“Μάθε, παιδί μου βλάχικα” με ρουμάνικη γραφή!

Τη δημιουργία “βλάχικου ζητήματος” από σχολικό βιβλίο έθεσαν στις 7 Ιουλίου 2026 ο δραστήριος επί χρόνια Φιλολογικός Ιστορικός Λογοτεχνικός Σύνδεσμος Τρικάλων (Φ.Ι.ΛΟ.Σ) με επιστολή που απέστειλε στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με κοινοποίηση στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρόεδρο της Βουλής, τους υπουργούς Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, τους βουλευτές Τρικάλων και σε όλο τον τοπικό και αθηναϊκό Τύπο. Η επιστολή διαμαρτυρίας (δημοσιεύτηκε ήδη εδώ).

Σημειώνεται ότι πριν ακριβώς από δύο μήνες, στις 7 Μάϊου 2026, ο ίδιος Σύνδεσμος απέστειλε την ίδια επιστολή διαμαρτυρίας χωριστά τόσο στην υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, όσο και στον Τρικαλινό υφυπουργό Παιδείας και Ελληνόβλαχο Νίκο Παπαϊωάννου, εκφράζοντας τη μεγάλη ανησυχία του για το περιεχόμενο του νέου βιβλίου “Πολιτική Παιδεία – Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή της Α’ Λυκείου”, που συνέγραψαν οι Κώστας Θεριανός και Μανούσος Μαραγκουδάκης, με αξιολογητές τους Στέφανο Συρμακέση και Βασίλειο Ζυγούρη, και που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Πουκαμισά. Ούτε εκείνη η επιστολή ελήφθη υπόψη και “μπαζώθηκε” όπως και η δεύτερη!

Στην πρώτη φωτογραφία, από την σελίδα 58 του σχολικού βιβλίου αναφέρεται η εκμάθηση της “βλάχικη γλώσσας” και οι συγγραφείς επικαλούνται στη σελίδα 145 τον “Σύλλογο Βλάχων Βέροιας” και τη “Συντροφιά Βλάχων Αθήνας” για τη διατήρηση και την εκμάθηση της βλάχικης γλώσσας στα… ρουμάνικα!

 

Στη δεύτερη φωτογραφία, βλέπουμε στα διδακτικά πακέτα εκδόσεων Πουκαμισά και το επίμαχο σχολικό βιβλίο.

 

Η “βλάχικη γλώσσα”

Ο Σύνδεσμος Φ.Ι.ΛΟ.Σ καταδεικνύει στην επιστολή του με στοιχεία ότι «στο συγκεκριμένο βιβλίο γίνεται φανερή προπαγάνδα υπέρ των “μειονοτικών Βλάχων” και στη σελίδα 145 παραπέμπει τους μαθητές να αναζητήσουν πληροφορίες για τους Βλάχους μόνο στους δύο Συλλόγους, οι οποίοι χρόνια τώρα προβάλλουν την “ετερότητα των Βλάχων”».

“Ουκ εις τό καθεύδειν” μερικές μαζεμένες “συμπτώσεις” σε αυτό το (σχολικό μάλιστα) βιβλίο με πρόσωπα και θεωρίες τους που ρίχνουν μπόλικο νερό στον μύλο της ανθελληνικής προπαγάνδας για τους Ελληνόβλαχους και τη βλάχικη “γλώσσα” και που, κατά σύμπτωση, αναπτύσσουν “ενημερωτική δραστηριότητα” εντός ενός ευαίσθητου υπουργείου, του υπουργείου Παιδείας.

Το δε υπουργείο έπρεπε να είχε διατάξει κατεπείγουσα ένορκη διοικητική εξέταση για να αποκαλυφτούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του εθνικού αυτού ανοσιουργήματος και μάλιστα μέσω σχολικού βιβλίου. Πέραν τούτων, προτείνω στο ευαίσθητο σε θέματα παιδείας ΠΑΣΟΚ να φέρει το ζήτημα στην Βουλή, όπως έκανε με την παραβίαση του αδιαβλήτου του πανελλαδικών εξετάσεων, αιτούμενο και πάλι την αποπομπή της κυρίας Ζαχαράκη από τη θέση της υπουργού Παιδείας.

