Η δυτική πλαστογραφία της Ιστορίας και η σύγχυση των Νεοελλήνων

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια το νεοελληνικό κατοχικό κράτος πρεσβεύει μια συχνά ανθελληνική φυλετική και ρατσιστική παιδεία η οποία ξεκόβει τους Έλληνες από την ιστορία τους, τη γλώσσα, τη θεολογία, την πίστη, και τον πολιτισμό τους. Αυτό το κράτος, γνωστό ως ψευδορωμαίικο σύντομα λήγει ιστορικά, διότι αυτό μαζί με τη φεουδαρχική γερμανική Δύση αποτέλεσαν μια ιστορική παρένθεση στο χιλιετηρίδων ιστορικό γεγονός του οικουμενικού και παγκόσμιου Ελληνισμού-Ρωμηοσύνης. Όμως δεν λήγει με τίποτε το οικουμενικό ελληνικό, δημοκρατικό, και Ορθόδοξο φαινόμενο, γνωστό ιστορικά ως Ρωμανία, το οποίο έχει τεθεί εξ αρχής στο στόχαστρο του Δυτικού γερμανικού και φραγκικού φεουδαρχισμού.

Αυτό το νεοελληνικό κράτος έχει ημερομηνία λήξης, εξαιτίας της πνευματικής και ιστορικής σύγχυσης των νεοελλήνων, αλλά και λόγω της δυτικής-φραγκικής προπαγάνδας, πως το λεγόμενο Βυζάντιο δεν είναι ούτε ελληνικό ούτε ρωμαίικο αλλά κατακτητής των αρχαίων Ελλήνων! Αυτή η δυτική πλαστογραφία της ιστορίας ξεκινά από την εποχή του Καρλομάγνου, ιδρυτού και θεμελιωτού της Αγίας Γερμανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως της δήθεν μόνης νόμιμης συνέχειας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Αρχαίας Ελλάδας και της Ρωμαϊκής Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης.

Το δυτικό και νεοελληνικό ιστορικό ψεύδος

Όταν τα γερμανικά φύλα του Καρλομάγνου κατέκτησαν τη Δυτική Ευρώπη, οι περιοχές της σημερινής Γαλλίας, Ισπανίας, Αυστρίας, Ελβετίας, Αγγλίας κλπ, ανταγωνιζόμενες την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δημιούργησαν ένα δικό τους μύθο – ιστορικό ψεύδος, το οποίο αργότερα υιοθέτησαν οι νεοέλληνες τύπου Κοραή που σπούδαζαν στην Εσπερία ξεκομμένοι πολιτισμικά από την Ανατολική Ορθόδοξη Ρωμηοσύνη.

Το δυτικό ιστορικό ψεύδος που μέχρι σήμερα συνοδεύει τη δυτική γεωπολιτική και διπλωματία έναντι της Ανατολής έχει ως εξής: Η Ρώμη δεν ήταν ελληνική Πόλις. Η λατινική γλώσσα δεν είναι ελληνική διάλεκτος. Η ταυτότητα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν μόνο η λατινική γλώσσα και οι Λατίνοι κάτοικοί της και όχι οι Έλληνες και η ελληνική γλώσσα. Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εξελληνίστηκε, γι᾽ αυτό κι έπαψε να είναι Ρωμαϊκή και ξέπεσε σε μια αιρετική Γραικική Αυτοκρατορία που αργότερα θα ονομαστεί από τους Γερμανούς ιστορικούς «Βυζαντινή Αυτοκρατορία».

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είναι σκοταδιστική και Θεοκρατική. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν είναι ούτε ελληνική ούτε χριστιανική. Μόνον η Γερμανική, αρχικά Παπική κι εν συνεχεία Προτεσταντική, Δύση διασώζουν τον γνήσιο Χριστιανισμό και τον γνήσιο Ελληνισμό. Ο Ανατολικός Χριστιανισμός δεν είναι γνήσιος Χριστιανισμός, διότι είναι ειδωλολατρικός και παγανιστικός. Οι κάτοικοι της Ανατολικής – Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Χριστιανοί αληθινοί.

