Η σχέση της Κίνας του Μάο με την αδελφότητα του Yale “Skull and Bones”
20/11/2026
Η ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι στενά συνδεδεμένη με τη μυστική αδελφότητα “Skull and Bones”, δηλαδή “Κρανίο και Οστά”, του Πανεπιστημίου Yale, όπου διασταυρώνονται μυστικισμός, κατασκοπεία και εμπόριο ναρκωτικών. Αυτή η μυστική αδελφότητα ιδρύθηκε το 1832 από τον Αμερικανό στρατιωτικό, πολιτικό και εφοπλιστή William Russell, του οποίου η ναυτιλιακή εταιρεία αργότερα κυριάρχησε στην αμερικανική πλευρά του κινεζικού εμπορίου οπίου.
Η μυστική εταιρεία Skull and Bones εξελίχθηκε σε πεδίο στρατολόγησης και σε αποκλειστική λέσχη των κοινωνικώς ισχυροτέρων οικογενειών της Νέας Αγγλίας, όπως οι οικογένειες Coffin, Sloane, Taft, Bundy, Payne, Whitney κ.ά. Το 1903, η Θεολογική Σχολή του Yale εγκαθίδρυσε διάφορα εκπαιδευτικά και νοσοκομειακά ιδρύματα στην Κίνα, στο πλαίσιο ενός προγράμματος που ονομάστηκε “Yale στην Κίνα” (Yale in China).
Το πρόγραμμα “Yale στην Κίνα” ήταν ένα δίκτυο πληροφοριών που υπονόμευε το ρεπουμπλικανικό κίνημα του Κινέζου εθνικιστή και χριστιανού πολιτικού Σουν Γιατσέν (Sun Yat-sen), ενώ υποστήριζε τον κομμουνιστή Μάο Τσετούνγκ (Mao Zedong) εκ μέρους του αμερικανικού κατεστημένου. Με άλλα λόγια, το υπερεθνικό “βαθύ σύστημα” το οποίο εκπροσωπούσε η μυστική αδελφότητα Skull and Bones, σε συνεργασία με πράκτορες του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (Office of Strategic Services, OSS), προκατόχου της CIA, έπαιξαν, με έναν ιδιόμορφο τρόπο, αποφασιστικό ρόλο στον κομμουνιστικό μετασχηματισμό της Κίνας.
Συγκεκριμένα, η Στρατιωτική Ομάδα Παρατήρησης των ΗΠΑ, ευρέως γνωστή ως Αποστολή Dixie, αποτέλεσε την προσπάθεια των ΗΠΑ να εγκαθιδρύσουν επίσημες σχέσεις με το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας και με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, του οποίου το στρατηγείο βρισκόταν τότε στην ορεινή πόλη Γιανάν. Αυτή η αποστολή άρχισε τον Ιούλιο του 1944, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, και διήρκεσε έως τον Μάρτιο του 1947.
Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το πρόγραμμα και δίκτυο “Yale στην Κίνα” χρησιμοποιήθηκε από το κατεστημένο των ΗΠΑ και το OSS για να εγκαταστήσει τους Μαοϊκούς στην εξουσία. Το “Yale στην Κίνα” διοικούνταν από τον πράκτορα του OSS Reuben Holden, ο οποίος ήταν μέλος της μυστικής εταιρείας Skull and Bones. Επίσης, το “Yale στην Κίνα” ήταν στενά συνδεδεμένο με το εδρεύον στη Νέα Υόρκη θεολογικό πρόγραμμα Union Theological Seminary, στο οποίο προΐστατο επί είκοσι χρόνια ο Henry Sloane Coffin, εκτελεστικό στέλεχος των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με καταγωγή από τις οικογένειες Sloane και Coffin και μέλος της αδελφότητας Skull and Bones.
Από τη σκοπιά των προαναφερθέντων σχεδιαστών αμερικανικής νοοπολιτικής, όπως εκπροσωπούνταν από παράγοντες των Skull and Bones, του OSS και του προγράμματος “Yale στην Κίνα”, έπρεπε να υποστηριχθεί το κίνημα του Μάο Τσετούνγκ, ώστε, διά μέσου του μαοϊκού κομμουνισμού, η Κίνα να μετασχηματιστεί, από μια παραδοσιακή αυτοκρατορία, σε ένα νεωτερικό κράτος ενσωματωμένο μέσα στο ιδρυμένο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα. Στην πολιτική εκπαίδευση και υποστήριξη του Μάο Τσετούνγκ συνέβαλαν παράγοντες του προγράμματος “Yale στην Κίνα”, καθώς και δύο σοσιαλιστές διανοούμενοι, που ανήκαν σε αυτό το ευρύτερο “εκσυγχρονιστικό μπλοκ”: ο Ίσραελ Έπσταϊν (Israel Epstein) και ο Σίντνεϊ Σαπίρο (Sidney Shapiro).
