Περί πατριωτισμού και άλλων δαιμονίων…

Να θυμίσουμε στους πάσης απόχρωσης λωτοφάγους της δεξιάς, σαμαρικούς και μητσοτακικούς, ότι κατά τη πρωθυπουργική του θητεία, όταν χτύπησε το τηλέφωνο για το τουρκικό ερευνητικό σκάφος “Μπαρμπαρός”, ο Τσίπρας έδωσε εντολή να σπεύσει ελληνική φρεγάτα, με αποτέλεσμα το τουρκικό πλοίο να αλλάξει αμέσως κατεύθυνση. Αναγκάστηκε μάλιστα να θυμίσει το περιστατικό πρόσφατα στη Νίκαια για να απαντήσει στο δίλημμα του Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με το «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 το πρωί».

Αυτή η υποκριτική μονοπώληση του πατριωτισμού και της δήθεν σοβαρότητας από τους δεξιούς πολιτικούς και αρθρογράφους είναι τόσο κούφια, που όταν βρεθούν στα σκούρα τα κάνουν θάλασσα. Ενώ η Ιστορία ξέρει ποιοι πολεμούν συνήθως για την πατρίδα και ποιοι έκαναν και κάνουν αντίσταση. Δεν είδαμε τους πλουτοκράτες και τους νεόπλουτους να κόπτονται για τα αντιλαϊκά μέτρα των μνημονίων… Αντίθετα, είδαμε δεξιούς πολιτικούς να κάνουν με μαεστρία της δέουσα κυβίστηση για την εξουσία, δήθεν για να σώσουν την πατρίδα. Πώς όμως με τα σκιάχτρα και τα μέιλ δεν σώζεται η χώρα.

Από το 1823 τα ξέρουμε αυτά. Τα εμπεδώσαμε το 1897 με τον Δηλιγιάννη, το κλάψαμε το 1922, το είδαμε στο επιτελείο του 1940, το πληρώσαμε στα Δεκεμβριανά, το κλάψαμε με τον Αραπάκη-Σίσκο, όταν τα ελληνικά υποβρύχια είχαν στο στόχαστρο τον τουρκικό στόλο που αν τον βύθιζαν οι Τούρκοι δεν θα είχαν ακόμη συνέλθει, κ.ο.κ.

Το φοβικό σύνδρομο

Η δεξιά είναι εκ φύσεως φοβική και έχοντας αυτό το dnaϊκό κουσούρι, πολιτεύεται ασκώντας το φόβο. Η τρομοκράτηση του λαού είναι ο τρόπος της, είτε με την παρακρατική βία και τον Pretador, είτε με ψευδοδιλήμματα, είτε με την ακρίβεια …

Δεν ήταν τυχαίο, λοιπόν, που ο Τσαβούσογλου σε εκείνη την συνέντευξη, κατηγόρησε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι κατά τη θητεία της προσπάθησε να αποκλείσει και να απομονώσει διπλωματικά την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, αποφεύγοντας τον διμερή διάλογο για τη «μοιρασιά» των πόρων. Ο Τούρκος υπουργός δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «στην Ελλάδα τα αριστερά κόμματα είναι υπερβολικά εθνικιστικά», θέλοντας να δείξει ότι η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση τηρούσε πολύ σκληρή και ανυποχώρητη στάση στα ελληνοτουρκικά.

Την δήλωση του Τσαβούσογλου αξιοποίησε ο Τσίπρας ως «παράσημο πατριωτισμού» τονίζοντας ότι η ίδια η Τουρκία παραδέχθηκε πως η κυβέρνησή του υπερασπίστηκε αποτελεσματικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και δεν υποχώρησε στις πιέσεις της Άγκυρας. Έτσι, ο Τσίπρας είχε τότε την ευκαιρία να θυμίσει τον στενό συντονισμό ανάμεσα στις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας εκείνη την περίοδο, με στόχο τόσο την επίλυση του Κυπριακού και την αμυντική στήριξη της Μεγαλονήσου, όσο και την επιτυχή επιβολή ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όταν η τελευταία παραβίασε την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).

Αλλά γιατί ο Τσαβούσογλου τα έριξε στην αριστερά και στον Τσίπρα; …Μα γιατί είχε περάσει το σοκ της Συμφωνίας των Πρεσπών, μιας συμφωνίας που αν δεν είχε πολεμηθεί από την σκοταδιστική δεξιά, θα είχε μετατρέψει τη γειτονική χώρα σε ελληνικό προτεκτοράτο.

Η κινητικότητα, το δόγμα Τσίπρα

Αλλά αυτή είναι η δεξιά και ακόμη χειρότερα η τωρινή της εκδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ακινησία και ενδοτικότητα. Οι Πρέσπες ήταν το τεκμήριο πως η Ελλάδα ήταν ζωντανή, παρά την χρεοκοπία που προκάλεσε η δεξιά, που ούτε ένα μνημόνιο δεν μπόρεσε να φέρει εις πέρας. Και γι’ αυτό έβαλαν πλάτες τα μεσαία στρώματα και βγήκαμε το 2018, όχι οι πλουτοκράτες που μόλις άκουσαν για περιουσιολόγιο ψήφισαν Μητσοτάκη…

Συνεπώς καλά κάνει και δίνει έμφαση ο Τσίπρας στο ζήτημα της πατρίδας και του πατριωτισμού και δεν αφήνει να περάσει αναπάντητη κάθε προσπάθεια της δεξιάς, γαλάζια και μπλε νουάρ, να μονοπωλήσει τον πατριωτισμό. Στη Νίκαια, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ειδική μνεία στον βαρύ ιστορικό αντιστασιακό συμβολισμό της περιοχής της Κοκκινιάς, όπου διεξαγόταν λαϊκή συνέλευση.

Το δόγμα Τσίπρα στα εθνικά ζητήματα είναι σαφές: «Τα προβλήματα όταν χρονίζουν γίνονται όλο και πιο δύσκολα στην επίλυση». Δεν είναι αυτό όμως που κάνει ο Μητσοτάκης, ο οποίος είναι έτοιμος να τα δώσει όλα για τα «ήρεμα νερά», ή για να του κλείσει το μάτι ο Τραμπ κι ας τον πουν «μειοδότη», όπως λέει ο Γεραπετρίτης.

Αν και η κυβέρνηση και η συλλογική δεξιά θα καταψηφιστούν στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν γίνουν, τα δεξιά παλληκάρια μπορούν να κοιμούνται ήσυχα ότι η ευρύτερη δημοκρατική παράταξη ξέρει να φυλάει Θερμοπύλες…