Είναι κάποιο μείγμα αρχαίων Ελλήνων και πολλών βαρβάρων εισβολέων ανά τους αιώνες, έτσι που δεν ρέει στην Ανατολή σταγόνα ελληνικό αίμα στις φλέβες των Βυζαντινών και Γραικών αιρετικών, όπως γράφουν πολλοί Γερμανοί και άλλοι ιστορικοί. Για τον Άγγλο ιστορικό Toynbee, ο ελληνικός πολιτισμός λήγει το 675 μ.Χ. και ο ίδιος τον κατατάσσει μεταξύ των νεκρών πολιτισμών. Μάλιστα, οι Έλληνες κατακτήθηκαν αρχικά από τη Ρώμη και ακολούθως από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Βεβαίως, η μεγάλη αντίφαση των δυτικών ιστορικών είναι η εξής. Πώς ο Ρωμαϊκός πολιτισμός και κόσμος μετασχηματίζεται σε Βυζάντιο, διότι γίνεται ελληνικός, ενώ ο ελληνικός πολιτισμός έχει τερματιστεί;

Επίσης, η ελληνική φιλοσοφία τερματίζεται με τον Πλωτίνο, και συνεχίζεται στη Δύση με τους Σχολαστικούς θεολόγους και τους Ευρωπαίους φιλοσόφους. Η δε ελληνική γλωσσα είναι κάποιο ισότιμο παρακλάδι μιας ιδεατής Ινδοευρωπαϊκής γλώσσας, όπως και τα ελληνικά και ευρωπαϊκά φύλα. Άρα, πριν την κάθοδο Ινδοευρωπαίων δεν έχουμε ελληνικά φύλα, αλλά μόνο ξένα και προελληνικά, όπως οι Πελασγοί, οι Μυκηναίοι, οι Μινωΐτες, κλπ. Τέλος, οι Βυζαντινοί, όπως και οι Νεοέλληνες δεν θεωρούνται γνήσιοι Ρωμαίοι. Μόνον οι Λατίνοι, και ακολούθως οι Φράγκοι της Αγίας Γερμανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είναι γνήσιοι Ρωμαίοι και Χριστιανοί.

Η ιστορική αλήθεια για τη Δύση και την Ανατολή

Οι Έλληνες, τα τελευταία δυο χιλιάδες χρόνια είχαν ως εθνικό όνομά τους το Ρωμιός, Ρωμιοσύνη, Ρωμανία. Αυτό το όνομα δεν αντιφάσκει με τα παλαιότερα ελληνικά ονόματα: Πελασγός, Ίωνας, Δωριεύς, Αχαιός, Πόντιος, Ιλλυριός, Έλληνας, Μακεδών, Ρωμιός, και ούτω καθεξής: όλα αυτά περιγράφουν τον ίδιο λαό και το ίδιο πολιτισμικό και γεωπολιτικό γεγονός. Σε όλες τις εποχές του, αρχαία και χριστιανική, ο ελληνικός πολιτισμός είναι προσωποκεντρικός και οικουμενικός, και όχι φυλετικός ρατσιστικός και φεουδαρχικός.

Η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου διαδίδει και απλώνει τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική παιδεία σε όλη την Ανατολή ως τις Ινδίες, όπου κτίζονται συνεχώς νέες ελληνικές πόλεις. Σε αυτές, οι πολίτες, είτε ελληνικής είτε αυτόχθονης καταγωγής, είναι ισότιμοι μεταξύ τους. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ολοκληρώνει προς Δυσμάς και ως την Αγγλία, την ελληνική αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ η ίδια είναι οικουμενικό ελληνικό κράτος, όπως δηλώνει ο Toynbee.

Η Ρώμη ήταν Πόλις Ελληνίς, εξ αρχής. Οι τοπικές γλώσσες, ετρουσκικά λατινικά, και ούτω καθεξής, ήταν ελληνικές διάλεκτοι, όπως και το λατινικό αλφάβητο ήταν επίσης ελληνικό. Ο Άγγλος γλωσσολόγος Βέντρις, ο οποίος μαζί με τους Τσάντγουικ και Έβανς αποκωδικοποίησαν τις αρχαίες επιγραφές και την Γραμμική Β, συσχέτιζε την Ετρουσκική με τη μινωϊκή γλώσσα, πριν ακόμη αποδειχθεί ότι η Μινωϊκή είναι ελληνική γλώσσα. Αλλά και τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν γλωσσική και πολιτιστική συγγένεια των Ελλήνων και των Χεταίων της Μέσης Ανατολής της 2ης προ Χριστού χιλιετίας.

