Φιντάν σε Ντιγιάρμπακιρ και Δαμασκό – Το “κλειδί” για την “Τουρκία χωρίς τρομοκρατία”
14/09/2026
Τα μηνύματα που έστειλε ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου στο Ντιγιάρμπακιρ και την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου στη Δαμασκό είχαν έναν κοινό παρονομαστή: Την διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», η οποία έχει εισέλθει σε κρίσιμη φάση.
Στο Ντιγιάρμπακιρ, ο Φιντάν αναφέρθηκε στην άρνηση της κουρδικής ταυτότητας που ακολούθησε το στρατιωτικό πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου 1980 και υποσχέθηκε ότι πλέον τα προβλήματα θα επιλύονται όχι με τα όπλα, αλλά μέσω του διαλόγου στο πλαίσιο της Εθνοσυνέλευσης. Η ειρήνη και η ανάπτυξη, πρόσθεσε, θα πρέπει να εξετάζονται σε συνάρτηση με τη Συρία και το Ιράκ.
Στη Δαμασκό, όπου μετέβη στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την επίσκεψη του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στη Συρία, μια επίσκεψη που πιθανότατα θα περιλαμβάνει και προσευχή στο Τέμενος των Ομεϋαδών, το επίκεντρο των επαφών του Φιντάν ήταν διαφορετικό. Στόχος ήταν να διασφαλιστεί ότι η αυτοδιάλυση των SDF, του συριακού παρακλαδιού του PKK, δεν θα παραμείνει στα λόγια και ότι η οργάνωση θα πάψει πλήρως να αποτελεί απειλή για την Τουρκία. Παράλληλα, ο Φιντάν κατηγόρησε το Ισραήλ ότι ενθαρρύνει την τρομοκρατία, συμπεριλαμβανομένου του ISIS (DEAŞ), με στόχο την αποσταθεροποίηση της περιοχής και, ιδιαίτερα, της Συρίας.
«Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», Ισραήλ και Ιράν
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι τα λόγια αυτά του Φιντάν, ενόψει των ισραηλινών εκλογών της 27ης Οκτωβρίου, αποτελούν ένα μήνυμα προς τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου. Παρά τη συνεχιζόμενη ένταση, την περασμένη εβδομάδα η Άγκυρα ενέκρινε τον επιτετραμμένο που επιθυμούσε να διορίσει το Ισραήλ στην Τουρκία.
Ο Φιντάν είχε τονίσει πρόσφατα ότι το πρόβλημα της Άγκυρας δεν είναι με το ισραηλινό κράτος, αλλά με την επιθετική πολιτική του Νετανιάχου και των συνεργατών του. Σύμφωνα με τον Τούρκο δημοσιογράφο και αναλυτή Μουράτ Γετκίν, όταν γίνεται λόγος για «Άγκυρα», εννοούνται τόσο η κυβέρνηση του AKP, όσο και πηγές του DEM (του κουρδικού κοινοβουλευτικού κόμματος).
Και οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι όσο παρατείνεται η διαδικασία αφοπλισμού και εφαρμογής του νόμου-πλαισίου, τόσο περισσότερο η διαδικασία γίνεται ευάλωτη σε εξωτερικές παρεμβάσεις. Όταν γίνεται λόγος για εξωτερικές επιρροές, αναφέρονται δύο χώρες: Το Ισραήλ και το Ιράν. Επομένως, τόσο για την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της Τουρκίας, όσο και για την πορεία της ίδιας της διαδικασίας, η συνεργασία με τη Συρία και το Ιράκ αποκτά στρατηγική σημασία.