Οι άνθρωποι του Πεκίνου στην Ουάσιγκτον
Ο Πολωνοεβραίος Ίσραελ Έπσταϊν κατόρθωσε να γίνει ανώτατο οικονομικό στέλεχος (υπουργός Οικονομικών) της κυβέρνησης του Μάο Τσετούνγκ, και ο Αμερικανοεβραίος Σίντνεϊ Σαπίρο διετέλεσε επικεφαλής του τομέα προπαγάνδας και ΜΜΕ του κομμουνιστικού καθεστώτος που επέβαλε στην Κίνα ο Μάο Τσετούνγκ.
Εικάζεται από πολλούς ερευνητές ότι η συγκαλυμμένη αλλά σημαντική παρουσία και δράση ενός εβραϊκού-σιωνιστικού παράγοντα στο καθεστώς τού Μάο Τσετούνγκ και, γενικώς, στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας εξηγεί, μεταξύ άλλων, γιατί έγγραφα που περιείχαν απόρρητες πληροφορίες του συστήματος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ και κλάπηκαν από τον καταδικασθέντα από την αμερικανική Δικαιοσύνη κατάσκοπο Τζόναθαν Πόλαρντ (Jonathan Jay Pollard)―ο οποίος, την περίοδο που εργαζόταν στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, διενεργούσε κατασκοπεία σε βάρος των ΗΠΑ για λογαριασμό της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Mossad―δόθηκαν από Ισραηλινούς παράγοντες στην Κίνα.
Είναι ακόμη σημαντικό να επισημανθεί ότι, μετά από την επίσημη αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από τις ΗΠΑ το 1979, το κινεζικό κομμουνιστικό καθεστώς δεν βασίστηκε στη δημιουργία ενός επισήμου κινεζικού λόμπι στην Ουάσινγκτον Ντι Σι για να προωθεί μέσω αυτού τα συμφέροντά του στο Κονγκρέσο των ΗΠΑ, αλλά προτίμησε να βασιστεί σε ένα συγκαλυμμένο και πάντως πολύ διακριτικό δίκτυο παραδοσιακών πολιτικών φίλων του κινεζικού καθεστώτος μέσα στο αμερικανικό κατεστημένο (πηγές: Richard H. Solomon, “Chinese Negotiating Behavior: Pursuing Interests Through “Old Friends””, Washington, DC: United States Institute of Peace Press, 1999, και Elizabeth C. Economy and Adam Segal, “The G-2 Mirage: Why the United States and China are Not Ready to Upgrade Ties”, Foreign Affairs, τόμος 88, τεύχος 3, 2009, σελ. 14-23).
Για παράδειγμα, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ και η εταιρεία παροχής πολιτικών συμβουλών και αξιολόγησης κινδύνων Kissinger Associates, την οποία ο ίδιος ίδρυσε στη Νέα Υόρκη το 1982, έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στο να παρέχουν συμβουλές προς την Κίνα για το πώς να διαπραγματεύεται και να συνεργάζεται με τις ΗΠΑ (πηγή: William F. Jasper, “China’s Man in America”, The New American, October 8, 2001, σελ. 29). Ο Χένρι Κίσινγκερ έχει διατελέσει πρόεδρος της Αμερικανο-Κινεζικής Εταιρείας (America-China Society) με συμπρόεδρο τον επίσης πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Σάιρους Βανς.
Συν τω χρόνω, ιδιαιτέρως από τη δεκαετία του 1980 και μετά, η Μαοϊκή Κίνα στράφηκε εντόνως προς τη Δύση, προκειμένου να αφομοιώσει στοιχεία του δυτικού καπιταλισμού, αλλά, από την άλλη πλευρά, δεν υιοθέτησε το δυτικό αστικό-φιλελεύθερο πολιτικό μοντέλο. Έτσι, η Κίνα διαμόρφωσε και ακολούθησε ένα σύστημα που συνδυάζει την πολιτική μονοκρατορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας και έναν αυστηρώς ελεγχόμενο από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας καπιταλισμό.
Ο τωρινός Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, κληρονόμος και διαχειριστής της προαναφερθείσας ιστορικής πραγματικότητας, καθώς και πολλών άλλων πολυπλοκοτήτων και αντιφάσεων, επιχειρεί να οδηγήσει την Κίνα σε μια νέα ιστορική φάση πολιτικής και οικονομικής ισχύος.





