Λαγοκέφαλοι, Ρώσοι φαρσέρ και άλλοι καλοκαιρινοί κίνδυνοι
17/07/2026
Το καλοκαίρι μεσουρανεί, με τα λιμάνια της χώρας να γεμίζουν ταξιδιώτες, τους πρώτους καύσωνες να πλήττουν διάφορες χώρες του βορρά (ευτυχώς όχι ακόμη την Ελλάδα) και τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου να γίνονται πιο θεαματικοί, καθώς οδεύουμε προς τον μεγάλο τελικό.
Τώρα που ξέφτισε (ευτυχώς) η μανία με το 6-7, ενδέχεται να πάρει την θέση του το 7-8, μετά τις οδηγίες του δημάρχου Νέας Υόρκης προς τους θερμόπληκτους πολίτες να ρυθμίσουν τα κλιματιστικά τους στους 78 βαθμούς (25,5 κελσίου) για να μην υπερφορτωθεί το ενεργειακό δίκτυο, πράγμα λίγο δύσκολο για τους χοντρόπετσους Νεοϋορκέζους οι οποίοι επιλέγουν θερμοκρασίες κάτω των 20 βαθμών για να γλιτώσουν από την χαρακτηριστική υγρασία, η οποία κάνει την καλοκαιρινή ζέστη αφόρητη.
Φαίνεται πως ήλθε η ώρα για τον νεόκοπο δήμαρχο να μάθει βιωματικά αυτό που έμαθαν τόσοι άλλοι πολιτικοί ηγέτες πριν από αυτόν. Ότι η πράσινη μετάβαση ακούγεται πολύ ωραία στην θεωρία, αλλά μέχρι να τελειοποιηθεί η τεχνολογία για την αποθήκευση της παραγόμενης ενέργειας, η μετάβαση αυτή παρουσιάζει αρκετές πρακτικές δυσκολίες, ειδικά σε περιόδους ακραίων θερμοκρασιών.
Αυτό το πάθημα γίνεται μάθημα και για την Ελλάδα, με την παρούσα κυβέρνηση να δείχνει υπερβάλλοντα ζήλο να βρεθεί ανάμεσα στα πρώτα κράτη-μέλη που θα πιάσουν τους στόχους για την μείωση των εκπομπών άνθρακα, θυσιάζοντας έτσι τα πλούσια αποθέματα λιγνίτη που έχει η χώρα (και που καίει πιο καθαρά σήμερα χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις) για χάρη πολύ ακριβότερων ενεργειακών εναλλακτικών, που πωλούνται στο ενεργειακό χρηματιστήριο. Ουσιαστικά, ποντάρει τα πάντα σε ένα στοίχημα όπου μοιάζει ολοένα και περισσότερο ότι η τράπουλα είναι σημαδεμένη. Και το χειρότερο είναι ότι έχει για μάρκες τα νοικοκυριά των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι συμμετέχουν άκοντες στο εν λόγω παιγνίδι.
Καλοκαιρινοί κίνδυνοι: Λαγοκέφαλοι!
Κατά τα άλλα, δεν θα ήταν καλοκαίρι χωρίς τις συνήθεις εμμονές και υπερβολές των ΜΜΕ για τους εποχιακούς κινδύνους της φύσης. Ο φόβος πάντα υπήρξε ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να καθηλώνει κανείς το ακροατήριο… είτε πρόκειται για ταινίες τρόμου, είτε για το δελτίο ειδήσεων. Στην Ελλάδα, τα κουνούπια “τίγρης” παρέδωσαν τα σκήπτρα στις μωβ μέδουσες, οι οποίες με την σειρά τους, παραγκωνίστηκαν από τους λαγοκέφαλους ως ο “μπαμπούλας” του φετινού καλοκαιριού.
Δημοσιεύματα συχνά μεγαλοποιούν τους κινδύνους που σχετίζονται με τον θαλασσινό αυτό εισβολέα τόσο πολύ, που όσοι δεν γνωρίζουν κινδυνεύουν να πιστέψουν ότι διαβάζουν κάποια σκηνή από την θρυλική ταινία “Τα σαγόνια του καρχαρία”. Στην πραγματικότητα, φυσικά, η κατανάλωση του ψαριού αυτού αποτελεί πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από την πιθανότητα επίθεσης σε λουόμενους εξαιτίας των τοξινών που βρίσκονται μέσα στο σώμα του, αλλά από πότε εμπόδισαν τα πραγματικά γεγονότα τα αφηγήματα κάποιων ΜΜΕ; Απ’ ό,τι φαίνεται, πρέπει να φοβόμαστε πάντα κάτι, οπότε γιατί όχι τον τρομακτικό στην όψη λαγοκέφαλο;
Δεν δίδαξε η γκάφα του Ντόκου
Ωστόσο, ενώ τα ΜΜΕ ασχολούνται με τους πολλαπλούς κινδύνους του φοβερού και τρομερού λαγοκέφαλου, υπάρχουν πολύ πιο ανησυχητικά γεγονότα που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας και μοιάζουν να έχουν τεθεί στην άκρη. Ενδεικτικά, Ρώσοι φαρσέρ κατόρθωσαν να αφήσουν εντελώς έκθετο τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας, κ. Θάνο Ντόκο, αφού τον παγίδευσαν σε μια συνομιλία όπου νόμιζε ότι μιλούσε με τον Ουκρανό ομόλογό του.
