Το μεγάλο φαγοπότι του ηλεκτρισμού

Τελευταίο επεισόδιο “ρευματοκλοπής” (ειδική περίπτωση ειδοποιήσεως ενός κοινωνικού αγαθού μονοπωλιακής φύσεως, ως της ηλεκτρικής ενεργείας) είναι η σύσταση ιδιωτικών συμμοριών, δηλαδή δημοσίων υπαλλήλων, παρόχων “πακέτων” και “υψηλής πελατείας” ηλεκτρολόγων και επιχειρηματιών, που εκμεταλλευόμενοι την σύγχρονη τεχνολογία κλοπής τηλεοπτικών προγραμμάτων, εφάρμοσαν ένα ψηφιακό σύστημα εξ Αυστραλίας, σε προσωπικούς μετρητές, το μεν μειώνοντας την κατανάλωση τους, το δε αυξάνοντες την παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενεργείας (ΑΠΕ). 

Αποκομίσαντες κέρδη που υπολογίζονται δημοσιογραφικώς σε μισό δις ευρώ περίπου από το 2017 μέχρις της αποκαλύψεως των 104 πελατών της απάτης, “σούφρωσαν” (“Οι Άθλιοι” του Βίκτωρος Ουγκώ) από κάθε Έλληνα καταναλωτή περί τα 60 ευρώ ετησίως (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 24.6.26). Μικρό το κακό, αλλά αναπόφευκτο. Όταν δημιουργείται ένα κρατικό μονοπώλιο από ένα ιδιωτικό πολυπώλιο μικρών επιχειρήσεων, ως το προπολεμικό της παραγωγής ηλεκτρισμού, θα εμφανισθούν αυθαιρεσίες, απάτες, χρηματισμοί, καταχρήσεις εξουσίας και  διαφθοράς, υπό μορφή όχι μόνον εκδόσεως ψευδών πιστοποιητικών καταλληλότητας ηλεκτρικών εγκαταστάσεων (που μάλιστα διαφημίζονται δημοσίως με τηλέφωνα και διευθύνσεις), αλλά και παρεμβάσεως εκ του μακρόθεν (remote control) εις 104 ψηφιακώς απαραβίαστους… “έξυπνους μετρητές”, καθ’ άπασαν την χώρα.

Η διάσωση – Κρατικοποίηση του ηλεκτρικού

Το ηλεκτρικό μονοπώλιο της χώρας ξεκίνησε το 1944 με την σωτηρία επέμβαση του Βρετανικού εκστρατευτικού σώματος στην Ελλάδα, που διέσωσε τις εγκαταστάσεις της “Πάουερ” στο Φάληρο από ανατίναξη υπό των Γερμανικών δυνάμεων κατοχής και εν συνεχεία το 1945 από τους “Ελασίτες”. Ως αποτέλεσμα έγινε η δημιουργία υπό της Αμερικανικής βοηθείας και της εταιρίας συμβούλων “Εμπάσκο”, του εργοστασίου Αγίου Γεωργίου στη Δραπετσώνα για τις ανάγκες της πρωτεύουσας. Ακόμη και σήμερα, οι διερχόμενοι καθημερινώς επιβάτες του ΗΣΑΠ βλέπουν τα ερείπια του πρώτου εργοστασίου της Πάουερ στις εκβολές του Ιλισού. Αίσχος.

Μετεμφυλιακώς, κρατικοποιήθηκαν όλοι οι ιδιωτικοί σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικού στις επαρχιακές πόλεις, χωρίς απαλλοτριώσεις και επί στρατιωτικής δικτατορίας του 1967 επιτεύχθηκε ο πλήρης εξηλεκτρισμός της χώρας υπό τον στρατηγό Καρδαμάκη. Με την μεταπολίτευση, διηνοίχθη… στάδιον δόξης λαμπρόν για πολιτικές καταχρήσεις του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματο, είτε της δεξιάς ή της… Αριστερής .

