Συγχωροχάρτι στο Κίεβο δίνει το ΝΑΤΟ για το drone στην Λευκάδα!

Σύμφωνα με τηλεγράφημα του ΑΠΕ, απαντώντας σε ερώτηση για το περιστατικό με το drone και για το κατά πόσο τέτοιες πρακτικές δημιουργούν κινδύνους για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στη Μεσόγειο, ο ναύαρχος Τζουζέπε Κάβο Ντραγκόνε, πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, χαρακτήρισε τις μεθόδους αυτές «τυπικές» μορφές ανορθόδοξου πολέμου, όταν μικρότερες χώρες βρίσκονται αντιμέτωπες με ισχυρότερους αντιπάλους.

«Ο ανορθόδοξος πόλεμος — μπορείτε να τον πείτε αντισυμβατικό ή ανορθόδοξο — είναι χαρακτηριστικός σε τέτοιες συγκρούσεις, ιδιαίτερα όταν μικρότερα κράτη αντιμετωπίζουν μεγάλες δυνάμεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, αφήνοντας ένα σαφές μήνυμα στήριξης προς την ουκρανική τακτική και παραβλέποντας τις συνέπειες από ένα ενδεχόμενο πλήγμα του drone (οικονομικές, περιβαλλοντολογικές, κτλ).

Μάλιστα, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας πως, αν βρισκόταν ο ίδιος στη θέση της Ουκρανίας, θα επιχειρούσε επίσης να αξιοποιήσει στο μέγιστο τα μέσα που διαθέτει. «Δεν δικαιολογώ κανέναν, αλλά αν ήμουν στη θέση τους, θα προσπαθούσα να χρησιμοποιήσω κάθε διαθέσιμο μέσο», σημείωσε, προσθέτοντας πάντως ότι ζητήματα κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου αποτελούν αντικείμενο πολιτικής διαχείρισης. Μέχρι στιγμής, δεν έχει υπάρχει κάποια αντίδραση της Αθήνας στις απαράδεκτες αυτές δηλώσεις.

Ο Ιταλός ναύαρχος επιχείρησε ταυτόχρονα να στρέψει τη συζήτηση προς τη ρωσική πλευρά, λέγοντας ότι η διεθνής κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύναμη «που πλήττει πολιτικές υποδομές, σκοτώνει αμάχους, παραβιάζει τα σύνορα κυρίαρχου κράτους και απαγάγει χιλιάδες παιδιά». «Δεν είναι αυτό ανορθόδοξος πόλεμος;» διερωτήθηκε.

Οι δηλώσεις έγιναν στο περιθώριο συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες, παρουσία και του Ανώτατου Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη, Αμερικανού στρατηγού Αλέξους Γκρίνκεβιτς, με βασικό αντικείμενο τα διδάγματα του πολέμου στην Ουκρανία και τη ραγδαία μεταβολή των σύγχρονων στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Απαράδεκτες δηλώσεις

Με απλά λόγια, όλοι αξιωματικοί βάζουν τον εαυτό τους να σκεφτεί σαν Ουκρανός, με το βασικό ερώτημα τι προκρίνεται επισήμως εάν το ίδιο κάνει ένας Έλληνας! Πρακτικά, θυμίζει ό,τι ακριβώς συμβαίνει επί δεκαετίες στα ελληνοτουρκικά. Και αν η δικαιολογία ότι η Τουρκία είναι μέλος της Συμμαχίας με αποτέλεσμα να υπάρχει φύλλο συκής που να συγκαλύπτει κατά κάποιον τρόπο την τακτική Ποντίου Πιλάτου που ακολουθείται, στην περίπτωση του USV η χώρα που καλύπτεται από τη στάση που υιοθετήθηκε, η Ουκρανία, δεν είναι μέλος της Συμμαχίας. Τη στάση της Συμμαχίας καθορίζει ο αντίπαλος. Τότε ήταν η ΕΣΣΔ, τώρα η Ρωσική Ομοσπονδία.

Στα μάτια των συμμάχων μας, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, η όποια ζημιά στην ελληνική εθνική ασφάλεια δεν είναι τίποτα παραπάνω από παράπλευρη απώλεια (collateral damage). Υπενθυμίζεται, ότι η συζήτηση αφορά την Ελλάδα, μια χώρα που έχει δώσει γη και ύδωρ στη Συμμαχία και είναι από τις λίγες που διαθέτει περί το 3,5% του ΑΕΠ για τις αμυντικές δαπάνες, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ!