Μολονότι η εκ μέρους τους χρήση της τεχνητής νοημοσύνης να προσομοιώσουν τηλεδιάσκεψη – και μάλιστα σε ασφαλή πλατφόρμα – είναι από μόνη της ανησυχητική, η απουσία πρωτοκόλλων ασφαλείας και το περιεχόμενο της συζήτησης εμπνέουν ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία. Οι Ρώσοι φαρσέρ υποστηρίζουν ότι παγίδευσαν τον κ. Ντόκο διαμέσου ενός απλού ηλεκτρονικού μηνύματος που εστάλη με Gmail. Προφανώς, δεν υπήρξε κάποια επικοινωνία μεταξύ των συμβούλων εθνικής ασφαλείας Ελλάδας και Ουκρανίας για την επιβεβαίωση του ηλεκτρονικού μηνύματος και αυτό, από μόνο του, αποτελεί μεγάλη παράβλεψη.
Ωστόσο, το περιεχόμενο της συζήτησης που ακολούθησε γεννά ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό. Οι φαρσέρ φέρονται να δήλωσαν ότι η Ουκρανία σχεδίαζε νέες επιθέσεις εναντίον ρωσικών πλοίων εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, με τον ημέτερο Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας να επικαλείται την τουριστική περίοδο για να δικαιολογήσει τις ελληνικές αντιρρήσεις, αντί να δηλώνει απερίφραστα πως οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια ξένης χώρας εντός των θαλασσίων ζωνών της Ελλάδας συνιστά παραβίαση της εθνικής μας κυριαρχίας, που θα επισύρει την ανάλογη απάντηση. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, πρόλαβε, επίσης, να αποκαλύψει ότι η κυβέρνηση ενδεχομένως προετοιμάζεται για πρόωρες εκλογές (σιγά την είδηση…), καθώς και το ταξιδιωτικό πρόγραμμα του αρχηγού της ΕΥΠ.
Παρόλο που το συμβάν υποβαθμίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση, το γεγονός και μόνο ότι φαρσέρ κατάφεραν και παγίδευσαν τον Εθνικό Σύμβουλο Ασφαλείας αποτελεί γκάφα ολκής, εξαιτίας της οποίας θα έπρεπε να είχε υποβληθεί παραίτηση. Μολονότι η αποδοχή ή όχι της παραίτησης παραμένει στην διακριτική ευχέρεια του πρωθυπουργού, σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να είχαν υιοθετηθεί άμεσα τα απαιτούμενα μέτρα ασφάλειας για να θωρακισθεί ο θεσμός απέναντι σε μελλοντικές υβριδικές επιθέσεις.
Ο θεσμός του Εθνικού Συμβούλου Ασφάλειας
Κατ’ αρχάς, ο θεσμός του Εθνικού Συμβούλου Ασφάλειας θα έπρεπε να αναβαθμιστεί από ατομική θέση σε πολυμελές συμβούλιο. Ο σημερινός κάτοχος της θέσης είναι ακαδημαϊκός καριέρας, που προέρχεται από δεξαμενή σκέψης, με ελάχιστη έως καμία εμπειρία στο πεδίο.
Ο διορισμός του είχε προκαλέσει αντιδράσεις ευθύς εξαρχής λόγω κάποιων “περίεργων” θέσεων που είχε εκφράσει στο παρελθόν, οι οποίες φαίνονταν αρκετά πιο νερόβραστες από τις παραδοσιακές “κόκκινες γραμμές” της Ελλάδας. Η δε απόφαση του πρωθυπουργού να τον αφήσει στον πόστο του χωρίς να περιβάλλεται από μια ομάδα ικανή να αναπληρώσει τις ελλείψεις του δεν είναι σοφή και δεν συνάδει με την επιζητούμενη κουλτούρα ασφαλείας που πρέπει να καλλιεργηθεί.
Με τον πόλεμο να περιστοιχίζει την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και την Τουρκία να κινείται απροκάλυπτα με σκοπό να επιβάλει τα επεκτατικά σχέδιά της μετά από την υποκριτική στάση ΗΠΑ και ΕΕ, αργά η γρήγορα, η Αθήνα θα χρειαστεί έναν “μπαρουτοκαπνισμένο” Εθνικό Σύμβουλο Ασφαλείας ή, ακόμη καλύτερα, ένα αναβαθμισμένο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, όπου τα μέλη θα αλληλοσυμπληρώνονται, ώστε να παρέχουν στην κυβέρνηση μια πραγματικά σφαιρική και άρτια οπτική για κρίσιμα τρέχοντα ζητήματα.
Η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις καθώς η Τουρκία κεφαλοποιεί την γελοία συμπάθεια του Προέδρου Τραμπ προς τον Τούρκο ομόλογό του και την κολοσσιαία υποκρισία των Βρυξελλών, των δύο μέτρων και δύο σταθμών. Το τελευταία πράγμα που χρειάζεται είναι να προβάλει αδυναμία και προχειρότητα με την ανεπιτυχή αντιμετώπιση υβριδικών επιθέσεων – και ακόμη χειρότερα την απροθυμία να μάθει από αυτές και να προβεί στις ανάλογες διορθωτικές κινήσεις.





