Κατώτεροι των δύσκολων διεθνών περιστάσεων οι ευρωπαίοι ηγέτες

Οι Θεσμοί της Ευρώπης και οι κυβερνήσεις της συνεχίζουν να υπηρετούν ένα ρόλο που τους ανατέθηκε και αποδέχθηκαν, χάριν της πολιτικής τους επιβίωσης, απ’ τη συμμορία των πλέον αντιδραστικών κύκλων του βαθέος κράτους των ΗΠΑ, τη συνέχιση του πολέμου κατά της Ρωσίας. Ένας Αμερικανικός τυχοδιωκτισμός, ένας ακόμη χαμένος πόλεμος έγινε δικός τους καθώς και η ήττα του, που μάταια προσπαθούν να διαχειρισθούν συνεχίζοντας τον πόλεμο, με τύφλωση και φανατισμό, αδιαφορώντας για τι ς καταστροφικές του συνέπειες.

Παρά την χρηματοδοτική αποστασιοποίηση της σημερινής κυβέρνησης των ΗΠΑ, αυτοί συνεχίζουν τις εντολές της προηγούμενης κυβέρνησης, ενώ διαμαρτύρονται γιατί δεν τους καλούν στο τραπέζι των συζητήσεων με τη Ρωσία, για να τορπιλίσουν κάθε πιθανή ειρηνευτική προσπάθεια μαζί με το καθεστώς του Κιέβου. Ποιος τους εμποδίζει άραγε να μιλήσουν με τη Ρωσία; Ανέλαβαν το πλήρες κόστος του πολέμου και την υποχρέωση στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης, με συνεχή αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ, δηλαδή διπλάσιο ποσό απ’ το σημερινό των ευρωπαϊκών χωρών του ΝΑΤΟ 559 δις, που θα ξεπεράσει το 1τρις, όπως ήταν πέρυσι το αμερικανικό, αγοράζοντας όπλα κυρίως απ’ την αμερικανική πολεμική βιομηχανία. 

Όταν οι αντίστοιχες στρατιωτικές δαπάνες της Ρωσίας που η εκτεταμένη ρωσοφοβική προπαγάνδα δικαιολόγησής τους  περί υπαρξιακής απειλής, δεν ξεπερνούν τα 190 δισ. (SIPRI 2026). Έχοντας ήδη κηρύξει ανοιχτό πόλεμο κατά της Ρωσίας, προχωρούν στη χρηματοδότηση για πληρωμή των Ουκρανών που έχουν απομείνει για να πολεμούν τους Ρώσους, με πανευρωπαϊκό “Δάνειο Επανορθώσεων” 90 δις, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια κλοπής των ρωσικών κεφαλαίων.

Δανεικά και αγύριστα

Όπως και η προηγούμενη Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση του πολέμου με δανεικά, που φθάνει πλέον μερικές εκατοντάδες δις στις πλάτες των Ευρωπαίων, δεν θα αποπληρωθούν ποτέ απ’ την ερειπωμένη χώρα με Δημόσιο Χρέος ήδη πάνω απ’ το 110% του ΑΕΠ. Με Δημόσιο Έλλειμμα στο 20% του ΑΕΠ, το ρωσοφοβικό Ευρωπαϊκό Ιερατείο θεωρεί πως θα βρίσκεται εκεί τα επόμενα χρόνια για να συντηρεί, με νέα δανεικά και αγύριστα, το μισθοφορικό Ουκρανικό Προτεκτοράτο, ώστε μαζί με τους γιγαντιαίους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και την κυβερνητική αλλαγή στις ΗΠΑ, τα εγγόνια των Ναζί μπορούν να ονειρεύονται….μια νέα πορεία προς το Στάλινγκραντ.

