Ήττα-σοκ για τους Ρεπουμπλικάνους και ειδικά για τον Τραμπ

Το μεγάλο ερώτημα ήταν αν οι Δημοκρατικοί θα κατάφερναν να ανακτήσουν τον έλεγχο τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων (τα 435 μέλη της εκλέγονται με βάση τα πληθυσμιακά δεδομένα κάθε Πολιτείας – έγιναν εκλογές για το σύνολο των θέσεων) όσο και της Γερουσίας (τα 100 μέλη της συμβολίζουν την ισότιμη εκπροσώπηση των 50 Πολιτειών – έγιναν εκλογές για το ένα τρίτο των θέσεων), βάζοντας ένα φρένο στον πρόεδρο. Τα κατάφεραν και στα δύο σώματα! Τα αποτελέσματα στέλνουν μήνυμα αλλαγής!

Ο Τραμπ κυβέρνησε και κυβερνάει με ένα προσωπικό, συχνά αυτοκρατορικό ύφος, υψωμένο φρύδι και μάτι που γυαλίζει, αντιμετωπίζοντας πολλές φορές την προεδρία σαν να ήταν ιδιωτική του επιχείρηση. Η πολιτική του παρουσία, ανάμεσα στην υπερβολή ενός τηλεοπτικού σταρ και τη συμπεριφορά ενός ιδιοκτήτη saloon, δημιούργησε βαθιές διαιρέσεις μέσα στην κοινωνία. Η Αμερική έμοιασε πολλές φορές με σκηνικό της Άγριας Δύσης. Όμως, η δημοκρατία δεν είναι λάφυρο κανενός.

Το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η καθημερινότητα των πολιτών. Η ακρίβεια στα τρόφιμα, το κόστος της ενέργειας και της στέγασης, η ανασφάλεια για την υγειονομική περίθαλψη και οι σκληρές μεταναστευτικές επιχειρήσεις της ICE έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοινωνικό περιβάλλον. Χιλιάδες είναι οι οικογένειες που ζουν με τον φόβο της απέλασης. Το σύνθημα America First έχει μετατραπεί σε America First for the Few. Μια Αμερική πρώτα για τους λίγους, τους οικονομικά ισχυρούς και τους δισεκατομμυριούχους. Έτσι και ο Μασκ στήριξε τους Ρεπουμπλικάνους με 446 εκατ. δολάρια, τα οποία και έγιναν στάχτη.

Ωστόσο, για όσα συμβαίνουν σήμερα στην Αμερική δεν ευθύνεται μόνο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Αποδίδεται σημαντικό μερίδιο ευθύνης και στους Δημοκρατικούς. Επί τρεις δεκαετίες, σε μεγάλο βαθμό, ξέχασαν τους φτωχούς και την εργατική τάξη. Απομακρύνθηκαν από τις πραγματικές αγωνίες της κοινωνίας και άφησαν χώρο στον λαϊκισμό του Τραμπ. Δεν μπορείς να υπερασπίζεσαι τη δημοκρατία εάν αδιαφορείς για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Είμαι 100% ανεξάρτητος πολιτικά. Σήμερα, όμως, πιστεύω ότι η Αμερική χρειάζεται μια ισχυρή αντιπολίτευση και ευτυχώς θα την έχει. Χρειάζεται νέους πολιτικούς με κοινωνική ευαισθησία, αλλά και την πολιτική διορατικότητα ενός ανθρώπου όπως ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς. Αν του είχε δοθεί η δυνατότητα να διεκδικήσει και να κερδίσει την προεδρία το 2016, ίσως η σημερινή Αμερική να ήταν διαφορετική. Έχασε το χρίσμα τότε γιατί το Δημοκρατικό Κόμμα τον υπονόμευσε για χάρη της πολεμοχαρούς Χίλαρι Κλίντον! Το Δημοκρατικό Κόμμα πρέπει να ξαναμιλήσει για αξιοπρεπείς μισθούς, δημόσια υγεία και φορολογική δικαιοσύνη. Και να χρησιμοποιεί με σύνεση ακόμη και τη λέξη “σοσιαλισμός”, που εξακολουθεί να προκαλεί δυσφορία σε μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας.

Ιστορική ανατροπή

Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, και έτσι ο Τραμπ θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα ισχυρό θεσμικό αντίβαρο. Δεν θα μπορεί πλέον να αντιμετωπίζει το Κογκρέσο ως μηχανισμό αυτόματης επικύρωσης των αποφάσεών του. Αλλά η νίκη δεν αποτελεί και λευκή επιταγή. Απαιτεί υπευθυνότητα, ενότητα και πολιτική ωριμότητα από τη μεριά των Δημοκρατικών.

Στο Τέξας –μετά από 30 χρόνια– κέρδισε ο Δημοκρατικός James Talarico με τις ευλογίες και της οικογένειας Μπους για μία θέση στη Γερουσία, η Amy Acton εξελέγη κυβερνήτης του Οχάιο, ο Κρις Πάπας εξελέγη στη Γερουσία, η Kathy Hochul επανεξελέγη κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, η Keisha Lance Bottoms εξελέγη κυβερνήτης της Τζόρτζια, ο Xavier Becerra εξελέγη κυβερνήτης της Καλιφόρνια, και τόσοι άλλοι. Μιλάμε για θρίαμβο πέρα από κάθε προσδοκία για τους Δημοκρατικούς και ανάδειξη νέας ηγεσίας. Blue wave!

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Οι ιδρυτές της Αμερικής δημιούργησαν θεσμούς ακριβώς για να προστατεύσουν τη δημοκρατία από την υπερσυγκέντρωση εξουσίας ή την εμφάνιση φαινομένων που είδαμε μέσα στα έξι χρόνια. Σήμερα, οι Δημοκρατικοί κυρίως καλούνται να τους υπερασπιστούν στην πράξη. Είναι μια μεγάλη χώρα, με αδυναμίες, αντιφάσεις και τεράστιες δυνατότητες. Το μέγεθος της ήττας-σοκ πάντως των Ρεπουμπλικάνων, ίσως εν καιρώ, επουλώσει και τις πληγές που έχει αφήσει στο πέρασμά του ο τυφώνας Τραμπ μέσα στην πολιτική και την κοινωνία. Ίσως οι ρωγμές που υπάρχουν ήδη στη βάση του κινήματος MAGA μεγαλώσουν κι άλλο. Αλλά και το Κόμμα του Ρήγκαν θα πρέπει να ξυπνήσει από τον λήθαργο.