Ο ρόλος του υπουργείου

Έρχεται, λοιπόν, το υπουργείο Παιδείας να ρίξει μπόλικο νερό στον μύλο της ανθελληνικής έξωθεν και έσωθεν προπαγάνδας για “βλάχικη μειονότητα” στην Ελλάδα, χωρίς να αξιολογήσει κανείς τόσο τους δύο συγγραφείς όσο και τους… αξιολογητές! Αναφέρουν στην επίμαχη ενότητα του βιβλίου ότι το επαίσχυντο σκίτσο-αφίσα δόθηκε ή αποκτήθηκε επιλεκτικά από αντίθετες με την εθνική πραγματικότητα πηγές, δηλαδή τον Σύλλογο Βλάχων Βέροιας και τη Συντροφιά Βλάχων Αθήνας.

Έτσι αναρτήθηκε και προβλήθηκε στο πλαίσιο της “πολιτικής παιδείας” και “νεωτερικότητας” που είναι το ερευνητικό ενδιαφέρον των συγγραφέων και αξιολογητών. Όλα τα είχε η ελληνική παιδεία, τέτοιοι φερετζέδες της έλειπαν για να είναι οι Έλληνες μαθητές τελευταίοι στους διαγωνισμούς PISA του ΟΟΣΑ στα θετικά και τα θεωρητικά και… πρωταθλητές στον λειτουργικό αναλφαβητισμό ή  στην ανορθογραφία!

Οι πηγές τους

Οι συγγραφείς και αξιολογητές βιβλίου για μαθητές Α΄ Λυκείου, δίνουν στα παιδιά την εντύπωση ότι πρέπει σε ένα σχολικό βιβλίο να περιλαμβάνονται θεωρίες για «πολιτική παιδεία» και «νεωτερικότητες» που έχουν αναπτυχθεί στις διδακτορικές διατριβές τους σε πάσης φύσεως «Τμήματα Κοινωνιολογιών» ελληνικών πανεπιστημίων.

>Προφανώς δεν είναι Ελληνόβλαχοι. Θα έπρεπε όμως ως εκπαιδευτικοί και συγγραφείς να μην υιοθετούν «αταλαιπώρως και αβασανίστως» ό,τι τους δίδεται έτοιμο, όπως έλεγε ο Θουκυδίδης (αν τον διδάχθηκαν ποτέ στα πανεπιστήμια όπως οι παλαιότεροι και ο γράφων!). Δεν γνώριζαν ότι ως βασική πηγή αναζήτησης και παρουσίασης της αλήθειας της ενότητας αυτής του βιβλίου τους θα έπρεπε να είναι, όπως ορθώς επισημαίνει ο Φ.Ι.ΛΟ.Σ. Τρικάλων, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων;

Απεναντίας, βασική πηγή τους είναι ο Σύλλογος Βλάχων Βέροιας (όπου, κατά σύμπτωση, διαχειριστής εμφανίζεται διαπρύσιος κήρυκας τέτοιων θεωριών!) ή η «Συντροφιά Βλάχων Αθηνών» (της οποίας γραμματέας, κατά σύμπτωση, εμφανίζεται συγγενής διαπρύσιος υποστηρικτής της ίδιας θεωρίας!) που επί χρόνια επιμόνως και συστηματικώς προβάλλουν “ετερότητα” Βλάχων και επιζητούν τον εγγραμματισμό της βλάχικης “γλώσσας” με ρουμανικό αλφάβητο για τους σκοπούς που εκκωφαντικά αποκαλύπτει και τεκμηριώνει ο Φ.Ι.ΛΟ.Σ. Τρικάλων.

Η εθνική θέση

Κατά προκλητικά αντιεπιστημονικό τρόπο οι συγγραφείς αγνόησαν την Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων (ΠΟΠΣΒ)  θυσιάζοντας την εθνική της (σε εθνικά συμβούλια) θέση για το θέμα αυτό στον βωμό της παράξενης αναφοράς δύο συλλόγων με αντίθετες επιδιώξεις.