Όπως δηλώνουν, συγχρόνως με την ενίσχυση της Ουκρανίας πιέζουμε και τιμωρούμε τη Ρωσία με το Εικοστό πλέον, αυτοκτονικό για την Ευρώπη, Πακέτο Κυρώσεων. Αυτό περιλαμβάνει κρίσιμες εισαγωγές μετάλλων, ορυκτών και χημικών άνω των 570 εκατ. ευρώ, εξαγωγές προς τη Ρωσία άνω των 370 εκατ. ευρώ, 36 απαγορεύσεις εξαγωγής για Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις εξοπλισμού που αφορά την ενεργειακή βιομηχανία.

Ακόμη, κυρώσεις σε 16 μεγάλες Κινεζικές εταιρείες προμήθειας εξαρτημάτων διπλής χρήσης στη Ρωσική Αμυντική βιομηχανία, γεγονός που προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Υπουργείου Εμπορίου της Κίνας, θέτοντας στον κατάλογο ελέγχου εξαγωγών επτά Ευρωπαϊκές Αμυντικές βιομηχανίες. Ένα μικρό δείγμα του κλίματος που επικρατεί είναι και η δεδηλωμένη πρόθεση της Φινλανδίας, με την προβληματική πλέον οικονομία της λόγω ρωσοφοβικών επιλογών, να θέσει Βέτο στην σχεδιαζόμενη Εμπορική Συμφωνία ΕΕ-Κίνας, αν η Κίνα… δεν διακόψει την συνεργασία της με τη Ρωσία.

Παράλληλα η Φινλανδική Βουλή, καλείται να ψηφίσει την άρση απαγόρευσης για εγκατάσταση Πυρηνικών στη Χώρα. Αναρωτιέται κανείς αν τόση συσσωρευμένη ανοησία, υπήρξε ποτέ στο πολιτικό προσωπικό της Ευρώπης. Μετά την ψήφιση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού πέρυσι, για σταδιακή πλήρη απαγόρευση της εισαγωγής Ρωσικών ενεργειακών πόρων μέχρι τον επόμενο χρόνο, προκειμένου η Ευρώπη εκτός από Αμερικανικά όπλα, να αγοράζει επίσης σε ακραίες μονοπωλιακές συνθήκες και το πανάκριβο Αμερικανικό LNG, σήμερα η χειρότερη ενεργειακή κρίση μεταπολεμικά, έρχεται να επιδεινώσει τον Ενεργειακό της στραγγαλισμό.

Εγκλωβισμένη η Ευρώπη

Με την πετρελαϊκή κρίση το 1973, λόγω εμπάργκο του ΟΠΕΚ στις Δυτικές χώρες που στήριξαν το Ισραήλ στον πόλεμο κατά των Αραβικών Χωρών, οι τιμές του Πετρελαίου από 3$ έφθασαν τα 12$ και το 1974 στα 24$. Με την Ισλαμική επανάσταση στο Ιράν το 1979, που εθνικοποίησε τις Δυτικές πετρελαϊκές Εταιρείες, είχαμε μείωση παραγωγής και τις τιμές να φθάνουν τα 40$. Το 2022, η πετρελαϊκή κρίση πυροδοτήθηκε απ’ τις Κυρώσεις και εμπάργκο των ΗΠΑ και ΕΕ στο Ρωσικό πετρέλαιο που έλλειψε απ’ την Αγορά και ανέβασε τις τιμές στα 140$.

Προσωρινά όμως, γιατί το Ρωσικό πετρέλαιο επανήλθε στην Αγορά και σύντομα η Ρωσία αναπροσανατόλησε τις εξαγωγές της προς μεγάλους εισαγωγείς όπως Κίνα, Ινδία και άλλες Χώρες. Έτσι οι τιμές επέστρεψαν σε χαμηλότερα επίπεδα. Οι τεχνιτές ελλείψεις πετρελαίου περίπου 10%  στη δεκαετία του 70, χωρίς τα σημερινά στρατηγικά αποθέματα και τεράστιες αποθηκεύσεις, εκτόξευαν τις τιμές.