Ενώ δεν υπάρχει Σύμμαχος που δεν έχει απολαύσει την ελληνικής στήριξη ή φιλοξενίας, η απάντηση στην πράξη είναι αυτή. Η δε Ελλάδα, για χάρη αυτής της Συμμαχίας και σε πλήρη αντίθεση και με το οφθαλμοφανές συμφέρον της αλλά και την τουρκική πολιτική, ουσιαστικά εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια στοιχειώδους έστω εξισορρόπησης της πολιτικής της απέναντι στη Ρωσία.

Υπενθυμίζεται, ότι στο έδαφος της Ρωσίας και εδαφών που έχει αποσπάσει οι δυνάμεις της από την Ουκρανία υπάρχουν συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί. Το 2014 η Ελλάδα κατέβαλλε το πρώτο κόστος, χάνοντας την επαφή με το ελληνικό στοιχείο της χερσονήσου της Κριμαίας (15.000 περίπου Έλληνες), για να ακολουθήσει μετά τη ρωσική εισβολή η απώλεια της επαφής με τον δεκαπλάσιο σε μέγεθος Ελληνισμό της Μαριούπολης. Παρότι αρκετοί έφυγαν.

Πρόκειται για μια ακόμα περίπτωση όπου δοκιμάζεται έντονα η αρχή των διεθνών σχέσεων, ότι προϋπόθεση για επιτυχή συμμετοχή και επένδυση σε οποιαδήποτε συμμαχία, είναι πρώτα από όλα να εξυπηρετείται το ελληνικό εθνικό συμφέρον και εν συνεχεία το όποιο συλλογικό. Σε κάθε περίπτωση, είναι εντελώς απαράδεκτο το συμμαχικό συμφέρον να τίθεται υπεράνω της εξυπηρέτησης του εθνικού. Η δε τήρηση αυτής της αρχής στην πράξη αποτελεί ένα από τα πιο βασικά καθήκοντα της εκάστοτε πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.

Πρέπει να υπάρξει ενημέρωση και ξεκάθαρη τοποθέτηση για το ποια ήταν η ελληνική αντίδραση στις θέσεις αυτές που αναπτύχθηκαν στο επίπεδο της Συμμαχίας. Ήταν για μια ακόμη φορά… κατανόηση και αποδοχή ότι πρόκειται για ένα ακόμα «πικρό χάπι» που θα πρέπει η Ελλάδα να καταπιεί αποδεχόμενη το «υπέρτερο κοινό καλό», ή θα υπερασπιστούν οι υπεύθυνοι τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, λαμβάνοντας σαφείς αποστάσεις από τέτοιες απαράδεκτες θέσεις που θυσιάζουν στον βωμό των στόχων της Συμμαχίας την ελληνική εθνική ασφάλεια;

Ο Δένδιας για το drone

Θυμίζουμε πως ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, αναφερόμενος στο ουκρανικό drone θαλάσσης που εντοπίστηκε ανοιχτά της Λευκάδας, χαρακτήρισε σε πρόσφατες δηλώσεις του το περιστατικό «εξαιρετικά επικίνδυνο», αναφέροντας πως δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την προέλευση του drone και πως οι ελληνικές αρχές γνωρίζουν τον τύπο του και την κατασκευή του.

Ο κ. Δένδιας υποστήριξε ότι η ουκρανική πλευρά οφείλει όχι μόνο εξηγήσεις αλλά και δημόσια συγγνώμη. «Η ουκρανική πλευρά μάς οφείλει μια πολύ μεγάλη συγγνώμη. Και εκτός από τη συγγνώμη, μας οφείλει την απόλυτη διαβεβαίωση ότι κάτι τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί στην ευρύτερη περιοχή», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, αποκάλυψε ότι έθεσε το θέμα και στη Σύνοδο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, περιγράφοντας ένα υποθετικό αλλά δραματικό σενάριο, σύμφωνα με το οποίο εάν το drone χτυπούσε διερχόμενο κρουαζιερόπλοιο στη Μεσόγειο, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τραγικές. «Πόσους νεκρούς θα είχαμε θρηνήσει;», διερωτήθηκε, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό «παντελώς απαράδεκτο» και καλώντας όλες τις μεσογειακές χώρες να τηρήσουν απόλυτη στάση απέναντι σε τέτοιου είδους κινδύνους.