Πιο αναγκαίος από ποτέ ο φράχτης στον Έβρο

Είναι τόσο αδίστακτος ο γείτονας που χρειάζεται φραγή, να μην διαβαίνουν το ποτάμι οι πράκτορες κι οι κακοποιοί του. Πολλώ δε μάλλον καθ’ όσον απομένει άφρακτο μόνο το 15% της κοίτης του Έβρου. Κι αυτό διότι το νερό μετακινείται όχι διότι λείπουν τα χρήματα. 

Δεν είναι σταθερή η μεθόριος οπότε και τα σύνορα Ελλάδος και Τουρκίας μεταβάλλονται κοντά στο Σουφλί και Διδυμότειχο. Αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μείνει η Θράκη  «αμπέλι ξέφραγο». Εδώ το 1923 ο Ελευθέριος Βενιζέλος έδωσε τον θύλακα Καραγάτς ως λύτρα για να ησυχάσουμε με τους καταπατητές της. Θα διστάσουμε τώρα να κατασκευάσουμε αντιαρματική τάφρο και υψηλά εμπόδια λίγα μέτρα πιο μέσα στην επικράτεια μας;

Φράκτης και στη θάλασσα…

Ο φράκτης πρέπει να επεκταθεί και στην θαλασσία περιοχή των εκβολών του ΄Εβρου αλλά ουδέποτε θα γίνει η ενδοχώρα στεγανή εξ ανατολών εάν δεν καταργηθεί το Τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Αυτό είναι η πέτρα του σκανδάλου. Η μεγάλη τρύπα στον φράκτη. Διατί σιωπούν τα πατριωτικά κόμματα κι και το κράτος αρνείται να λάβει μέτρα προστασίας της Θράκης;

΄Οταν ο στρατηγός Πλαστήρας ως πρωθυπουργός το 1952 επληροφορήθη ότι οι Βούλγαροι πάτησαν μία αμφισβητουμένη νησίδα στο τριεθνές του ΄Εβρου, διέταξε το Ελληνικό πυροβολικό να βάλει εναντίον της. Εντός τα ιδίας ημέρας, οι πρώην σύμμαχοι του Χίτλερ τα μάζεψαν και φύγανε. Ούτε ρηματικές  διακοινώσεις μήτε πασσαλομπήξεις θεμελίων.

Πάσσαλος πασσάλω εκκρούεται…