Αθωώθηκε ο πατέρας που σύρθηκε στα δικαστήρια επειδή αποκοιμήθηκε με το παιδί του βλέποντας τηλεόραση

Το δικαστήριο αφού εξέτασε προσεκτικά τα πραγματικά περιστατικά, αποφάσισε ομόφωνα υπέρ της αθωότητας του κατηγορουμένου κρίνοντας ότι ο κοινός ύπνος του γονιού με το παιδί του υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες δεν συνιστούσε παράνομη πράξη, αφού πατέρας και κόρη έβλεπαν τηλεόραση μαζί και απλώς τους πήρε ο ύπνος, χωρίς να υπάρχει απολύτως καμία ένδειξη κακοποίησης.

Ο πατέρας παρακολουθούσε μαζί με το παιδί του μια παιδική ταινία στην τηλεόραση στο ίδιο κρεβάτι το βράδυ της 18ης Μαΐου και τον πήρε ο ύπνος. Το επόμενο πρωί το κοριτσάκι ανέφερε στη μητέρα της ότι «κοιμήθηκε στο πλάι του μπαμπά της». Εκείνη έκρινε ότι «η πράξη θα επιδρούσε αρνητικά στην ψυχική ανάπτυξη της κόρης τους» και κινήθηκε νομικά υποβάλλοντας μήνυση εναντίον του πατέρα.Παρά την έλλειψη ενδείξεων ενοχής, η εισαγγελέας που είχε υπηρεσία άσκησε δίωξη και παρέπεμψε τον πατέρα σε δίκη με τη βαριά κατηγορία της ενδοοικογενειακής προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Η απόφαση δικαιώνει τον πατέρα αλλά αφήνει πίσω της έντονο προβληματισμό για την ευκολία με την οποία φυσιολογικές εκδηλώσεις οικογενειακής στοργής μετατρέπονται σε δικαστικούς εφιάλτες, όπως είπε ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, Άκης Βαβαρούτας:

«Στα σημερινά παιδιά λείπει κατά κύριο λόγο η αγάπη και η στοργή, ενώ κυριαρχεί μια γενικευμένη υστερία περί σεξουαλικής κακοποίησης. Ναι μεν θα πρέπει να προσέχουμε κάθε συμπεριφορά, όχι όμως όταν το μόνο που υπάρχει είναι αγάπη. Αν οδηγούμε στο εδώλιο έναν πατέρα που κοιμήθηκε με την ανήλικη κόρη του ένα βράδυ ή μια μητέρα που κοιμήθηκε με τον ανήλικο γιο της ένα βράδυ αντίστοιχα, θα καταλήξουμε στο άλλο άκρο και θα οδηγηθούμε σε πολύ άσχημους δρόμους. Πρέπει να περισωθεί η κοινή λογική στις ανθρώπινες σχέσεις και να αποφεύγουμε τις εσπευσμένες ακραίες ερμηνείες. Δεν πρέπει να εργαλειοποιούνται τα παιδιά ως μέσον πίεσης για να πετύχουν κάποιοι γονείς τους δικούς τους ατομικούς στόχους ή να εκδικηθούν τον πρώην σύζυγο καταστρέφοντας έτσι την ψυχική υγεία και την αθωότητα των ίδιων των παιδιών τους. Αυτό είναι ηθικά απαράδεκτο».