Το Κυπριακό παραμένει ζωντανό από τον ΟΗΕ αλλά ο χρόνος εξαντλείται…

Η επίσκεψη στο τέλος Ιουλίου στη Λευκωσία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, συντήρησε την κινητικότητα. Ο Αντόνιο Γκουτέρες, παρουσιάσθηκε αποφασισμένος να συγκαλέσει μια άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό και επανέναρξη, στη συνέχεια, διαπραγματεύσεων. Εάν και εφόσον τούτου καταστεί εφικτό και υπάρχουν, βεβαίως, οι προϋποθέσεις.

Το ταξίδι του Αντόνιο Γκουτέρες στην Κύπρο, δεν έχει προφανώς φέρει ανατροπές. Είναι, ωστόσο, σαφές πως άφησε το Κυπριακό στις ράγες των Ηνωμένων Εθνών και το διατήρησε εν ζωή, μέχρι να ετοιμασθεί το επόμενο βήμα. Ενδέχεται, βέβαια, αυτό το βήμα, να παραμείνει μετέωρο. Να μην υπάρξει επόμενο βήμα, λόγω της στάσης της κατοχικής πλευράς. 

Την ώρα κατά την οποία υποτίθεται καταβάλλονται προσπάθειες για επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό, η κατοχική πλευρά καταβάλλει προσπάθειες αναβάθμιση της αποσχιστικής οντότητας. Με κινήσεις χαμηλής πολιτικής μέχρι και διεθνή παρουσία του ψευδοκράτους, η κατοχική δύναμη στοχεύει στην ανάδειξη του κατοχικού καθεστώτος σε χωριστή οντότητα.

Τι συμβαίνει με την Μπαρτσελόνα

Την τελευταία περίοδο επιχειρήθηκε από τουρκικής πλευράς να πραγματοποιηθούν διεθνείς εκδηλώσεις στα κατεχόμενα. Όπως καλλιτεχνικό φεστιβάλ με τη στήριξη της “Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου”. Το φεστιβάλ από τη Σερβία ακυρώθηκε με παρέμβαση της Λευκωσίας προς το Βελιγράδι. Η εξαγγελία της Μπαρτσελόνα να οργανώσει καμπ στα κατεχόμενα επίσης ακυρώθηκε με παρέμβαση της κυπριακής Κυβέρνησης. 

Στα κατεχόμενα αντέδρασαν έντονα με αποτέλεσμα ο εγκάθετος της Άγκυρας να αποστείλει επιστολές διαμαρτυρίας προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον Πρόεδρο της Μπαρτσελόνα. Τι είναι αυτό που επιδιώκει η κατοχική πλευρά; Να διεξάγονται συζητήσεις στο πεδίο του Κυπριακού και παράλληλα να επιχειρείται αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Ζητούν να συνεχίσουν το σφετερισμό ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα αλλά να μην υπάρχει αντίδραση. Να μην διώκονται οι σφετεριστές από την Κυπριακή Δημοκρατία. 

Είναι σαφές πως η  τακτική μονομερούς επιβολής των σχεδιασμών της, που υιοθετεί η Άγκυρα, απομακρύνει τις προοπτικές επίλυσης προβλημάτων, τα οποία η ίδια δημιουργεί και συντηρεί με τρόπο κατά τον οποίο να της επιτρέψει να υλοποιήσει τις επιδιώξεις της. 

Γεωπολιτικό ζήτημα

Είναι σαφές πως το Κυπριακό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μεμονωμένα. Άλλωστε ούτε η Τουρκία, ούτε οι Αγγλοαμερικανοί αντιμετωπίζουν το Κυπριακό ως τοπικό ζήτημα, αλλά γεωπολιτικό. Το εντάσσουν στο πλαίσιο των σχεδιασμών τους. Ιδιαίτερα σε αυτή τη συγκυρία, της συνεχούς ανακατανομής ισχύος, η Τουρκία μπαίνει δυναμικά, τοποθετώντας ως αντίπαλο δέος το Ισραήλ. Πρόκειται για δυο αναθεωρητικές δυνάμεις, κατοχικές, οι οποίες έχουν τον ίδιο στόχο: Τον έλεγχο της περιοχής. Σε αυτή τη φάση το πεδίο ανταγωνισμού τους είναι η Συρία. 

Η Τουρκία βλέπει μέτωπο Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ και ενόψει τούτου πιέζει τους αδύναμους κρίκους της συνεργασίας αυτής. Δηλαδή, την Ελλάδα και την Κύπρο. Η Τουρκία ανησυχεί για τις συνεργασίες του Ισραήλ καθώς θεωρεί πως επιδιώκεται ο γεωπολιτικός αποκλεισμός της. Γι’ αυτό και προχωρεί με κινήσεις επιβολής τετελεσμένων σε Βόρειο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο (ανακήρυξη Θαλάσσιων Πάρκων) αλλά και στην Κύπρο με την επιβολή τετελεσμένων επί του εδάφους.  Η Άγκυρα θεωρεί ότι οι εξελίξεις στην περιοχή την ευνοούν, εκτιμώντας πως είναι αναβαθμισμένη και με σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο, επιλέγει επιθετική στάση. 

Αυτή η τακτική εκφράζεται ήδη σε όλα τα πεδία της εξωτερικής πολιτικής, όπως το Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά, τα ευρωτουρκικά. Η σκλήρυνση της στάσης της δεν πρόκειται για παιχνίδι τακτικής, αλλά επιλογή, η οποία καθορίζει τη δική της  μεγάλη εικόνα. Στην Άγκυρα εκτιμούν – κι αυτό πράττουν – ότι οι συγκυρίες ευνοούν για μια πιο σκληρή γραμμή, μέσα από την οποία θα υλοποιήσει τα σχέδια της. Επιλέγει στρατηγική κλιμάκωσης κι αυτό δεν αποτελεί απόφαση στη βάση μακροπρόθεσμων σχεδιασμών.