Σήμερα όμως με πάνω από 20% να λείπει απ’ την Αγορά λόγω κλεισίματος των Στενών, η ύπαρξη  τεράστιων αποθηκευμένων ποσοτήτων και διαθέσιμων σε ρωσικά δεξαμενόπλοια, που τώρα πωλούνται σε εξαιρετικά υψηλότερες τιμές, η κρίση του 2026 μετριάζεται, αλλά μόνον προσωρινά. Όμως η σημερινή κρίση δεν είναι μόνον Πετρελαϊκή, είναι συγχρόνως κρίση Πετρελαίου αλλά και Φυσικού Αερίου, ενώ επηρέασε μεγάλες κατηγορίες προϊόντων και διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα Λιπασμάτων, Αλουμινίου, Ηλίου κτλ που παράγονται στις χώρες του Κόλπου. Ασία και Ευρώπη έχασαν βασικό προμηθευτή Φυσικού Αερίου LNG το Κατάρ, λόγω καταστροφής των αντίστοιχων υποδομών του, που θα χρειασθούν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα για να αποκατασταθούν.

Αντίθετα η Κίνα, εισάγει τεράστιες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου που μεταφέρει μέσω Αγωγών, των οποίων η δυναμικότητα πρόκειται να αυξηθεί κατακόρυφα στο εγγύς μέλλον. Συγχρόνως, η Ευρώπη έχει εγκλωβισθεί στη δική της κρίση που δημιούργησε η ίδια. Μπορεί να την αντιμετωπίσει μόνον με επαναλειτουργία του ενός απ’ τους δύο Αγωγούς Nord Stream 2 που δεν κατέστρεψαν οι “σύμμαχοί” της και σε συνδυασμό με το Πολωνικό τμήμα Αγωγού Yamal-Europa, τον Αγωγό μέσω Ουκρανίας και τον τουρκικό αγωγό που προμηθεύει και τη χώρα μας σε ποσοστό 45% περίπου.

Θα συνεχίσουν να πρωτοστατούν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Ενέργειας, για να “κλείσουν κάθε παράθυρο στο ρωσικό αέριο μήπως βαφτισθεί τουρκικό”, ως ντήλερς του πανάκριβου και τώρα ακόμη ακριβότερου αμερικανικού LNG; Με τους Αγωγούς αυτούς, η Ρωσία μπορεί να πλημυρίσει ολόκληρη την Ευρώπη με φθηνό φυσικό αέριο, σε σταθερή και αξιόπιστη βάση, ανεξάρτητη από γεωπολιτικά γεγονότα και διαταραχές της παγκόσμιας Αγοράς, όπως το έκανε τα τελευταία τουλάχιστον 35 χρόνια. Αυτό θα ωφελούσε και άλλες Χώρες, που θα είχαν διαθέσιμο περισσότερο LNG επειδή η Ευρώπη θα το μείωνε δραματικά χάριν του αερίου μέσω Αγωγών.

Αντίθετα η ΕΕ εξαγγέλλει ένα άχρηστο και ακατάλληλο Σχέδιο αντιμετώπισης της χειρότερης μεταπολεμικά ενεργειακής Κρίσης (Accelerate EU), μέσω επιδοτήσεων, εκπτώσεων λογαριασμών, εθνικά μέτρα ενισχύσεων στην δοκιμαζόμενη δραματικά βιομηχανία, ηλεκτρικά αυτοκίνητα κτλ. Καμία επίγνωση της καταιγίδας που θα συνεχισθεί για πολύ, λόγω κατεστραμμένων υποδομών, ακόμη και αν ο πόλεμος σταματήσει τώρα.

Καμία ελπίδα για την ΕΕ, χωρίς την αποκατάσταση των σχέσεων της με το άλλο μισό της Ευρώπης, που θα αξιοποιούσε τις τεράστιες γεωστρατηγικές της δυνατότητες, χωρίς την απαλλαγή της απ’ τις σημερινές κυβερνήσεις και θεσμούς, υπηρέτες της ευρωπαϊκής υποτέλειας. Όταν ο καπετάνιος οδηγεί εμμονικά τον Τιτανικό προς το παγόβουνο, μόνον η αλλαγή καπετάνιου μπορεί να τον σώσει.