Το άθλημα που έφερε κοντά Άδωνι και Κασσελάκη!

Όλοι όσοι είχαμε σε κάποια φάση της ζωής μας ασχοληθεί με το τένις απολαύσαμε στο διαδίκτυο το βιντεοσκοπημενό σκέλος του αγώνα τένις μεταξύ Γεωργιάδη και Κασσελάκη, του οποίου το αποτέλεσμα δεν κατέστη γνωστό. Το ματς παρακολούθησαν πολλοί περισσότεροι και με μεγαλύτερο ενδιαφέρον από εκείνους που έβλεπαν την ίδια ώρα Wimbledon, με μόνη διαφορά ότι εκεί οι παίχτες φορούν άσπρα, ενώ οι δικοί μας φορούσαν σκούρα.

Σε αυτούς που κατηγόρησαν τον Άδωνι ότι παίζει με πολιτικό αντίπαλο, ας επισημανθεί ότι στον αθλητισμό δεν υπάρχει χώρος για πολιτικές διαφορές, μόνο δημιουργίας αθλητικού πνεύματος και φιλικών δεσμών. Απ’ ό,τι γνωρίζω, εκτός των παραπάνω, άλλοι πολιτικοί που έπαιζαν αγωνιστικό τένις ήταν ο Αντώνης Σαμαράς σε επίπεδο πρωταθλητή και ο Γιώργος Αλογοσκούφης, δεν γνωρίζω όμως τους νεότερους.

Η παρακολούθηση αγώνων τένις ακόμα και από την τηλεόραση ιδιαίτερα των δικών μας πρωταθλητών Στ. Τσιτσιπά και Μαρίας Σάκκαρη, αλλά και των ερασιτεχνών Γεωργιάδη-Κασσελάκη έχει ένα πολλαπλαστιακό αποτέλεσμα στη προσέλκυση νέων παικτών στο άθλημα.

Αυξανόμενη εξοικείωση με το τένις

Παρότι δεν ασχολούνται πολλοί με το τένις, χάρη στις μεταδόσεις αγώνων από τη τηλεόραση γίναμε όλοι εξπέρ σε αυτό, στα διεθνή τουρνουά και στους διεθνείς παίκτες κάποιοι όμως έχουν μπερδευτεί λίγο με το περίεργο μέτρημα των πόντων (κληρονομιά από την αγγλική παράδοση) και αρκετοί ανεξαρτήτως ηλικίας αποφάσισαν να αρχίσουν ή να ξαναρχίσουν το τένις.

Σαφώς το τένις βοηθάει πολύ σωματικά γιατί παρέχει πλήρη άσκηση και αναπτύσσει τα αντανακλαστικά. Είναι ένα ευγενές άθλημα με γραπτούς και άγραφους κανόνες συμπεριφοράς οι οποίοι στα clubs και τους επίσημους αγώνες τηρούνται απόλυτα. Το τένις ξεκίνησε ως αριστοκρατικό σπορ της καλής κοινωνικής τάξης, αλλά πλέον δεν υπάρχουν κοινωνικές διακρίσεις.

Πρέπει όμως να διακρίνουμε μεταξύ επαγγελματικού και ερασιτεχνικού τένις δεδομένης της τεράστιας διαφοράς μεταξύ τους. Το τένις είναι κατ’ αρχήν μια ευχάριστη άσκηση με κοινωνικές προεκτάσεις, αλλά πρόκειται για πολύ χρονοβόρο παιχνίδι, με πολλή προετοιμασία και αναμονή. Εμπειρικά προκύπτει ότι μόνο ένας στους πενήντα που καταπιάνονται με το τένις συνεχίζουν, αλλά εφόσον συνεχίσουν, γίνονται φανατικοί με το άθλημα.

Ιστορία και προϊστορία του σπορ

Τα παιχνίδια με τη σφαίρα εμφανίζονται στα βάθη της ιστορίας αφού ήδη ο Όμηρος αναφέρει τις επιδόσεις της Ναυσικάς στο παιχνίδι με τη σφαίρα, στη δε αρχαιότητα οι νέοι γυμνάζονταν στη σφαιριστική. Η παιδιά με τη σφαίρα εμφανίστηκε τον 13ο αιώνα στη Γαλλία και στην Αγγλία, όπου ο βασιλιάς Ερρίκος ο 8ος υπήρξε πρωταθλητής του τένις.

