρησιακή ικανότητα των ελικοπτέρων;

Υπήρχαν όλα τα προβλεπόμενα συστήματα πυρανίχνευσης, πυρασφάλειας και κατάσβεσης και, εάν υπήρχαν, λειτούργησαν όπως προβλέπεται; Ήταν επαρκής η στελέχωση και η φύλαξη των εγκαταστάσεων; Πότε πραγματοποιήθηκε ο τελευταίος ουσιαστικός έλεγχος πυρασφάλειας των συγκεκριμένων χώρων και ποια ήταν τα αποτελέσματά του;

Δεν είναι δυνατόν να δαπανώνται δισεκατομμύρια ευρώ για την απόκτηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων και την ίδια στιγμή να παραμένουν ερωτήματα για το εάν υφίστανται οι αναγκαίες υποδομές, το προσωπικό και τα μέσα για την ασφαλή φύλαξη και υποστήριξή τους. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι δυνατόν να στηρίζονται μόνο στις αγορές νέων οπλικών συστημάτων και στις τελετές παραλαβής και ασφαλώς οι εξαγγελίες.

Είναι πρωτίστως οι άνθρωποί τους. Είναι οι υποδομές τους. Είναι η συντήρηση, η πρόληψη, η ασφάλεια και η καθημερινή επιχειρησιακή ετοιμότητα. Και εδώ ακριβώς δημιουργείται το μεγάλο ερώτημα. Πόσα ακόμη περιστατικά πρέπει να συμβούν για να αντιληφθούν οι αρμόδιοι ότι η πρόληψη δεν αποτελεί «κόστος», αλλά βασική προϋπόθεση της Εθνικής Άμυνας;

Μετά τη Νέα Αγχίαλο, μετά το Στεφανοβίκειο και μετά από όσα κατά καιρούς έχουν αναδείξει με κάθε τρόπο, τα στελέχη, σχετικά με τις ελλείψεις προσωπικού και τις συνθήκες λειτουργίας στρατιωτικών εγκαταστάσεων, κανείς δεν δικαιούται να επικαλείται αιφνιδιασμό.Και κυρίως κανείς δεν δικαιούται να κρύβεται πίσω από τη σιωπή.

Δεν αρκεί να σβήνουμε τις φωτιές… 

Η Πολιτική και Στρατιωτική Ηγεσία οφείλει να ενημερώσει υπεύθυνα και με στοιχεία για το τι συνέβη στη Βάση Ελικοπτέρων Ναυτικού, ποιο είναι το πραγματικό μέγεθος της ζημιάς, εάν επηρεάζεται η επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και ποιες ευθύνες προκύπτουν από την έρευνα. Αν υπήρξαν παραλείψεις, πρέπει να αποδοθούν ευθύνες. Αν υπήρχαν γνωστές ελλείψεις και δεν αντιμετωπίστηκαν, πρέπει να ειπωθεί ποιος γνώριζε και τι έκανε για αυτό… Αν απαιτείται άμεση ενίσχυση προσωπικού και υποδομών, αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί τώρα και όχι μετά το επόμενο περιστατικό.

Η ασφάλεια των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, των πανάκριβων μέσων και, πάνω απ’ όλα, των ανθρώπων που υπηρετούν σε αυτές δεν προσφέρεται ούτε για επικοινωνιακή διαχείριση ούτε για αποσιώπηση. Η Εθνική Άμυνα απαιτεί λογοδοσία. Απαιτεί πρόληψη. Απαιτεί σοβαρότητα. Και όταν καταστρέφεται δημόσια περιουσία που αποκτήθηκε με τις θυσίες του ελληνικού λαού, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει μέχρι και το τελευταίο ευρώ της ζημιάς και μέχρι και την τελευταία ευθύνη που αναλογεί σε όσους είχαν την υποχρέωση να την προστατεύσουν.

Δεν αρκεί πλέον να σβήνουμε τις φωτιές. Κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τις αιτίες που μας οδηγούν κάθε φορά στην επόμενη καταστροφή.