Πόλωση με μπαγιάτικα υλικά για να διασωθεί ο Κυριάκος

Ένα πολιτικό θαύμα περιμένει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την μεγάλη φθορά της κυβέρνησης και την πτωτική της πορεία. Ορισμένοι, στο μητσοτακικό περιβάλλον, εκτιμούν ότι η διαχείριση της κρίσης της ακρίβειας προσφέρεται ως ευκαιρία για την κυβέρνηση, ενώ άλλοι προσβλέπουν στην κλιμάκωση της έντασης με την Τουρκία. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Στο εσωτερικό της ΝΔ τείνει να επικρατήσει το “ο σώζων εαυτό σωθήτω”.  

Είναι για αυτόν τον λόγο που η συζήτηση στο παρασκήνιο για την ενδεχόμενη αποχώρηση του Μητσοτάκη δεν λέει να κοπάσει, σε συσχέτιση με πιθανές εξελίξεις στην ΝΔ και στην Δεξιά παράταξη. Η πρόσφατη δημοσκόπηση της ALCO την εβδομάδα που μας πέρασε, έδειξε τη ΝΔ στο 23,4%, μειωμένη κατά 0,4% σε σχέση με τον Σεπτέμβριο, παρά τα περίπου τρία δισεκατομμύρια ευρώ που υποσχέθηκε σε παροχές και επιδόματα ο πρωθυπουργός.

Η απαισιοδοξία και η οργή σαν κυρίαρχα κοινωνικά συναισθήματα, η πεποίθηση της πλειοψηφίας (περίπου 70%) ότι για την ακρίβεια ευθύνεται η κυβέρνηση, η επιθυμία για πολιτική αλλαγή παρά για σταθερότητα, κάνουν το 25% (που έβαλε σαν πήχη για την αποχώρηση του ο Κυριάκος) να μοιάζει περισσότερο σαν ταβάνι, παρά σαν αφετηρία – ακόμη και το 28,3% των ευρωεκλογών. Τα περί αυτοδυναμίας ακούγονται πλέον σαν προπαγανδιστικό αστείο, όπως και το ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να νικήσει έστω και με μία ψήφο. 

Επιστροφή στο παρελθόν

Ο Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος στην συμπλήρωση της δεύτερης τετραετίας με την διάψευση των προσδοκιών που δημιούργησε και με τα προβλήματα που συσσώρευσε η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική του. Η σαρωτική ήττα του Τραμπ λόγω της εκεί ακρίβειας, δίνουν ιδέες και στα καθ’ ημάς. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά την συμφωνία για την συγκράτηση των τιμών στα σουπερμάρκετ, ο πληθωρισμός του Οκτωβρίου έκανε νέο ρεκόρ καθώς κινήθηκε στο 5,6% έναντι 5,1% τον Σεπτέμβριο, ενώ στην ευρωζώνη ο μέσος όρος ήταν στο 4%. 

Ο Κυριάκος καταφεύγει στα δύο φθαρμένα πλέον επιχειρήματα. Το πρώτο είναι ότι “Η κρίση είναι διεθνής και η ακρίβεια εισαγόμενη”. Το δεύτερο είναι το “Μητσοτάκης ή χάος” σε διάφορες παραλλαγές, που δημιουργεί το ερώτημα για το εάν είναι μόνο καταφυγή ανάγκης, ή εάν πράγματι έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. 

Το μόνο που τον ευνοεί είναι η παρατεταμένη καχεξία της αντιπολίτευσης και η αδυναμία της ευρύτερης Κεντροαριστεράς να διαμορφώσει εναλλακτική πρόταση. Σταδιακά διαψεύδονται οι προσδοκίες που είχε δημιουργήσει η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα που νιώθει την ανάσα του ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περίπτωση ο Μητσοτάκης έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να διαμορφώσει ένα συνεκτικό αφήγημα για την επόμενη ημέρα και δίνει μάχες οπισθοφυλακών με επιθέσεις στον Τσίπρα, στο ΠΑΣΟΚ και στον Αντώνη Σαμαρά, γυρίζοντας άλλοτε στο 2010 και άλλοτε στο 2015.

Η τακτική είναι γνωστή, εάν δεν μπορείς να κερδίσεις την θετική ψήφο των πολιτών, κατάστρεψε τους αντιπάλους. Κάπως έτσι ο πρωθυπουργός που χρεώνεται 20 δισεκατομμύρια απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς και την αποτυχία των ελεγκτικών μηχανισμών να προλάβουν την “Pizza Fan” και το “Χωριάτικο”, γύρισε στο 2019 για τους ποινικούς κώδικες του Τσίπρα που ετοιμάζονταν από το 2010. Το επιχείρημα είναι “Δεν είμαι μόνο εγώ διεφθαρμένος, ήταν και ο προηγούμενος”. Παρομοίως για να δικαιολογήσει τις υποχωρήσεις στην εξωτερική πολιτική, γύρισε στο 2012 και στις συζητήσεις του Σαμαρά έναντι με τον Ερντογάν. 