Ο ιδρυτής του τένις με τη σημερινή μορφή θεωρείται ο ταγματάρχης W.C. Wingfield που το 1872 ίδρυσε το πρώτο Lawn tennis club και συνέταξε όλους τους κανόνες του παιχνιδιού, που ισχύουν μέχρι σήμερα. Ονομάστηκε lawn tennis, γιατί αρχικά παιζόταν σε γκαζόν, τώρα όμως χρησιμοποιούνται επιφάνειες με διάφορα υλικά, τα πιο ξεκούραστα και με λιγότερη καταπόνηση για τα πόδια είναι τα clay courts (χωμάτινα). Το πρώτο club είναι το Wimbledon (1873) στο Λονδίνο, όπου το τουρνουά διεξάγεται σε γήπεδο με γκαζόν και είναι το σπουδαιότερο στο κόσμο τουρνουά τένις και ένα από τα τέσσερα Grand Slam.

Το άθλημα στην Ελλάδα

Στη χώρα μας το τένις άρχισε να παίζεται γύρω στο 1885 σε ιδιωτικά γήπεδα. Το 1895 ιδρύθηκε το Lawn Tennis Club Αθηνών, που το 1913 άλλαξε ονομασία σε Όμιλος Αντισφαιρίσεως Αθηνών (ΟΑΑ), που άρχισε να λειτουργεί από το 1896 με εγκαταστάσεις και τρία γήπεδα στον ίδιο με σήμερα χώρο, όπου διεξήχθησαν τα παιχνίδια του ολυμπιακού αγωνίσματος της αντισφαίρισης των πρώτων ολυμπιακών αγώνων του 1896 και των ενδιάμεσων ολυμπιακών αγώνων του 1906. Έκτοτε εκεί διεξάγονται μεγάλα τουρνουά τένις, τα πανελλήνια πρωταθλήματα και το κύπελο “Ακρόπολις”.

Ο ΟΑΑ για πολλά χρόνια υπήρξε το μοναδικό κλειστό club τένις στη χώρα μας, τόπος συγκέντρωσης όλης της καλής κοινωνίας των Αθηνών με κοινωνικές εκδηλώσεις και καλούς παίκτες κυρίως από τον ελληνισμό της διασποράς -από Αίγυπτο και Αγγλία. Μετά το 1920 άρχισαν να ιδρύονται και άλλοι κλειστοί όμιλοι τένις, όπως στη Θεσσαλονίκη, ΑΟ Κηφισιάς, Φιλοθέης, Μίλωνας, Πανελλήνιος και ο Φοίνιξ στη Κέρκυρα.

Έκτοτε οι όμιλοι πολλαπλασιάστηκαν με τη μορφή αθλητικών σωματείων, τα οποία μετέχουν στην Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης (ΕΦΟΑ). Τα ιδιωτικά clubs, που είναι πολλά, δεν θεωρούνται αθλητικά σωματεία και τα μέλη τους δεν μπορούν να μετέχουν σε επίσημους αγώνες παρά μόνο με τη κάλυψη αθλητικού σωματείου.

Η χώρα έχει γεμίσει με γήπεδα τένις δημόσια και δημοτικά, αλλά υπάρχουν και τα γήπεδα των ξενοδοχείων, των διαφόρων ακτών και ιδιωτών. Αυτό είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο γεγονός, που σηματοδοτεί τη μεγάλη αύξηση των αθλουμένων στο τένις, που έπαυσε πια να είναι αριστοκρατικό σπορ, ούτε είναι πλέον ακριβό, αλλά προσιτό σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Το παρακολουθούν από την τηλεόραση και στα γήπεδα πλήθος κόσμου μεταξύ των οποίων ο πρωθυπουργός, που είναι και παίκτης. Αυτό σημαίνει ότι με τη μεγαλύτερη συμμετοχή παιδιών στο άθλημα θα ξεπεταχτούν καινούργιοι πρωταθλητές στο τένις, που έχουν ως παράδειγμα τους πρωταθλητές μας Τσιτσιπά και Σάκκαρη, αλλά θα ενθαρρύνει και κάποιους έχοντες ως παράδειγμα τον Άδωνι Γεωργιάδη και Στέφανο Κασσελάκη να ασχοληθούν με το σπορ!