Η ταπείνωση της Ευρώπης από τον Τραμπ συνεχίζεται!
24/07/2026
Το τσίρκο των διατλαντικών εξευτελισμών όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά συνεχίζεται αμείωτο! Χθες το βράδυ οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν νέο γύρο δασμών κατά των εμπορικών τους εταίρων, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λίγο πριν λήξει η νομική βάση των υφιστάμενων δασμών του Ντόναλντ Τραμπ.
Οι προσωρινοί δασμοί 10% είχαν επιβληθεί αφού ο Τραμπ έχασε νωρίτερα φέτος δικαστική υπόθεση σχετικά με τη νομιμότητα των λεγόμενων δασμών της «Ημέρας της Απελευθέρωσης». Τώρα όμως η «Ημέρα της Απελευθέρωσης» μετατρέπεται, ειρωνικά, σε «Ημέρα της Σκλαβιάς».
Η νέα, και ιδιαίτερα αμφισβητήσιμη, νομική δικαιολογία της κυβέρνησης Τραμπ είναι ότι οι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ δεν εμποδίζουν τις εισαγωγές προϊόντων που παράγονται με καταναγκαστική εργασία. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Euractiv, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φαίνεται διατεθειμένη να αποδεχθεί αυτό το επιχείρημα, παρότι δεν συμφωνεί με την αμερικανική εκτίμηση. Πρωταρχικός στόχος των Βρυξελλών είναι να διατηρήσουν μια εικόνα σταθερότητας και να εξασφαλίσουν ότι οι ΗΠΑ θα τηρήσουν τη συμφωνία του Turnberry, η οποία περιορίζει τους δασμούς στο 15%.
Η ΕΕ έχει ήδη εγκρίνει κανονισμό που απαγορεύει τα προϊόντα τα οποία παράγονται με καταναγκαστική εργασία στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Ωστόσο, ο κανονισμός θα τεθεί σε πλήρη ισχύ τον Δεκέμβριο του 2027, γεγονός που επιτρέπει στις ΗΠΑ να ασκούν κριτική, παρότι πολλοί ειδικοί στο διεθνές εμπόριο θεωρούν ότι το ευρωπαϊκό πλαίσιο είναι τελικά ευρύτερο από το αμερικανικό.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Τραμπ έχει ασκήσει πιέσεις κατά της ευρωπαϊκής οδηγίας για την εταιρική δέουσα επιμέλεια, η οποία αποσκοπεί στην αντιμετώπιση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις αλυσίδες εφοδιασμού των επιχειρήσεων. Παρά ταύτα, οι Βρυξέλλες δεν αναμένεται να αντιδράσουν έντονα, ακόμη κι αν άλλοι εμπορικοί εταίροι, όπως η Βραζιλία, απείλησαν χθες με αντίποινα.
Ταπείνωση της Ευρώπης
Η ταπείνωση συνεχίζεται. Αυτή τη φορά η Ουάσιγκτον μπορεί να επιδεικνύει τόσο την εμπορική της ισχύ, όσο και μια επίφαση ηθικής ανωτερότητας. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει για ακόμη μία φορά την ασυμμετρία στη διατλαντική σχέση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά το μέγεθος της οικονομίας της, επιλέγει την οδό της αποκλιμάκωσης, φοβούμενη μια νέα εμπορική σύγκρουση με τις ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον, αντίθετα, αξιοποιεί την εμπορική της ισχύ και την κυριαρχία του δολαρίου στο διεθνές οικοκομικό σύστημα για να επιβάλει τους όρους της στις διαπραγματεύσεις.