 

Τέλος εποχής για τον Κυριάκο 

Μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο ακόμη και στο εσωτερικό της ΝΔ και της ευρύτερης Δεξιάς αντιμετωπίζουν την ολοκλήρωση της οκταετίας σαν τέλος εποχής και παίρνουν θέση για την επόμενη ημέρα. Ο Αντώνης Σαμαράς επιμένει ότι θα δημιουργήσει το κόμμα του σαν διάδοχο φορέα της Δεξιάς παράταξης. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες θα το κάνει μέσα στον Νοέμβριο – αν και η ήττα του Τραμπ και η αμφισβήτηση της νέας Δεξιάς δεν τον ευνοεί. Ο Κώστας Καραμανλής τηρεί στάση αναμονής, συμπορεύται ως έναν βαθμό με τον Σαμαρά ως προς την αμφισβήτηση του Μητσοτάκη, αλλά κρατά ανοιχτούς τους δίαυλους με τη ΝΔ. 

Ο Νίκος Δένδιας σε κάθε ευκαιρία κάνει επίδειξη ισχύος, άλλοτε με κομματικές συγκεντρώσεις και άλλοτε με φιέστες στο υπουργείο του, όπου συγκεντρώνει ψηφοφόρους και βουλευτές, κατά περίπτωση, στέλνοντας το μήνυμα ότι “κάτω από το 25% στις εκλογές είναι αυτομάτως ο διάδοχος”. 

Aνοίγει περπατησιά o Πιερρακάκης

Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα ανοίγει περπατησιά ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Οι πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι από την ΔΕΘ και μετά ο Κυριάκος του έχει εκχωρήσει τις θετικές εξαγγελίες στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής. Άλλωστε ο ίδιος τον προώθησε για πρόεδρο του Eurogroup για να αποκτήσει ευρωπαϊκά ερείσματα. Καθώς προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, φρόντισε να προσεγγίσει τον Κώστα Καραμανλή για να διαμορφώσει προφίλ στην κομματική βάση της ΝΔ, προβάλλοντας ιδιαίτερα την φωτογραφία από την επίσκεψη στην ΣΕΚΕ. Πρόσφατα έκανε και επίθεση στον Νίκο Ανδρουλάκη παρομοιάζοντας τον με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Ο Πιερρακάκης έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη των μιντιαρχών και είναι στο απυρόβλητο, ενώ σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες θα έχει και την στήριξη του κουμπάρου του Γρηγόρη Δημητριάδη, που συνεχίζει να δημιουργεί πυρήνες ανά την επικράτεια. Το εάν ετοιμάζεται να διεκδικήσει την ηγεσία από τον Δένδια, ή χτίζει θέσεις με μεσοπρόθεσμες βλέψεις δεν είναι σαφές.

Ορισμένοι θυμίζουν το ραντεβού της Αναγνωστόπουλου μεταξύ του Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου, με τον Κωστή Χατζηδάκη στον ρόλο του διαδόχου. Είναι το ίδιο νεοφιλελεύθερος με τον Μητσοτάκη και τον Πιερρακάκη αλλά δεν χρειάζεται διαπιστευτήρια, προέρχεται από τη ΝΔ. 

Από διάφορες πλευρές πάντως στο εσωτερικό της συντηρητικής παράταξης δείχνουν στον Κυριάκο την έξοδο, προκειμένου να ξεμπλοκαριστούν οι εξελίξεις. Αποτελεί πλέον πεποίθηση στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας – συζητιέται σε τραπέζια και συνευρέσεις – ότι ο Μητσοτάκης εάν έβρισκε διάδρομο διαφυγής χωρίς ποινικά θέματα, θα αποχωρούσε πάραυτα.

Εκτιμάται ότι με μία άλλη ηγεσία η ΝΔ θα διατηρήσει περισσότερες δυνάμεις και θα μπορεί από καλύτερη θέση να διεκδικήσει τον πρώτο λόγο στον σχηματισμό κυβέρνησης. Και θα μπορούσε υπό την πίεση των καταστάσεων που προοικονομούνται να συνεργαστεί με ένα κόμμα Σαμαρά, ή και το ΠΑΣΟΚ.