Αρχικά διόριζε διοικητές τους κομματικούς φίλους και ημετέρους “εργαζομένους” στις μονάδες παραγωγής (έφθασαν τις 30.000 σε για μία μικρή σχετικώς εγκατεστημένη ισχύ), εν συνεχεία δε σε δωροδοκίες των κομματικών εγκαθέτων, υπό ξένων και εγχωρίων προμηθευτών ηλεκτρικού εξοπλισμού. Δι’ έναν εξ αυτών, ο αλήστου μνήμης αρχηγός του ΠαΣοκ είπε το αμίμητο «έ, είπαμε να πάρει το κάτι τι (για κάποια μεροληψία), αλλ’ όχι και 500 εκατομ. δρχ». Προσδιορίσας ούτως και το πλαφόν της κρατικής διαφθοράς.

Μετά το έτος 2000, ο εξηλεκτρισμός “εξευρωπαΐσθη” κι αυτός μαζί με το ευρώ και του κόστους ζωής της Ψωροκώσταινας. Οι  πολιτικοί λακέδες της Κομισιόν μετέβαλαν το κρατικό μονοπώλιο σε… δυοπώλιο και έκλεψαν κρυφίως το δίκτυο διανομής και μεταφοράς ηλεκτρισμού υπέρ των Ευρωπαίων “παρόχων”. Ένα  δίκτυο που είχε κοστίσει στον Ελληνικό λαό δισεκατομμύρια δρχ. Διακεκριμένη δημοσία απάτη.

Μοιραία, η νέα “θυγατρική” εταιρία ηλεκτρικής… ανενεργείας έπρεπε να επανδρωθεί και να κάνει “έσοδα” από την αγορά ηλεκτρισμού, που επεκτείνεται όχι μόνο εγχωρίως, αλλά και στα Βαλκάνια και στην Ίταλία, όπου θάλλει η Μαφία. Ως αποτέλεσμα ήρθαν υπερχρεώσεις λογαριασμών, λόγω των περιβαλλοντικών… φόρων της “πράσινης ανάπτυξης” και της εθελουσίας συνταξιοδότησης του πλεονάζοντος προσωπικού της μητρικής εταιρίας.

Ποινικό αδίκημα

Αντιστάσεως μη ούσης, δεν άργησαν να εμφανισθούν συμμορίες του νέου πολυπωλίου διανομής, υπό μορφή τηλεφωνικής εκμετάλλευσης της ηλικιωμένης πελατείας, με παραβιάσεις των “παρόχων” των προσωπικών δεδομένων, που την εκβίαζαν «θα σας κόψουμε τα πόδια (δηλαδή το ρεύμα) αν δεν πληρώσετε άμεσα τις χρεώσεις». Υπέρογκες σε ευρώ και σε χρυσές… λίρες, κατά το αστυνομικό δελτίο.

Σήμερα βρισκόμαστε, κατά το ρεπορτάζ του καλού συναδέλφου, κ. Γιάννη Σουλιώτη, στο σημείο που μόνον η Ελληνική Αστυνομία (όχι το ΕΛ.ΑΣ) προσφέρει κάποια προστασία στον καταναλωτή. Βεβαίως, κατόπιν επικινδύνου καταγγελίας ή συλλήψεως των δραστών από διαπιστώσεις “συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης διακεκριμένης κλοπής” εις βάρος των “παρόχων” εκ Βρυξελλών.

Σε μία κοινωνία, όμως, όπου ισχύει το “κλέψας του κλέψαντος” και κοινωνικοποίησης της ποινικής ευθύνης, παρά μόνον εις βάρος του φερομένου ως αρχηγού της 17 ΝΟΕ, η εκμετάλλευση των πτωχών υπέρ των πλουσίων εξουσιαστών θα συνεχίζεται μέχρις τελικής πτώσεως του Ελληνισμού, που δεν είναι δα και μακρά, αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι και πέρυσι,  οι θάνατοι Ελλήνων ήταν διπλοί των γεννήσεων από το 2016 και εντεύθεν.