Το 92 π.Χ. οι Ρωμαίοι έκλεισαν τις Λατινικές σχολές και επέβαλαν μόνο τις Ελληνικές. Οι πρώτες ιστορίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας γράφτηκαν στα Ελληνικά, ενώ τη γραμματική της λατινικής γλώσσας και τη φιλολογική–γραμματολογική μορφή της τη διαμόρφωσαν Έλληνες φιλόλογοι, όπως ο Λίβυος Ανδρόνικος και άλλοι. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία παρέμεινε δίγλωσση μέχρι τη διάλυση και άλωσή της στη Δύση απο τα γερμανικά φύλα. Στην Ανατολή, μολονότι κυριαρχούσε η Ελληνική, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία συνέχισε τη διγλωσσία της. Στο νεοελληνικό κράτος τα Ελληνόπουλα μέχρι πρόσφατα διδάσκονται μαζί με τα αρχαία Ελληνικά και τη Λατινική γλώσσα. Βεβαίως, εξ αρχής και σε όλη τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Ελληνική ήταν η γλώσσα της Φιλοσοφίας και της Θεολογίας.

Η Ελλάδα ως γεωγραφικό όνομα αντιστοιχούσε μόνο σε μια μικρή επαρχία του οικουμενικού Ελληνισμού και της οικουμενικής Ρωμαϊκής–Ελληνικής Αυτοκαρτορίας. Δηλαδή, μόνο στην Πελλοπόνησο και την Στερεά Ελλάδα. Πολιτιστικά, όμως, όλες οι επαρχίες της οικουμενικής Αυτοκρατορίας, Αλεξανδρινής–Ρωμαϊκής, από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Αγγλία, την κεντρική Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, και τη Βαλκανική ως τον Δούναβη, όλες αυτές οι περιοχές και επαρχίες ήταν, πριν ακόμη από την εισβολή γερμανικών και σλαβικών λαών, αδιαίρετα και αδιαμφισβήτητα μέρη της παγκόσμιας και οικουμενικής Ρωμανίας–Ελλάδας, αρχαίας και χριστιανικής.

Είναι προς τιμήν των Ευρωπαίων επιστημόνων, γλωσσολόγων, αρχαιολόγων, όπως οι Βέντρις, Σλήμαν και άλλοι, οι οποίοι – σε αντίθεση με τους νεοέλληνες διώκτες του οικουμενικού Ελληνισμού – απέδειξαν ότι όλο το προϊστορικό παρελθόν των Βαλκανίων, της Μικράς Ασίας, της Ιταλίας, της Κρήτης, της Κύπρου και του Αιγαίου, μιλούσε και έγραφε Ελληνικά με τη Γραμμική Β, ενώ η Γραμμική Α, ή η Χετταϊκή ιερογλυφική γραφή, είναι προεκτάσεις του ελληνικότατου Δίσκου της Φαιστού.

Εν κατακλείδι

Μετά την παρένθεση δέκα περίπου αιώνων φυλετικής γερμανικής γεωπολιτικής που ολοκληρώνεται με τον σύγχρονο Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον της Ορθόδοξης Ρωσίας, του Ισλάμ, της Κίνας, της Ινδίας, της Αφρικής, η ιστορία ξαναεπιστρέφει στη φυσική ροή της και στην παγκόσμια, οικουμενική και όντως δημοκρατική γεωπολιτική του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ρώμης.

Δηλαδή, στην οικουμενική γεωπολιτική της Ελλάδας, αρχαίας και χριστιανικής, η οποία σέβεται όλους τους λαούς και όλους τους πολιτισμούς, διότι σέβεται πρωτίστως τον άνθρωπο-πρόσωπο-πολίτη. Η Ελληνική Φιλοσοφία και η Ορθόδοξη Θεολογία του Προσώπου, όπως αυτές διαμορφώνονται από τους Μεγάλους Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας, είναι η μόνη διέξοδος προς την παγκόσμια Ειρήνη και Δημοκρατία.

 

---

 

Ο Γιώργος Παύλος είναι καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας