Δεν αντέχει άλλη “Άλωση” ο Ελληνισμός

Από το 867 μ.Χ., ο τότε πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, Φώτιος, διείδε τον κίνδυνον αλλοτριώσεως της Ελληνικής φυλής και κήρυξε το σχίσμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τον Καθολικισμό και της προσθήκης στο σύμβολο της Πίστεως ότι το Άγιον Πνεύμα εκπορεύεται και υπό του Υιού και όχι μόνον εκ του Πατρός (Fillioque). Οι Φράγκοι ουδέποτε τον συγχώρεσαν και συνέχισαν να επιβουλεύονται την Ελλάδα (Νορμανδοί, Κατελάνοι, Βενετσιάνοι, Ιταλοί, Γερμανοί).

Το Σχίσμα οριστικοποιήθηκε το 1054, με τον εκχριστιανισμό των Βουλγάρων (863) στην Ορθοδοξία και ιδίως μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους…Σταυροφόρους! Η διάσταση των δύο Εκκλησιών επικράτησε στην συνείδηση τού Ελληνικού λαού κι έκτοτε ισχύει με αιτίες τις πολιτικές και πολιτιστικές διαφορές του Ελληνισμού με τον Ευρωπαϊσμό. Ακόμη και σήμερα τα Ινσίνια του Πάπα, από τους Μαλτέζους πειρατές, κοσμούν τον περίβολο της Ιεράς Μητρόπολης στην Ύδρα.

Όλοι οι Ευρωπαίοι, εκτός από τους Γενουάτες, κώφευσαν στις εκκλήσεις για βοήθεια των Βυζαντινών απέναντι στις επιθέσεις των Σελτζούκων και Οθωμανών. Όταν τον Μάϊο του 1453, οι προμάχοι είδαν τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο να πέφτει ηρωικά στα τείχη της Βασιλεύουσας, συνειδητοποίησαν ότι η πατροπαράδοτη αντίσταση των Ελλήνων θα συνεχιζόταν στα βουνά (Άγραφα), στα στενά της Έλλάδος (Μάνη) και στα νησιά (Ύδρα-Ψαρά). Όπερ κι εγένετο. Κατά τους 4 αιώνες της υποδούλωσης του Γένους εξερράγησαν δεκάδες Ελληνικές στάσεις εναντίον των Οθωμανών κατακτητών, κατά τον ιστορικό Σάθα, έως ότου οι Πελοποννήσιοι προύχοντες κήρυξαν ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα τον Μάρτιο του 1821.

Όπως είπε ο Κολοκοτρώνης στον ΄Άγγλο ναύαρχο Κόχραν, διαρκούσης της 9ετούς Επαναστάσεως, «ο Θεός έβαλε την υπογραφή του κάτω από την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω». Βεβαίως , χρειάσθηκαν και μερικές άλλες υπογραφές εν συνεχεία. Όπως του Τσάρου Νικολάου με την ανακωχή του Ρωσοτουρκικού πολέμου στην Αδριανούπολη το 1832, του Ελευθερίου Βενιζέλου στην συνθήκη της Λωζάνης το 1923 και του στρατηγού Ρόναλντ Σκόμπι στην συμφωνία τα Βάρκιζας το 1945. Για να είναι σήμερα οι Έλληνες ελεύθεροι από την Ημισέληνο, τη Σβάστικα και το Σφυροδρέπανο και να ευημερούν εν σχέσει με τους άλλους Βαλκάνιους λαούς κι όχι μόνον…

Εάν δεν υπήρχε ο Φώτιος, ο Ελληνισμός θα είχε υποκατασταθεί αρχικά απ’ τους Λατίνους και εν συνεχεία τους Φράγκους, προγόνους των σημερινών Ευρωπαίων, οι οποίοι ευθύνονται και για την πρώτη Άλωση (1204). Η Ελληνική γλώσσα σιγά-σιγά θα εξέλιπε από τα Λατινικά, η εθνική θρησκεία θα έχανε τον αρχαίο μυστικισμό της και η ναυτοσύνη των Ελλήνων θα εχάνετο της ακατανόητης σήμερα μεγαλοσύνης ως πρώτης στον κόσμο. Η Ελλάδα θα ήταν μια απλή Ευρωπαϊκή επαρχία, όπως η Τοσκάνη ή το Μονακό – ουδεμία σχέση έχουσα με το “παράλογον παρά τοις ΄Ελλησι”, που έλεγε ο καθηγητής Ε.R.Dodds στο Χάρβαρντ. Που οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία του λαού μας, ικανού για πολιτικές απογοητεύσεις, αλλά και “θαύματα” τα τελευταία 205 έτη.

Με μία όμως διαφορά: Επειδή το κακό με τους Τούρκους… τρίτωσε (1453, 1922, 1974) δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια συρρίκνωσης του Ελληνισμού. Ακόμη κι ο πρόεδρος Τραμπ το κατάλαβε και δεν θα πάει στην Άγκυρα για το ΝΑΤΟ, που πνέει τα λοίσθια. Καμία άλλη υποχώρηση στους μηδίσαντες Ευρωπαίους (Μ. Ρούτε) και Τούρκους (Τ. Ερντογάν). Ούτε ήρεμα νερά, μήτε γαλήνιοι αιθέρες ή αφοπλισμό του Αιγαίου (12 μιλίων κατά την ΕΕ). Αν θέλει ο νεοχαλίφης τα νησιά, το μισό Αιγαίο ή την Αλεξανδρούπολη, ας “έλθη να τα πάρει”. Μολών (*) λαβέ, που είπεν ένας Σπαρτιάτης άναξ στον Πέρση, “βασιλέα βασιλέων”, τον Ξέρξη προ δυόμιση χιλιάδων ετών.

(*)Μετοχή αορίστου χρόνου του Ομηρικού ρήματος “Βλώσκω” = έρχομαι.