Το σημαντικό αυτό θέμα έχει γίνει αντικείμενο κάθε είδους προπαγάνδας, σχετικά, δηλαδή, με το τι είναι τα Βλάχικα (γλώσσα ή ιδίωμα), και το στερεώς συνδεδεμένο με αυτό επιπρόσθετο ερώτημα, αν χρειάζεται εγγραμματισμός αυτών ή καταγραφή. Η απάντηση (που είναι έως τώρα θέση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίες καταγγέλλονται από τους παραπάνω ότι δεν εφαρμόζουν ευρωπαϊκές «επιταγές»!) αλλά και των ειδικών επιστημόνων, είναι ότι δεν υπάρχει “βλάχικη μειονότητα” και ότι η καταγραφή των ελληνοβλαχικών γλωσσικών ιδιωμάτων γίνεται μέσω των Συλλόγων της Ομοσπονδίας, χρησιμοποιώντας λέξεις της ελληνικής γλώσσας.

Άλλο η απόδοση στα ελληνικά με το αλφάβητό μας και άλλο ο εγγραμματισμός με τη λατινική γραφή (ρουμάνικη στην πραγματικότητα!). Επίσης, σε εθνικά επιστημονικά συνέδρια τονίσθηκε ιδιαίτερα ότι τα βλάχικα είναι περισσότερα του ενός και ότι είναι προφορικά τοπικά ιδιώματα, ότι δεν υπάρχει ενιαία ελληνοβλαχική γλώσσα, ότι κανένα ιδίωμα δεν επικράτησε των υπολοίπων και ότι η ομογενοποίησή τους θα τα εξαφάνιζε.

Ο Γληνός ζει, αυτός μας οδηγεί

Ο Γληνός, ήταν  εκείνος που είχε προτείνει  πριν από 100 χρόνια περίπου, μεταξύ άλλων, την εισαγωγή του … λατινικού αλφαβήτου στην ελληνική γλώσσα! Συγκεκριμένα,  σε άρθρο του στο περιοδικό  “Πρωτοπορία” (φύλλο 3, 1930) πρότεινε, κατά σύμπτωση, «ως  προς την ορθογραφία ως λύση το λατινικό αλφάβητο», το οποίο γράφει ότι «είναι καλύτερο γιατί μας εισάγει μορφικά στην οικογένεια των εβρωπαϊκών λαών και λύνει με μιας ολόκληρο το ορθογραφικό πρόβλημα και δε θα μπορεί κανείς να ανορθογραφήσει»!!!

Οι άλλες λύσεις που είχε προτείνει υλοποιήθηκαν σταδιακά, με τις γνωστές «εκπεδεφτικές» μεταρρυθμίσεις, όπως: «Να κρατηθεί ο  τόνος για κάθε τονιζόμενη λέξη, να καταργηθούν τα διπλά σύμφωνα παντού. Το αυ, ευ, να γράφονται όπως προφέρονται. Η συνίζηση να γράφεται παντού με ι. Να εισαγάγουμε τη φωνητική ορθογραφία. Οι Έλληνες της Ρουσίας έκαμαν την αρχή. Μπορούμε να μελετήσουμε το σύστημά τους και να το διορθώσουμε».

Όσον αφορά τους αξιολογητές, εκπαιδευτικούς και ερευνητές, περίμενα να αξιολογούσαν το σχολικό αυτό βιβλίο με βάση το πλούσιο επιστημονικό τους ενδιαφέρον σχετικά με την κουλτούρα οργάνωσης και τη διοίκηση της εκπαίδευσης και την πολιτική κοινωνικοποίηση της παιδείας, όπως είναι και ο πλαγιότιτλος του επίμαχου βιβλίου, κι όχι δεχόμενοι αβασάνιστα ό,τι έγραψαν οι συγγραφείς. Τους άφησαν να διοχετεύσουν μέσω σχολικού βιβλίου την προπαγάνδα για μαθήματα βλάχικης γλώσσας στα ρουμάνικα.